- weps nanzz-


Voordat ik kon lopen liep ik al mee in een demonstratie tegen kernenergie. Op de nek van mijn moeder. Nog voor ik mocht liften liftte ik naar Woensdrecht om mijn hekje te ontdekken in het Vredes Aktie Kamp. Een tent of slaapzak werden door de rechter gezien als onderkomen en dus vergunningplichtig en door de politie afgenomen. We sliepen in holen. De mooiste vakantie van mijn leven!
In Groningen taaide ik naar Gorleben (Dl) af bij elk kernafvaltransport. Democratie in Europa smaakt vies. Helikopters met zoeklichten draaien rondjes boven een woonwijk in het dorp. Ik moet eruit, de bewoners mogen mij niet uitnodigen voor een kopje koffie. Soldaten sturen peuters van het schoolplein, ze spelen te dicht bij het transport. Oma's en opa's worden onder vuur genomen door een waterkanon omdat ze op de openbare weg staan. Van lieve mensen die gewoon in de buurt wonen worden de rechten keer op keer geschonden. De meeste boeren in de buurt werken biologisch. Ze willen geen gevaarlijk kernafval in hun achtertuin. Dit stukje kan lang worden, want ik ben nog steeds heel erg tegen.

Maar ik ben oud en milder. Ik reis niet meer af om in de nacht door bossen te sluipen en te proberen het transport tegen te houden. Ik weet dat je alleen ergens voor moet zijn. Ik zet een zonneboiler op mijn dak. Ik stort geld en zet mijn handtekening. DAT KAN JIJ OOK DOEN. Voor een miljoen handtekeningen de kans van een referendum. Nou er weer stemmen opgaan om een nieuwe kerncentrale in Borssele te bouwen. Nou de Nederlandse regering ervoor kiest om kernafval buitendijks in de Noordzee op te slaan. Nou het klimaat verandert en kernenergie als een oplossing wordt gepresenteerd. Nog een keer dan:


KERNENERGIE, NEE BEDANKT. KERNENERGIE OF KOLEN: NEEM EEN MOLEN. ZONNEENERGIE, JA GRAAG. WIR WOLLEN KEINE ATOMKRAFT, WIR WOLLEN KEINE ATOMMUHL, WIR WOLLEN KEINE POLIZEISTAT, WIR WOLLEN LEBEN, LIEBEN, LACHEN WOLLEN WIR!!!



Geplaatst op donderdag 27 juli 2006 om 08:55 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Deze weps is al aan het vakantie-vieren, maar wil nog graag iets met jullie delen.
Op een van de heerlijkste dagen in het jaar -vrij en thuis in het nieuwe huis in prachtig Zutphen- fiets ik door de winkelstraat waar met 35 graden niemand loopt. Als ik in de verte twee politiepetten zie, stap ik gauw af en loop schuldbewust lachend langs de agenten. Althans, dat was de bedoeling. Dichterbij gekomen spreken ze me aan. 'Mevrouw, we zagen u net fietsen.' 'Dat klopt', zeg ik eerlijk. 'Normaal geven we daar een bekeuring voor, maar omdat het bord aan deze kant is weggehaald, blijft het bij een waarschuwing.'Ik denk 'zeikerd', maar glimlach dankbaar. Dan vraagt de andere agent: 'Hoe heet je?' 'Tjitske', zeg ik en bestudeer ook meteen zijn gezicht. Een beetje bleek met donkere ogen. 'Y?' Vraagt hij. Inderdaad. Tijd voor een wedervraag: Hoe heet jij dan? 'H-J', en alsof ik er meerdere ken, 'S'. Ik voel het bloed naar mijn gezicht stromen. Mijn eerste vriendje met wie ik samen 100 liefdesbrieven heb geschreven. Ik zie ons nog op zijn pony, bij de 300 katten in hun asiel en wandelend door de weilanden. Verlegen naast elkaar op bed, gauw weer vluchtend naar beneden omdat ik niet durfde te zoenen. Fantastische tijden, maar nog veel te vroeg voor kleffigheden. Wat mij betreft, hij wilde wel. Daaraan denkend vraag ik beleefd waarom hij agent in Zutphen is en niet in Harfsen, waar hij nog altijd woont, samen met zijn vriendin. 'Dan kom ik allemaal mensen tegen bij wie ik nog in de klas heb gezeten.'
'Haha, en in Zutphen ben je ook niet veilig!' had ik willen roepen om hem alsnog de lang beloofde zoen te geven. Maar ja, zijn enigszins norse collega stond erbij en keek me weg. Dus ik denk dat ik morgen maar weer eens op de fiets stap. Hoewel het stoere exotische uiterlijk met de donkere spleetoogjes veranderd is in een bleke en enigszins ronde politieman..

Geplaatst op vrijdag 21 juli 2006 om 00:01 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-


Voor mijn werk lees ik een boek over mensen met een verstandelijke beperking die vastlopen. Ze ontwikkelen vaak onbegrijpelijk gedrag: met borden smijten of met het hoofd tegen een muur bonzen of zich steeds verder terugtrekken op steeds dezelfde plek.

Gek genoeg proberen ze zich door dit gedrag te beschermen. Ze proberen de situatie overzichtelijk te maken.

Ik gooi met een bord en de begeleider is boos. Ik bons mijn hoofd tegen een muur en ik voel pijn.

Het kan liggen aan de manier van contact zoeken met een client. Omdat je een client recht aankijkt of ertegenover gaat zitten, krijgt deze teveel prikkels en kiest voor een overzichtelijke situatie: pijn. Het kan al bedreigend zijn om in rechte lijn op iemand af te lopen of om hem aan te spreken terwijl je aan komt lopen.

Nou ik erover na denk: als ik aan kom lopen en iemand spreekt me direct aan, dan raak ik altijd gespannen. En als iemand me in de ogen kijkt krijg ik de neiging weg te kijken. Dat is inderdaad een beetje bedreigend. Of ontwikkel ik langzaam een verstandelijke beperking? Waar je mee omgaat, raak je mee besmet, zei mijn oma altijd...

Geplaatst op donderdag 20 juli 2006 om 12:24 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-


Is het waar dat je vanzelf gewelddadig wordt als je begrippen gebruikt als strijd tussen de seksen of oorlog tegen borstkanker? Heeft het zin om in een vredelievender taal te gaan denken? Deborah Tannen, hoogleraar taalwetenschap aan de universiteit van Georgetown denkt van wel. Zij stelt dat harmonie en samenwerking net zo belangrijk zijn als conflicten en oppositie. Door informatie te presenteren in de vorm van strijd en debat komen niet alle argumenten naar boven en worden niet altijd de hoofdzaken uitgediept. Hierdoor worden in politiek de verkeerde beslissingen genomen. Hierdoor zijn wetenschappers bezig om zich te verdedigen tegen aanvallen op kleine foutjes in een zijstraat van hun onderzoek in plaats van zich op een creatieve manier te richten op nieuw onderzoek. Heeft ze gelijk? Ik denk het wel. Ten slotte voer ik al mijn hele leven strijd met de andere sekse.


Geplaatst op maandag 17 juli 2006 om 09:25 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.