|
50. De mantel der liefde |
|
|
|
||
|
--------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------------- 48. Mosselen en modderfiguren
--------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------------- Het is vandaag stil bij ons in het dorp. Nu is het wel
vaker stil bij ons in het dorp, maar vandaag is het extra stil. De 650
dansers uit de hele wereld die ons dorp een week lang bevolkten voor een
dansfestival zijn namelijk
weer weg. Ze verbleven gedurende die periode bij gastgezinnen. Wij hadden
twee leden van de Zuid-Afrikaanse dansgroep Shaka Zulu onderdak. Toch heeft het bezoek mij ook aan het denken gezet. Hoe
raar doen wij eigenlijk als het koninklijk huis langskomt?
--------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------------- 39. Carpe diem Zondag 2 maart 2003 Spetter, blubblub, plons, kwaakkwaak. In bad met vriendje N. is een groot feest. Voor een kind is water iets magisch, voor een volwassene is het dat ook, als er een kind bij is. Vooral als de een gewapend is met een doucheslang en de ander met een waterpistool en een emmertje. Al gauw blijkt het waterkerend effect van de badrand praktisch nihil... Natuurlijk let je er als verantwoordelijk volwassene wel op dat het water vervolgens niet over de drempel van de badkamer komt en heb je in je achterhoofd ook wel zoiets van: dat wordt straks dweilen. Maar dat heb je er gewoon voor over, voor een uurtje spartelplezier. Dan komt M. de badkamer binnen. Diezelfde M. die mij een uur geleden nog waarschuwde voor het overstromingsrisico van een waterballet. Jaja, zei ik toen. Jaaaaa! riep N. even later en ik was mijn jaja alweer vergeten. Even denk ik nog dat ik ermee wegkom, omdat het laagje water op de badkamervloer niet echt opvalt. Maar die hoop wordt meteen de grond ingeboord als ik zie dat M. in pluche sloffen binnen komt stappen. Van die absorberende sloffen, zeg maar. Sluuuurrrrp! Erik. PS: Week off-line Voor de vaste lezers: ik ben de komende week ver van welke computer dan ook verwijderd en ben niet van plan een internetcafé te bezoeken tijdens dit weekje off-line. Dus zal het volgende logicaatje pas over ruim een week verschijnen. Zie joe! -------------------------------------------------------------------------------- 36. Vakantiehuisje in de Ardennen Woensdag 26 februari 2003 Zo af en toe krijg je een leuke grap toegemaild. Zo eentje waarvan je
denkt: die mail ik door naar een aantal vrienden en bekenden. Geheid dat
je dan allerlei leuke reacties terugkrijgt. Waarvan je op je beurt denkt:
die zet ik op mijn log. Bij deze. 2. Sjiek hoor! Ik kijk meteen of we nog een gaatje vrij hebben in de
agenda voor een idyllisch weekeindje. En als het nou niet wil lukken met
de verhuur is er vast wel belangstelling bij WKE*. Daar zoeken ze nog
een goeie skybox voor langs het hoofdveld. E. 3. Kunnen wij jullie appartement voor een periode van 9 maanden huren
??? Wij zitten nl. erg omhoog (!) met ons onderkomen in de periode van
mei t/m november van dit jaar. Een lift is voor ons niet nodig. Wij hebben
een kennis die in het bezit is van een vliegtuigje; dus dat moet op de
een of andere manier te combineren zijn. Echter over de prijs valt zeker
nog wel te onderhandelen; het is immers niet niks... gelijk al volgeboekt
te zijn voor dit jaar !!! 4. Verhuren als brandtoren aan het Belgische staatsbosbeheer is ook een optie. Op die manier heb je je belegging er snel weer uit. groet M. 5. Dit is nou echt iets wat we al jaren lang zochten, Wat een plaatje!!! Je kunt erop rekenen dat zodra we onze vakantiezegels hebben ingeleverd wij zullen boeken. Graag zouden wij al een optie willen nemen. Zijn hieraan ook kosten verbonden? Groeten F. 6. Kunnen we ook gebruik maken van het zwembad en de tennisbaan. Groeten J. -------------------------------------------------------------------------------- Woensdag 26 februari 2003 Kruidenier Albert Heijn zei ooit op de kleintjes te letten. Die beperkte blik wordt nu genadeloos afgestraft. Alsof de 'groten' nooit in de fout konden gaan. Zo ben je 30 miljard euro waard, zo ben je 3 miljard waard. In een paar jaar tijd 27 miljard euro (en in een weekend zelfs 6 miljard) in rook opgegaan. Lucht. Alsof aandelenhandel niet bepaald zou worden door emoties. Weg aandelen, weg zeepbel. Spat! Nu nog de rest van al die megalomane organisaties, die ooit uit een simpel kruideniertje of handelaartje zijn ontstaan. Met in hun kielzog alle aandeelhouders, aandeelhypotheekafbetalers en andere geldzuchtigen ter wereld. Wie voor lucht betaald heeft, krijgt er uiteindelijk lucht voor terug. Heb jij nog geld in je ouwe sok? Wees er maar zuinig op. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- 34. Nieuwe lente, nieuwe lay-out Dinsdag 25 februari 2003 Ik ben blij. Het is mooi weer en ik heb een prachtige lay-out. Is gemaakt door de talentvolle webbouwvakster Francella. Goed gedaan, meid! Bij 'Erik surft naar' staat een link naar haar website. Als je dit leest, is het mij ook nog gelukt om deze tekst in de nieuwe lay-out te gieten en het hele zaakje up te loaden. Nu kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Ik ga er gauw van genieten. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Zaterdag 22 februari 2003 Yes! Het is me vandaag gelukt een laminaatvloer te leggen. Eerst met
wat hulp, maar op een gegeven moment kon ik het alleen. Nu ligt er ergens
in ons stadje een strakke gladde vloer, waar je met dikke sokken lekker
over heen en weer kunt glijden. Dat deed ik vanmiddag dan ook even. Maar
goed ook trouwens, want zo kwam ik er achter dat er nog een oneffenheid
in zat. Zo'n oneffenheid waar je genadeloos achter blijft haken als je
probeert te glijden. Goed. Maar daarna was ie dan ook echt strak en glad.
Kicken gewoon. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- 32. Met een blondje naar Pinkpop Donderdag 20 februari 2003 Eriks Logica is onder constructie. Je ziet er niets van, maar op de achtergrond wordt driftig getimmerd, geboord en gezaagd door een talentvolle webbouwvakster. Aan vorstverlet heeft ze maling, ze webbouwt door weer en wind, vlijtig en met noeste arbeid. Ik heb al wat voorlopige resultaten gezien en die toverden een blije glimlach op mijn gezicht. Ik hoop dat het definitieve resultaat dat ook bij jou doet als het binnenkort op dit adres zichtbaar wordt. Ondertussen blijf ik kale tekst tiepen, want dat is alles wat ik tegenwoordig kan. 'Vroeger' kon ik nog wel eens wat webbouwen, maar ik ben zoals zoveel eerstegeneratiewebbouwvakkers bij HTML blijven steken. En ja, daar kom je tegenwoordig niet ver meer mee... ... tsjonge, het lijkt wel alsof opa spreekt. Terwijl ik het over nog niet eens tien jaar geleden heb. In 1993 wist bijna niemand nog wat internet was. En stuurden we elkaar nog kaartjes en brieven. Schreven we dagboeken. Gingen we naar de bibliotheek. Belden we een deskundige. Of gingen we de straat op. Maar gelukkig gaan we nog steeds in levende lijve naar Pinkpop. En ik voel me nog niet teveel opa om daar ook levend en wel naar toe te gaan. Wie gaat er nog meer naar Pinkpop? Bij voldoende animo regel ik een busje en gaan we zingen van 'We gaan nog niet naar huis...' enzo. Zo, nu ben ik in dit verhaal alweer op een ver zijspoor en in juni beland. Dan is mijn vandaag rood-zwart gekleurde haardos vermoedelijk alweer vervangen door een ultrablonde variant. Want er zijn vast wel mensen die met een blondje naar Pinkpop willen. Ja, toch? Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Dinsdag 18 februari 2003 ,,Ik heb een zwak voor vrouwen die cello spelen'', zegt Wladislaw Szpilman ergens in het begin van de film The Pianist van Roman Polanski. Vreemd genoeg blijft die scene mij het meest bij. Is het die opmerking van de pianist, is het de verliefde blik in zijn ogen, de warmte in die scene, het sprankje liefde of het latere beeld van die mooie vrouw die cello speelt terwijl ze -hartje oorlog- zwanger is? Misschien komt het wel omdat ik ook een zwak heb voor mooie vrouwen die cello spelen. Misschien komt het wel omdat dat het enige warme moment in de film is. Misschien komt het wel omdat ik alle andere scenes uit de film probeer te verdringen. Zoals die van de gehandicapte man die met rolstoel en al over een balkon wordt geflikkerd. Letterlijk en figuurlijk verpletterend, niets aan de verbeelding overlatend. Het is slechts een van de vele verschrikkelijke scenes die bijna drie uur lang je netvlies teisteren. De Pianist is wat mij betreft de zwaarste en meest beklemmende verfilming ooit, van het leed en de waanzin in de Tweede Wereldoorlog. En actueler dan ooit. Vervang moslims door joden en zie waar rassenhaat toe kan leiden. Ik hou me dan ook maar niet bezig met rassenhaat, terreur, waanzin en totale apathie. Dat komt helaas vanzelf wel. Voorlopig hou ik me bezig met stukjes schrijven en mijmeren over mooie vrouwen die cello spelen. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Maandag 17 februari 2003 Ik krijg hem niet meer uit mijn hoofd: het alternatievo-hitje van Lemon Jelly: 'All the ducks are swimming in the water'. Inderdaad: de Britse versie van onze collectieve kleuterkraker 'Alle eendjes zwemmen in het water'. Die van de bekende toevoeging: 'Falderalderiere, falderalderare'. Ik krijg opeens een amazing discovery! Handel! Kinderliedjes in het Engels vertalen en een vette sound eronder. That's the way to do it. Sleep, kiddo, sleep, outside's walking a sheep. Of even wat later in mijn ontwikkeling: Peep-peep hello, peep-peep hello, Calimero (they are big and i am small and that's not fair, o no!). En nog wat later: Here comes Sweebertje, here comes Sweebertje, see him walking with his funny silly hat. Zo ken jij er ook vast nog wel een paar. Ik stel voor dat we er dertien uitzoeken en ze als All thirteen good op de markt brengen. Inclusief videoclips. Nick-nick, Barbatrick. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Zondag 16 februari Beetje weinig log op het moment. Beetje druk met vrienden en persoonlijke zaken die iets belangrijker zijn dan stukkies tikken. Maar genoeg inspiratie om er later weer op los te schrijven. Stay tuned! Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Woensdag 12 februari 2003 De hele wereld is ruim een halve eeuw na dato nog steeds boos op Adolf Hitler, de fanaticus die zonder aanleiding een oorlog begon, andersdenkenden uit de weg ruimde, compleet doordraaide en zelf het aardse verliet toen de wereld een rokende puinhoop was. Hoe zal de hele wereld later reageren op George Bush, de fanaticus die zonder aanleiding een oorlog begint ...
Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Woensdag 12 februari 2003 Het heelal is 13,7 miljard jaar, zo heeft het NASA becijferd. Nieuw wetenschappelijk onderzoek heeft het mogelijk gemaakt om de leeftijd van het heelal nauwkeuriger dan ooit te bepalen, de foutmarge is slechts één procent. Het onderzoek is gedaan met behulp van een satelliet die de kosmische achtergrondstraling in kaart heeft gebracht. Die achtergrondstraling is volgens de gangbare theorieën het nagalmen van de Big Bang, de grote oerknal waardoor het heelal ontstond. Prachtig allemaal, maar als we al iets zouden willen weten, dan zouden ze ons toch wel eens mogen vertellen wat er vòòr die Big Bang was. Maar dat heeft nieuw wetenschappelijk onderzoek nog niet mogelijk gemaakt. Ach en misschien wil ik het ook helemaal niet weten. Misschien levert de fantasie van jou en mij veel mooiere beelden op. Wat was er volgens jou vòòr de Big Bang? Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Dinsdag 11 februari 2003 Net weer eens gehoord op Kink FM: het schitterende Leave Me Alone van New Order. Ik ken het nummer al sinds het uitkwam op Power, Corruption and Lies (1983) en het is nog steeds een van mijn favorieten. De schrijver, Bernard Sumner, doet zelf lacherig over de tekst en zegt dat hij de nummers op PC&L grappig heeft bedoeld ("I like dropping bombshells in my lyrics. You can't be serious and weighty all the time. We are all deeply shallow people."). Het grootste deel van de tekst is inderdaad ongein, maar die eerste alinea blijf ik ijzersterk vinden. Grappig bedoeld of niet. Ook muzikaal vind ik dit nummer steengoed.
On a thousand islands in the sea And a hundred years ago From my head to my toes But from my head to my toes Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Maandag 10 februari 2003 Als je iets graag wilt, dan krijg je het vaak juist niet. En als je eenmaal hebt geleerd het niet meer te willen, dan krijg je het vreemd genoeg alsnog. Maar dan op een onverwacht moment of uit een onverwachte hoek. Dus is het de kunst om de dingen die je eigenlijk graag wilt, niet te willen. Maar hoe doe je dat, dat niet willen? Gewoon, doen. Of beter nog: gewoon, laten. Ik wil afvallen, dus ga ik niet op dieet ... Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Zaterdag 8 februari 2003 Zo af en toe word je door een toevalligheid weer eens flink met de neus op de harde feiten gedrukt. Het bedrijf LogTech kwam vandaag in het nieuws omdat het de kuikenvanger die het onder de naam Catcher op de markt zet, niet diervriendelijk mag noemen. Dat heeft de Reclame Code Commissie bepaald, na bezwaren van de stichting Wakker Dier. Volgens een woordvoerder van LogTech wilde het bedrijf alleen maar aangeven dat de machine diervriendelijker is dan de huidige handmatige methode. Dat zou moeten blijken als je op het promotiefilmpje kijkt, te vinden op www.catcher.nl. Als ik daar op kijk, vraag ik mij af of je nog wel van dieren mag spreken. Je ziet een grote schuur met een 'laag' kuikens op de grond. Die laag wordt door een enorme machine gemaaid, alsof het om een flinke grasmat gaat. Vervolgens wordt de gemaaide laag kuikens via een transportband in opvangbakken geflikkerd. Om daarna niet als GFT-afval naar de stort te gaan, maar als toekomstige kipfilets naar andere schuren met andere machines. Waar je ook niet vrolijk van wordt. Ik weet nu weer waarom ik bij voorkeur biologisch vlees eet en dan ook nog zo weinig mogelijk. Vrolijk word ik ook niet, maar dan in positieve zin, van Massive Attack. Ik hoor ze net op Kink FM. Na vijf jaar hebben ze weer een cd uitgebracht: 100th Window. Vandaag uit in Nederland. Wordt geheid een bestseller. En eind april komen ze naar Amsterdam. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Vrijdag 7 februari 2003 Zoals altijd hield ik vanmiddag bij de visboer nauwlettend in de gaten
wanneer ik aan de beurt was. Dat was bijna nodig, ook. Maar gelukkig hoefde
ik niet in te grijpen toen de dame die na mij kwam als eerste haar bestelling
mocht opgeven. Ze liet mij keurig voorgaan. En tot mijn grote vreugde
werd het oude vrouwtje nog geen tel later geholpen door de visboerin.
Erik. -------------------------------------------------------------------------------- 22. Walging komt na de vervoering Dinsdag 4 februari 2003 Je kent dat wel. Iemand belichaamt de ultieme schoonheid of is anderszins
perfect, maar heeft, zo blijkt altijd later, ook slechte eigenschappen
die je eigenlijk heel erg tegenstaan. Tegenover het goede staat altijd
het kwade en die twee staan dichter bij elkaar dan je denkt. Haat en liefde.
Yin en yang. Doorn en roosje. Het houdt het leven spannend, zullen we
maar zeggen. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Maandag 3 februari 2003 Ik ga vanavond naar de film, ik ga vanavond naar de film, joepie ik ga vanavond naar de film. En het schijnt ook nog een leuke film te zijn. En ik ga leuke mensen zien, met wie ik na de film vrijwel zeker ook nog in een leuke kroeg beland. Daarna ga ik fijn naar huis fietsen, thuis nog even gezellig nakletsen en uiteindelijk lekker naar bed. Morgen sta ik dan weer vrolijk op om goedgemutst naar mijn werk te gaan. Zo, nou ben ik die sombere gedachten die ik zomaar eventjes had, weer kwijt. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Zondag 2 februari 2003 Een van onze katten vindt het nogal kicken als je haar op haar ruggengraat krabt. Ze gaat dan rechtop zitten en werpt haar koppie zo ver mogelijk achterover om er vervolgens ritmisch mee heen en weer te wiegen. Ook gaat ze dan al even ritmisch met haar pootjes klauwen. Ik hou niet van dierenpesterij en dus zet ik haar geen donkere zonnebril op. En dus komt er geen foto bij dit stukje. Maar stel je gewoon eerst een pianospelende Stevie Wonder voor en dan een leipe kat. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Zaterdag 1 februari 2003 Wie gaat er nu op de fiets naar vrienden, terwijl het minstens tien graden vriest? Ik dus. Ik had al eerder aangekondigd dat ik op de fiets zou komen in verband met gevreesde alcoholconsumptie en hield mij gisteravond aan dat voornemen vast. Achteraf bleek mijn vrees gegrond. Ik heb er dan ook geen spijt van. Grappig is het wel. Als je na een uur ijsfietsen in de warme kamer staat, elkaar hebt begroet en je van plan bent te vertellen hoe het met je gaat. Dat gaat dus niet. We wei gaaeh e we goe hoor, awee ij ij wippe ee weetje wevwowen. Eneeh ikeeh wewewawa ... shit. Na een slok brandy voor de open haard ging het al iets beter en begonnen mijn lippen te ontdooien. Op het gebied van sfeer hoefde er toen niets meer ontdooid te worden, die zat er meteen goed in. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- 18. Actie Gun De Parkeerwachter Een Handschoen
Donderdag 30 januari 2003 In ons stadje ligt een flink pak sneeuw. Leuk voor het uitzicht, voor de kinderen, voor het verlate witte-kerstgevoel en voor mijmerende natuurliefhebbers en andere levensgenieters. Vanmorgen even hardgelopen over de besneeuwde heide, prachtig! Minder leuk is het voor de parkeerwachters in ons stadje. Want hoe moet je nu de parkeertickets controleren als er een dikke laag sneeuw op de voorruit ligt en je geen handschoenen bij je hebt? Juist ja, de sneeuw met je blote handen wegvegen. Ik zag het net gebeuren en verwonder mij er nu over hoe slecht het eigenlijk gesteld is met het budget van de parkeerpolitie, dat er blijkbaar geen handschoen meer af kan. Ik pleit dan ook voor een nationale inzamelingsactie. Gun De Parkeerwachter Een Handschoen. Een tweedehandsje, desnoods. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- 17. Dat ding weer maar nu met Hello Kitty erop
Woensdag 29 januari 2003 Uit een oude schoolagenda, ergens in de jaren tachtig: B-R-B-R-L-O-O-V-A-M-L-O. Geen geheime boodschap voor het meisje naast mij in de klas, maar een van de formules voor Rubiks Kubus. Die ja. Dat tergende kleurrijke geval dat voor een complete massapsychose zorgde in de jaren tachtig. De driedimensionale schuifpuzzel. De dertigers onder ons zullen het niet geloven, maar het apparaatje is nog steeds een hype. Wel in een nieuw jasje: zowaar in een Harry Potter- en Hello Kitty- jasje, om precies te zijn. Je kunt hem kopen op www.rubikshop.com. Jaja, Ernö Rubik uit Hongarije weet nog steeds wat er te koop is. Ik kan er ook geen genoeg van krijgen, merk ik nu, terwijl ik met de virtuele kubus bezig ben en mij tegelijkertijd bedenk dat ik al klikkend en schuivend met de muis iets mis. Dat hoekige gevoel in mijn handpalmen. De geur van warmgedraaid plastic. Die kleuren die op je nachtkastje oplichten door het sterrenschijnsel. Dat mis ik. Ik zit nog wel sterk te twijfelen of ik er eentje zal aanschaffen. Aan de ene kant heb ik een flink deel van mijn ontwikkeling in de klas en daarbuiten gemist door de kubus. Aan de andere kant, met een Harry Potter- of Hello Kitty-kubus maak je deze keer wel iets meer de blits dan die gevallen van toen. Sowieso beloof ik plechtig dat ik niet stiekem op de wc met een mesje de vierkantjes lospeuter en ze weer terugzet. Dat was toen hoogverraad en nu nog steeds. Niet dat ik deze keer een volksgericht op het schoolplein hoef te vrezen, maar toch. Het is not-done. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Dinsdag 28 januari 2003 Waarom heb je altijd zo'n rotgevoel als je ziek bent? Dat is toch nergens goed voor? Dat je even moet uitzieken als je ziek bent, a là. Dat heeft een reden: die ziekmakers weg zien te krijgen. Maar waarom moet dat gepaard gaan met zo'n fucking klotengevoel? Alsof je zwaar depressief bent en rijp voor het verpleeghuis? Volgens mij word je veel sneller beter als je er vrolijk onder blijft.Maar daar hebben ze daarboven niet in voorzien bij de creatie van de mens. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Zondag 26 januari 2003 Hup, Holland, Hup! Dat tingelde het carillon in ons stadje gisteren. Echt waar. Niet de Beatles-klassieker Yesterday of een van de andere gouwe-ouwe-die-je-wel-kunt-dromen, maar die onvervalste oermeebruller waarin we de leeuw graag goed gekleed zien. Hup, Holland, Hup! Zomaar, 's middags. Het winkelend publiek stond als genageld. Iedereen keek elkaar aan en je zag elke verveelde blik geleidelijk veranderen in een mysterieuze glimlach onder twee hoopvol glanzende ogen. Nu vergist ons carillon zich wel vaker. Kijk niet vreemd op als je in ons stadje opeens O Dennenboom hoort, terwijl je op het terras in je boxershort aan een witbiertje zit te lurken. En dan die smachtende kinderoogjes op zoek naar een glimp van de Goedheiligman, terwijl de lammetjes in de wei dartelen. Maar dit was geen vergissing. Hier gebeurde hier iets meer. Je zag het, je voelde het.We zijn er weer aan toe. We hebben de kater van de WK-uitschakeling nu zo langzamerhand verwerkt, de vergeelde oranje vlaggetjes en leeuwtjes hebben we bij de laatste zolderopruiming de deur uitgedaan en van de dames en heren schaatsers worden we ook niet meer Unox-warm. De overheid heeft dat goed begrepen en een decreet uitgevaardigd dat de carillons voortaan af en toe Hup, Holland, Hup! moeten tingelen. Ons stadje heeft gisteren de aftrap gegeven, de victorie van het EK 2004 begint bij ons. We gaan naar Portugal, we gaan naar Portugal! Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Donderdag 23 januari 2003 Een kind vraagt veel aandacht en energie, maar je krijgt er ook veel voor terug. Ik mag me dan niet bevinden in het grote gezelschap der vaders, maar zo af en toe mag ik mij als oppasvader ontfermen over een klein manneke, dat veel aandacht en energie vraagt, maar ook veel teruggeeft. Als ik op zo'n moment toevallig net worstel met dipgevoelens als verdriet, spijt en twijfel, worden die gevoelens meteen weggetoverd door twee smekende ogen en/of een luide keel. Je speelt, babbelt, lacht, voedt, verschoont, corrigeert en troost. Alle aandacht gaat uit naar de zorg en het plezier. Totdat het bedtijd is en het kereltje langzamerhand, zoniet eindelijk, in je armen in slaap valt en de dipgevoelens in het nachtlampverlichte schemerduister weer voor de deur staan. Juist op het moment dat je weer toegeeft aan die gevoelens, strelen een paar kleine troostende vingertjes zachtjes je arm ... Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Dinsdag 21 januari 2003 Je moet wel lef hebben om kronkel boven je stukje te zetten. Ik heb normaal gesproken geen lef. Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om kronkel boven mijn stukje te zetten. Normaal gesproken, dan. Maar dit is geen normaal stukje. Dit is een link naar de meesterlogger. Die logde toen een link nog een verwijzing was en een log een stukje. Tegen hem kan geen logger op. Zijn opa maakte hem ooit duidelijk waar het voor elke stukjestikker om draait: 'Als je iets niet kunt zeggen, laat het dan een verhaal vertellen' Zo begreep ik het althans van Fred Delfgaauw, die vanavond in ons stadje was met een sublieme kijk op het leven van Simon Carmiggelt. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Zondag 19 januari 2003 Het is middernacht, net volle maan geweest. In plaats van naar bed ga ik de deur uit. Ik spring op het zadel en fiets onbesuisd het bos in, de heide op. De wolken gaan speciaal voor mij opzij, waarna de maan mij verder begeleidt op mijn nachtelijke fietstocht. Alleen de wind en een enkele wegfladderende vogel verbreken de stilte.
Maar: als je dan op zo'n hoogte staat, de daarboven best wel harde wind
in je gezicht voelt, in de verste verten lichtjes ontwaart en probeert
te ontcijferen, als de maan je van dichtbij toelacht, als je uren staat
te mijmeren en de toren zachtjes heen en weer voelt zwiepen, pas dan bedenk
je: verrek, had ik geen hoogtevrees? Erik. -------------------------------------------------------------------------------- 11. Vertrouw nooit een maanmannetje Zaterdag 18 januari 2003 In ons stadje woont een maanmannetje. Althans, normaal gesproken woont hij er. Nu woont hij er even niet. Hij verblijft tijdelijk in Veenhuizen-op-het-Drentse-platteland. Het maanmannetje is stout geweest. Hij verkocht stukjes maan terwijl dat niet mocht van het Amerikaanse bedrijf dat de maan bezit. Jaja: de maan waarmee je zo fijn kunt mijmeren en waaraan je in het holst van de nacht je liefdes- en andere verdrietjes kunt toevertrouwen, is in het bezit van een Amerikaans bedrijf. Lunar Embassy, om precies te zijn. Alleen ambassadeurs van dit bedrijf mogen stukjes land op de maan verkopen. Ons maanmannetje presenteerde zich als ambassadeur, maar blijkt dat dus niet te zijn. Errug zielug. Nu is het maanmannetje wel zielug, maar niet achterlijk. Zoals de meeste oplichters dat niet zijn. Vanuit de gevangenis heeft hij, de 33-jarige R.V. (zo heet maanmannetje René Veenema nu opeens in de krant), zijn excuses aangeboden aan de mensen die door hem zijn opgelicht. Want deze mensen, die blijkbaar echt dachten dat ze een stukje maan konden kopen, zijn in totaal 15.000 euro lichter geworden. V. heeft inmiddels zeer genereus laten weten dat hij iedereen die hij heeft benadeeld schadeloos zal stellen. Dat zou ik dan toch graag even zwart op wit willen. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Vrijdag 17 januari 2003 Zo. De periode van mannetjes- en vrouwtjesmakerij is afgelopen. Alle politici hebben zich de afgelopen tijd met wisselend succes geafficheerd als de liefste, aardigste en meest charismatische persoon die je maar kunt tegenkomen in dit land ... en dan nu ... taraaa ... hooggeëerd kiezerspubliek ... tromgeroffeltromgeroffeltromgeroffel ... de traditionele afsluiting van het verkiezingscircus ... tatataratataaaaa ... het MODDERGOOIEN !!!!! Ja hoor, ga er maar even goed voor zitten. Al die lieve, aardige en charismatische personen worden in een klap met-modder-smijtende snerende secreten. Zalm vindt Cohen opeens te aardig om premier te zijn en beschuldigt Bos van liegen en kiezersbedrog. De toon is vandaag gezet en zal nog even zo blijven tot en met woensdag. Daarbij borrelt de aloude tegenstelling VVD-PvdA weer op. Dat wordt dus weer een paars kabinet, want aan het moddergooierij doet het CDA natuurlijk niet mee en dus komen ze niet in beeld en dus verliezen ze flink wat van de tot nu toe gewonnen stemmen en dus krijgen PvdA, VVD en D66 een nipte meerderheid. In ons stadje heeft CDA-wethouder Henk Klaver het nog wel even geprobeerd. Hij trok fier en onverveerd ten strijde tegen de posters van Milieudefensie: De wethouder kwam er achter dat de posters illegaal waren geplakt en schakelde meteen zijn ambtenaren in om die affreuze posters weg te halen. Dat gebeurde binnen een dag. Hulde voor zo'n ijverige aanpak. Ondertussen riep Klaver luid in een microfoon dat de democratie geweld is aangedaan. De reactie van Milieudefensie: Wij willen graag met de heer Klaver in discussie gaan over het milieubeleid van het huidige CDA-kabinet. Dat lijkt me toch een democratische handreiking van die stoute illegale milieujongens. Maar ik heb geen discussie meer vernomen. Misschien moet je ook niet roepen dat Milieudefensie de democratie geweld aandoet met een poster, maar de VVD of de PvdA met iets als 'liegen' of 'kiezersbedrog'. Dan krijg je ook als CDA'er geheid een hoofdrol in de afsluitende act van het verkiezingscircus. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Zaterdag 11 januari 2003 Gisteravond deden de Bloeiende Maagden ons stadje aan. Ik kende ze nog niet. Sterker nog: ik had gewoon maar wat kaartjes besteld en wist bij God niet waar we naar toe zouden gaan. Nu weet ik dat wel. En ik besef mij dat ik het woordje God beter niet meer kan gebruiken. Sodom en Gomorra of zoiets is meer op zijn plaats. Niet dat ik dat erg vind, integendeel. Inmiddels ken ik de Bloeiende Maagden, want als je een avond lang in je beschaafde theaterfauteuil achterover wordt gebeukt door een rauwe pornovoorstelling, inclusief verkrachting, incestverwerking, vernedering, yoghurt, kots en laat-ik-nu-maar-stoppen, dan wil je wel iets meer weten over die twee alleraardigste dames die daarvoor verantwoordelijk zijn. Het gaat om Ingrid Wender en Minou Bosua. Ingrid is actrice bij de Anke Boerstra-groep en Minou is docent regisseur aan de musicalopleiding The MusicAll Factory. Als Bloeiende Maagden bestoken ze het land sinds 1994 met spraakmakend theatraal cabaret. In 1995 wonnen ze de publieksprijs van het Leids Cabaret Festival. Ze zitten in de stal van Harry Kies, samen met cabaretiers als Lebbis en Jansen. In de huidige voorstelling Lege Maag speelt Ingrid een skinny tv-presentatrice met complexen, Minou een fallen angel die op aarde in een stevig lichaam terechtkomt en alles ontdekt wat er maar te ontdekken valt. Dat gebeurt dan ook, als de complexe Ingrid haar remmingen loslaat en Minou meeneemt in de donkere krochten van de ziel, waar extreme seksuele lusten heersen. Dat spelen ze goed. Schaamteloos geven ze zichzelf letterlijk en figuurlijk bloot, bijna de hele voorstelling lang. Knap, hoor! Je moet het maar durven, als je geen Miss World bent (trouwens, zou Miss World zelf er niet net zo over denken?). De staande ovatie moet dan ook als een verlossing, of beter gezegd een geschenk uit de hemel, komen voor het tweetal, evenals de douches van het onvolprezen theater in ons stadje. Ik heb trouwens gelezen dat bij eerdere voorstellingen publiek wegliep. In ons stadje heb ik dat niet zien gebeuren. Ook een opvallend jong publiek (en een volle bak). De meest gehoorde kreet na afloop in de foyer was: 'dit moeten mijn vader en moeder niet zien'. Voor de rest wisselden 'afschuwelijk' en 'fantastisch' elkaar af. Goed, wil je het ook meemaken: dinsdag (14 januari) spelen ze in Assen en daarna nog elders in het land. Ingrid Wender -de skinny tv-presentatrice met complexen- heeft zich op de website van Harry Kies ook nog aan een drietal columns gewaagd. Een daarvan gaat over haar eerste orgasme (op haar 26e). De eerste zin: 'Zijn mannen bang voor de natte hangar?' Lees maar gauw verder. Update: Collega Jacques J. d'Ancona is ook bij de Bloeiende Maagden geweest. Hij vond dat de dames de plank mis sloegen. Ik vond dat de dames hem wel aardig raakten. Anyway, lees zijn recensie er maar op na. Feit is dat de Bloeiende Maagden de gemoederen bezig houden. Well done, ladies! Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Woensdag 8 januari 2003 Je kunt de mensheid op veel manieren verdelen. Licht en donker, knap en lelijk, jong en oud, man en vrouw, noem maar op. De meest toegepaste verdeling is volgens mij: sociaal en a-sociaal. Als er over mensen wordt geroddeld -en dat wordt er- dan komt het daar vaak op neer. Tss, wat hebben de buren weer een lawaai. Tss, wat is dat secreet weer zuinig, er kan geen kopje koffie af. Tss, die bruut houdt helemaal geen rekening met haar gevoelens, tss. Als we met zijn allen bij elkaar zitten te beppen, zijn we het er snel over eens of iemand sociaal (goed) of a-sociaal (fout) is. Maar wat is sociaal? Is sociaal links en a-sociaal rechts? Durf jij jezelf 100 procent sociaal of a-sociaal te noemen? En weten anderen dat ook? Je kunt VVD stemmen en alles zelf willen regelen, maar toch van jezelf vinden dat je sociaal bent. En er zullen best criminelen zijn die op de SP stemmen. Vandaag kwam ik achter de ultieme objectieve beoordeling, toen ik tijdens mijn dagelijkse piekertocht tussen parkeerplaats en werk, plotseling uitgleed en met een pijnlijke kont achterom keek. Ik zag opeens een opmerkelijk patroon op de stoep: zwart-wit, zwart-wit. Taraah! Dat is het! De ene helft van de mensheid maakt alleen het eigen straatje sneeuwvrij, de andere helft is ook de beroerdste niet en neemt meteen de stoep voor het huis even mee. Zo af en toe moet het eens flink sneeuwen in dit land, dan weten we weer wat we aan elkaar hebben. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Dinsdag 7 januari 2003 Iedereen heeft opeens weer een mening over de politiek. Goede zaak, lijkt mij. Ik vraag mij wel af hoe gefundeerd die mening is. En hoe gefundeerd de keuze is die de mensen gaan maken op woensdag 22 januari (en vergeet de statenverkiezingen op dinsdag 11 maart niet!). Hoe zit dat bij jou? Op welke partij stem jij? En belangrijker nog: weet je ook waarom? Ik weet het wel, maar ik moet eerlijk bekennen dat die keuze gebaseerd is op een oude mening. Het leek mij dan ook goed om het toch eens te checken. Internet biedt uitkomst. Een simpele kieshulp om mee te beginnen is: www.kennisnet.nl/thema/verkiezingen/kieshulp/index.html. Maar er zijn meer. Surf maar eens rond. En kijk ook eens bij de partijen zelf. Ik weet in ieder geval weer dat ik bij mijn oude vertrouwde partij kan blijven. Nu nog de juiste kandidaat zoeken. Chauvinist die ik ben, kies ik iemand bij mij uit de buurt. Hoef ik tenminste niet na te denken over geslacht, huidskleur, formaat oren, baardgroei, wel of geen smurf, enzovoorts. Politiek correct, lijkt mij. Reageer! Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Zaterdag 4 januari 2003 Vanavond About Schmidt gezien, de nieuwste film met Jack Nicholson. Wat een acteur, die man. Nicholson krijgt het voor elkaar om tijdens een aaneenschakeling van
deprimerende gebeurtenissen de kijker toch te laten glimlachen. Doet ie
met pure mimiek. Nog wat nieuws en enkele kijktips. Nieuws: vriend R. -zie enkele weblogs geleden- heeft zich gemeld met een meeltje uit Londen. Kijktips: zondagavond op VPRO TV een veelbelovende documentaire over een vervallen nachtclub in Barcelona en maandagavond in het filmhuis in ons stadje de evenzoveelbelovende film L'Auberge Espagnol. Lekker in Spaanse sferen, dus, de komende dagen. Word je tenminste van binnen warm. Reageer! Erik. -------------------------------------------------------------------------------- 5. La Place not the place to be Donderdag 2 januari 2003 Laatst bij La Place gegeten, het restaurant op de eerste verdieping van V&D in ons stadje. Dat doen we dus nooit weer. We wilden even snel iets eten en stonden midden in het winkelcentrum voor de keuze: linksaf naar de Burger King, rechtsaf naar de Bik Bar (snackbar) of rechtdoor naar La Place. De eerste twee lieten we respectievelijk links en rechts liggen, omdat we het idee hadden dat we bij La Place een gezonde hap zouden krijgen. Voor iets meer geld waarschijnlijk, maar soit. Na de gebruikelijke slalom tussen de schappen en rekken van V&D kwamen we bij het buffet van La Place aan. Ons oog viel meteen op de twee gerechten van de dag. Dat moest ook wel, want voor de rest was er weinig te vinden. Er lagen drie schamele broodjes, het salade-aanbod was ronduit pathetisch en er stond een soeppan met daarin een laagje drab te pruttelen. Een daghap met zalmfilet voor 7 euro 50 klinkt dan redelijk. Om ook nog een beetje het uit-eten idee te krijgen, deed ik eens gek en nam een kop soep mee. Het laagje drab zou toch wel ergens naar smaken? Nou nee dus. Nadat ik mij lepels lang had afgevraagd of ik toch niet per ongeluk saus of een vreemde combinatie van olie, zure room en zout zat te eten, vond ik op het laatst een stukje champignon. Aha: dat was het dus. De sfeer werd er niet beter op toen de gerechten klaar waren en daalde naar een absoluut dieptepunt toen we ons vorkje prikten. Een taai stuk opgemagnetrond leer moest voor zalm doorgaan en een ranzig prutje er naast zal wel als saus zijn bedoeld. Samen met twee halve schijfjes komkommer en twee partjes sinaasappel (dat was de salade, echt waar) lag dit zielig hoopje bedolven onder een laag frites, die zeker al voor de derde of vierde keer was opgebakken. Donkerbruiner kon bijna niet. Nog nooit met zulke lange tanden gegeten. Ik moest even denken aan twee dagen eerder, toen we in eetcafé De Vestibule aan de Oosterstraat in Groningen ook een daghap kregen, voor 9 euro 50. Voor die twee euro extra kregen we een heerlijke saffraanrijst met brie, gebakken paprika in kruidenolie, gestoomde peultjes, gegratineerde bloemkool, pittig gekruide frites en een verse ijsbergsalade met een frisse dressing. Smullen! Voor een snelle hap in ons stadje gaan we voortaan dus maar naar de Bik Bar of de Burger King. Daar eet je echt een stuk gezonder dan bij La Place en daar weten ze tenminste wat patat bakken is. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- 4. Zoenzoen smaksmak lebberlebber Woensdag 1 januari 2003 roezemoes roezemoes
4-3-2-1 jeeeuuhh knal! schenkschenk morsmors kloenkkloenk glukkegniejaaaaaaaaaa zoenzoen smaksmak lebberlebber schuifel schuifel bots bots zoenzoen smaksmak lebberlebber schuifel schuifel bots bots zoenzoen smaksmak lebberlebber ...zeg ken ik jou niet ergens van... (...eeuuh kweenie...) schuifel zoenzoen ...ja ik ben els ik ben de tante van die-en-die... smaksmak ...en wie ben jij ook alweer... lebberlebber (...eeeuh ik ben erik en ik...) bots zoenzoen smaksmak lebberlebber schuifel schudschud ...beste wensen jongen... (...ja dank je eeehh wij kennen elkaar nog niet geloof ik, ik ben erik..) bots ...hadikjoualgehaaaaaad... ...dachtetnieeee... ...ojaaaah,tochwel?... ...noujazonlekkerejongenwiliknogweleenkeerzoenen... zoenzoen smaksmak lebberlebber vuurwerk! (...pfieuw...) jeeeuuhh renren botsbots struikelstruikel knalknalknalieieieieieiknalknalknalieieieieiei afkoel afkoel afkoel roezemoes roezemoes Spannende oud- en nieuwfeestjes op nieuwe plekken zijn altijd heel leuk, maar je moet die tijdelijke massale zoen-orgie met totaal onbekenden er wel even voor over hebben. Erik. -------------------------------------------------------------------------------- Maandag 30 december 2002 Joepie! Tis gelukt. We zijn er uit. Dagenlang beheerste hij ons leven, maar het resultaat mag er wezen: veertig momenten van glorie, triomf en verrukking. We hebben de kerstpuzzel van Dr. Denker* opgelost. Jeeeah! Al jaren is het een prachtige kersttraditie in onze familie om gedurende enkele dagen voortdurend bezig te zijn met die altijd weer verrassende serie cryptogrammen van Dr. Denker. Ieder voor zich of met zijn allen: geen moment laten we onbenut om te filosoferen over het enige juiste antwoord. Zelfs al past de zevende of twaalfde letter in het gezegde, dat we meestal al halverwege hebben ingevuld en de rest van de oplossingen weer een stukje makkelijker maakt, we rusten niet voordat we zeker weten dat het door ons bedachte woord het enige juiste is. De cadeautjes onder de kerstboom blijven er soms even voor liggen en de gluhwein laten we er zelfs voor aanbranden als het moet. Een andere traditie is het kerstbuffet, waarvoor we elk jaar een ander restaurant kiezen. Enkele jaren geleden zaten we in de Engelstede in Harkstede. Het was er beregezellig, de ramen waren beslagen en het buffet was rijkelijk voorzien van schranswaren. Maar de logistiek was niet helemaal in orde en dus moesten we af en toe wachten. En ja, even wachten tijdens kerst ... dat is voor onze familie synoniem voor: zullen we...? Ma haalt dan triomfantelijk haar tasje onder de tafel vandaan en tovert de al bijna vergeelde en blauw volgekraste krantepagina tevoorschijn. Het al half uit onze monden lopende water begint nog sneller te stromen. ,,Nummer veertien, zullen we die nu eens oplossen'', probeert mams. Ja, ze durft wel. ,,O, heeft u die nog niet, het is heel eenvoudig hoor, als je het eenmaal ziet'', klinkt het opeens van de tafel naast ons. Onze priemende blikken maken al snel plaats voor verwondering als weldra het halve restaurant de stoel heeft bijgedraaid en verlekkerd naar het beduimelde stukje krant op onze tafel zit te kijken. Zo snel als toen hebben we de puzzel nooit meer opgelost ... Erik. *De kerstpuzzel van Dr. Denker staat elk jaar vlak voor kerst in het Dagblad van het Noorden en voorheen in een niet nader te noemen krant die we speciaal voor die puzzel in tweevoud aanschaften. Enneh.. voor wie de puzzel ook zo'n obsessie en een nog onopgelost mysterie is: hieronder staan de veertig oplossingen. 1. schuren -------------------------------------------------------------------------------- Zondag 29 december 2002 Ik verheug me nu al op oudejaarsavond. Ik ga dan de hele avond in een hoekje zitten en mijn zelfgebakken spekkedikken opeten. Ja, gasten op het feestje waarvoor ik uitgenodigd ben, als je ook een spekkedik wil moet je er op tijd bij zijn, hoor. Maar laat ik niet te vroeg juichen, ik moet ze nog bakken. Het ritueel is al begonnen: ik heb van mijn moeder een onvervalst kniepertjesijzer (model jaren vijftig, maar kan ook zestig wezen) te leen gekregen en, nog belangrijker: Het Recept. Moe heeft het handgeschreven vodje gisteren ergens opgedoken en enthousiast voorgelezen door de telefoon. Morgen gaat het ritueel verder: de inkopen. Ik verheug mij vooral op de bij voorbaat spannende jacht op spekkedikmeel. Ik weet dat je daarvoor eigenlijk naar Vlagtwedde moet, maar de uitdaging is voor mij nog iets groter om het in ons stadje te vinden. Het leuke is dat ik niet weet wat spekkedikmeel is (laat staan hoe je het woord precies schrijft). Nou ja, meel vind ik zeker wel, de fantasie doet de rest. Als het een beetje meezit sta ik dinsdag de hele dag gewapend met spekkedikmeel, oerdegelijk kniepertjesijzer en alle andere ingrediënten voor het aanrecht. Als het nog iets meer meezit wordt het geen drama maar een gezellige boel. Want ik begin overdag alvast aan de champagne en de oliebollen, zodat ik mij 's avonds en 's nachts volledig kan concentreren op de spekkedikken. Goed, voordat het water mij uit de mond begint te lopen (is niet goed voor het toetsenbord), hierbij het recept.
1 kilo spekkedikmeel
-meel, suiker, eieren, stroop en boter bij elkaar gooien;
Het leuke van webloggen is dat je ook reacties krijgt. N.a.v. 'Erik ontdekt de Aldi' kreeg ik onder andere deze vier reacties: 1. Wat krijg je voor die reclame? Antwoord: daar breng je me op een idee! 2. Lidl is ook goedkoop. Antwoord: shit, nou moet ik alsnog kiezen. 3. Zuinigheid met stijl: www.zuinigst.nl. Antwoord: zet ik meteen in
mijn favorieten.
Vrijdag 27 december 2002 Dit is mijn eerste weblog. Omdat het misschien ook wel de laatste is, zal ik niet al te verheven doen en gewoon opschrijven wat me vandaag is opgevallen. Dat lijkt mij ook het wezen van een weblog. Vandaag voor het eerst in jaren weer eens naar de Aldi geweest. De euro maakt het kroeg- en andere leven duurder, nietwaar? Erik naar de Aldi. Jaja. Maarreh: tjeezz wat is die winkel goedkoop! Kom met een karretje vol boodschappen de winkel uit en ben slechts 21 euro lichter. Dat is bij Appie en de anderen wel even anders. Zie eens wat ik voor die 21 euro terugkrijg: het eten voor vandaag (behalve de groenten, want die betrekken we van de biologische boer uit de buurt), kaas, wijn, eten in blik/pot voor zeker twee dagen, toetjes voor twee dagen, kruiden, broodbeleg, een flinke ovenciabatta voor 60 eurocent ... en dan lag er nog meer in het karretje. Is het lekker?, vraag je je dan af. Ja hoor, als je maar even de tijd neemt om de juiste ingrediënten en kruiden bij elkaar te zoeken. Ok, ok: sommige slaatjes, pizza's en andere samengestelde spullen moet je daar echt niet kopen. Maar dat leer je na een keer wel af. Die spullen koop je gewoon bij de Super de Boer. De deur daarvan zit in ons stadje naast de Aldi- en de slijterdeur. Handig! Is het verantwoord?, vraag je je vervolgens af. 1. Ik heb geen rare dingen op het etiket gelezen. 2. Zijn de spullen bij Appie en de anderen wel verantwoord? 3. Echt verantwoord zijn de groenten die we van de biologische boer uit de buurt betrekken. Wat we bij de Aldi kopen is ter opvulling/kruiding. Zag ook champagne (10 euro), oliebollen en rolletjes bij de Aldi liggen. Bijna in het karretje gegooid voor het oudjaarsfeest bij vriendin K. Maar op het moment suprème niet gepakt, want bedacht dat ik dit jaar de gasten op het feestje ga verrassen met zelfgebakken spekkedikken. Jaaaooo, lekker! Erik.
|
||
