- weps Tjitske-


He lijkt zo simpel: lekker zittende, dichte, nette schoenen voor (ook) onder een rokje. Maar drie steden en twintig winkels verder was ik nog steeds niet geslaagd. Het is een en al hak, zodat je er niet op kunt lopen, open zodat je ze tien dagen per jaar aan kunt of hoog zodat ze eigenlijk alleen onder een broek kunnen en veel te warm zijn. Na de zoveelste winkel dacht ik opgelucht de goede schoenen te vinden, aangezien ik twee hippe meiden hoorde zuchten: "Wat een verademing", bij een rek me louter damesschoenen. Dus ik sprint het hoekje om, en zie.. een paar schoenen op hoge blokhakken. En daarnaast haar oude schoenen: twee enorme naaldhakpumps.
Ik gaf het op, en bedacht dat ik mijn oude, open pikolino's dan maar zou laten repareren. Tot ik in Groningen bij Ziengs alsnog een paar fijne 'slofjes' vond. Heel elegant zijn ze niet, ik geef het toe, maar ze zitten verrukkuluk!

Geplaatst op dinsdag 30 mei 2006 om 11:42 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-








daar drijft watervolk
door zinderende zon
verbonden omhoog

Geplaatst op donderdag 25 mei 2006 om 13:56 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-

Mijn zoveelste relatie loopt spaak. Ineens begrijp ik die liedjes van George Michael. Wat een droefenis welt op in mijn buik... Maar goed, nu heb ik een nieuwe verslaving opgelopen. Het is niets schaamtevols. Velen zijn mij voorgegaan en mijn collega telefoniste heeft er een spierverzakking in haar pols van gekregen. Het is iets dat mijn oma al avonden achtereen deed, maar dan niet op de computer. Je hebt er geduld voor nodig en vooral het vertrouwen dat het leven nutteloos is.
Nou ja, nutteloos, je kan je altijd nog ergens over opwinden natuurlijk (zie vorige stukje over Ayaan Hirsi Ali, waar ik volledig achter sta!) Dus na deze weps doe ik het vandaag nog maar 1 keertje....





Geplaatst op vrijdag 19 mei 2006 om 16:10 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Ik schaam me diep voor mijn Nederlandse nationaliteit. Voor onze arrogantie, voor onze conservatieve kleinburgerlijkheid. Wij hebben altijd een grote bek over Amerika, maar waar kan Ayaan wel terecht? Zelfs zonder paspoort! Regels zijn regels riepen de mensen om mij heen, maar wie zonder zonde is werpe de eerste steen. Oh wat is het makkelijk om een leugen te veroordelen. Zoals Neelie Kroes vanmorgen op de radio al zei is het een luxe om eerlijk te kunnen zijn. Bijna geen Nederlander heeft ooit hoeven liegen, en hoeveel Nederlanders hebben er wel eens gelogen? Ook is het totaal onterecht om Ayaan over een kam te scheren met alle andere afgewezen asielzoeksters. Want, zoals ook Ed Nijpels verwoordde, iemand met zo'n statuur verdient een andere aanpak. Zelfs als dat inhoudt dat dat vervolgens ook voor anderen geldt. Want Ayaan is de spreekbuis voor verborgen pijn, gefrustreerde emancipatiepogingen, donkere gevangenissen midden in ons zogenaamd liberale landje. Dus als andere uitgehuwelijkte vrouwen ervan profiteren door hun vrijheid zelfstandig te verkrijgen is dat fantastisch.
Ayaan Hirsi Ali. We hebben het over iemand die haar leven al jaren op het spel zet voor de emancipatie van de moslimvrouw. Dat doet ze, ondanks dat conservatieve Nederlanders hun schouders ophalen, vinden dat ze zich aanstelt, terwijl talloze verhalen van moslimvrouwen in boeken hetzelfde vertellen. Maar wij willen het niet zien, want dan moeten we de confrontatie aan, en we zijn toch zo'n gezellig multicultureel landje?

Geplaatst op dinsdag 16 mei 2006 om 23:40 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-




Bij het oversjieke warenhuis Bergdorf Goodman keken mijn zus en ik onze ogen uit. Truttigheid ten top, voor een onmogelijke prijs. Jurkje: 2500 dollar, kinderschoenen: 500 dollar. Op elke klant waren er dan ook drie personeelsleden aanwezig. Niet om de klant snel te helpen en weer buiten de deur te zetten, nee, om het bezoek zo aangenaam en lang mogelijk te maken. Champagne bij de statafel, sjieke toiletten waar billen, handen en hoofd alle verzorging vinden die je maar kunt bedenken.
Terwijl mijn zus op de wc zit, wacht ik op een comfortabel bankje, bladerend in het Bergdorf magazine. Voor me zit een klein meisje op de stoel, in haar schoenenkeus bijgestaan door mama em oma. "Mom?" "Yes, darling?" "Mom, I love you mom" "I love you too honey." Twee minuten later gevolgd door: "Mom? I love you mom." "I know, darling, I love you too." Nog een minuut later gevolgd door hetzelfde ritueel. Als ik vraag of ik een foto mag maken is de familie gevleid. Oma zegt: "Isn't it sweet? Three generations!"

Geplaatst op maandag 15 mei 2006 om 19:33 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-

Op bevrijdingsdag tussen negen en tien heb ik weer autorijles. Een vriendelijke dame, die zelf pas haar rijbewijs heeft gehaald toen zij vierenveertig was, poogt met engelengeduld en camarettenfestivalhumor mijn faalangst te beteugelen. De geschiedenis zit niet mee. Mijn vader heeft het niet verder geschopt dan drie lessen. Hij vond het niet leuk, zei hij tegen de rijinstructeur. De man vond het zelf ook niet leuk. Mijn vader had de eerste les meteen al een fietser geschept. Mijn natuurlijke tempo heb ik geerft van mijn opa. Hij was kampioen langzaam fietsen. Voorbijfietsen zat er niet in. Een wandelaar moest zelfs inhouden om hem bij te kunnen houden.

Geplaatst op donderdag 4 mei 2006 om 15:44 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Manhattan kun je heel boers uitspreken, en het leek de eerste dag niet eens zo verkeerd om dat te doen. Trainingspakken, spijkerbroeken, petten; mensen zagen eruit of ze rechtstreeks van het platteland kwamen. Niets mis mee overigens- ik voelde me meteen thuis- maar ik was wel wat verbaasd over de voor mij bekende dorpssfeer in de wereldstad. Maar dag twee lijkt de wereld hier al een stuk interessanter. We hebben de kleine wereldjes hier ontdekt, die ervoor zorgen dat je in een paar dagen een wereldreis kunt maken. China hebben we gezien met haar vele kleine troepjeswinkels, mensen met hun strak haar en strakke kleren en een recht figuur, een Chinese fiets met drie wielen en spuug op straat. Spanjaarden hebben we horen lachen en Spaans spreken. Een Afro-Amerikaan schudde bij de bushalte even wat levenswijsheden uit zijn mouw (vervelen kun je je overal, antwoordde hij op mijn opmerking dat je je in NY waarschijnlijk nooit hoeft te vervelen)en morgen is Little Italy aan de beurt. De blanke Amerikaan komt er tot nu toe nog het slechtst vanaf -met zijn i-top of telefoon levend in zijn eigen coconnetje. Na een week hoop ik te ontdekken waar ik zelf het liefst zou wonen.

Geplaatst op dinsdag 2 mei 2006 om 04:15 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-


Het hele huis staat weer vol! Eerst was het nog kopen op de vrijmarkt in Utrecht en Amersfoort. Maar na een hagelbuitje gingen de eigenaren naar binnen en ze lieten de spullen achter voor het enige echte multiculturele festival van het jaar: gratis graaien! Wereldburgers met krappe beurs (zoals ik) scanden met deskundig oog de stapels zooi. De oogst van dit jaar: bergschoenen, rubberen schoentjes voor op de boot, twee goed passende broeken, een leuk en een very sexy T-shirt, plezier, cd-tjes en cd-singles, kinderkleren speelgoed en boeken voor de kinderen van mijn zus, spierpijn van het sjouwen, potten voor de planten op het balkon, een solidair gevoel met de andere graaiers en tenslotte geldbesparende bevrediging van mijn koopbehoefte.

Geplaatst op maandag 1 mei 2006 om 11:48 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.