Tussendoor afscheid op de krant. 90 procent van de zintuigen doet door de zenuwen niet mee, maar uiteindelijk valt het mee. Opperbaviaan, zoals ik hem in weps genoemd heb en hij zichzelf citeert (oeps, hij heeft het dus gelezen!) vindt me eigenwijs, maar is verder vol lof. Hij heeft eigenlijk wel gelijk. Jammer dat je de complimenten pas krijgt als je weggaat.

Daarna (met alle zintuigen) gaat er een wereld voor me open. Als freelance-collega E op bezoek is voor een tuinvergadering wordt ze gebeld door een oude kennis. Hij werkt bij een grote uitgeverij hier niet ver vandaan en zit te springen om freelancers. E gaat er na afloop direct heen en neemt mijn cv mee. De man belooft te bellen.

Het is nog even zoeken naar ziektekostenverzekering, pensioenregeling, arbeidsongeschiktheidverzekering en last but not least kantoorruimte en inrichting. E en ik gaan samen kijken in de oude LTS, waar klaslokalen per vierkante meter worden verhuurd. Dat het klaslokalen zijn is geen probleem, dat je ze per vierkante meter moet betalen wel. We kijken naar het kleinste lokaal en besluiten dat het alleen werkt als we nog een gegadigde weten te vinden. Ik beloof een advertentie op marktplaats te zetten, waar ik ook al menig ander interessant oproepje voorbij zie komen (zoals een antiek pandje in de binnenstad, een reisorganisator in Deventer die kantoorgenoten zoekt en diverse stoelen en bureaus).

Tussendoor nog even een interview voor het Agd met de gedeputeerde van Flevoland, die zich door het optreden van de bezorgde woordvoerder een half uur leent voor enkele dictaten. (ik schrijf een lelijk stukje over de belachelijke natuur-voor-landbouwplannen)



Aan het eind van de middag de eerste man van lijst P gebeld, en het is meteen raak. Hij is geinteresseerd, en ik mag langskomen. Joepie, het freelance leven gaat beginnen!