- weps Tjitske-

Erg blij met mijn proefabonnementje op de Trouw. Zeker nu de televisie het niet doet, maar ik al wel in het burgerleventje van 's avonds moe op de bank dreig te verzanden. Heerlijk.
Allerlei dingen waar ik veel over nadenk komen terug in de Touw, waar ik dus ontdek dat er meer mensen met dezelfde gedachten rondlopen. Mooiste is het artikel van Mei Li Vos (voorzitter van het Alternatief voor Vakbond) over de tweedeling tussen enerzijds werknemers met een contract en anderzijds werknemers zonder contract of zelfstandigen.
Heb me vorig week nog opgewonden op een freelancersbijeenkomst van een van de grootste uitgevers van Nederland. Want: de freelancers kregen eind december hetzelfde miezerige lijstje met honoraria als de twee jaar daarvoor. Terwijl de inflatie voortraast, het al onderbetaald is en, last but not least, de vaste krachten 'gewoon' (maar toch mopperend) 1,5 procent omhoog gaan. Wat is dat voor belachelijks? En maar klagen, en maar staken, die vaste krachten. (En dat zeg ik, terwijl ik ook weer in vaste dienst ben.)
Li Vos is voorzitter van het Alternatief voor Vakbond. Misschien moet ik daar ook eens gaan kijken, want heb me als freelancer vaak niet thuis gevoeld bij de Nederlandse Vereniging van Journlisten, die zich inzet voor loongebouwen en pensioenen. Want dat gaat allemaal niet op voor de mensen aan de zijlijn, die het hardst werken, het best presteren en, misschien nog wel het belangrijkst: het minst klagen.
Voorstel van haar: geef op die ontslagbescherming, de beperkte toegang tot koophuizen, pensioenfondsen en CAO-inspraak. En laat iedereen meedoen, ook de mensen aan de zijlijn. Ik ben het er met mijn kersverse huisje en dito pensioenfonds helemaal mee eens: vergroot het risico en daarmee de creativiteit. Want inslapen is slecht voor iedereen. En met de mantel der machtigen bedekte ongelijkheid onuitstaanbaar.

Geplaatst op maandag 30 januari 2006 om 21:53 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-


Na een intensieve chakra sound meditatie, die eindigt in een kring van saamhorigheid spring ik op de fiets en stuif naar huis. IJzige snijwinden verschilferen de huidcellen op m'n jukbeenderen. Mijn oren slaan de tocht over en tintelen zich een weg terug naar het bestaan bij de centrale verwarming. Ik duikel meteen mijn bedje in en omarm een diepe slaap.
Skiles.
Ik ben de lerares. In het klasje zitten kennissen en vrienden. Net als ik tevreden vaststel dat het prima gaat val ik voorover met mijn mond open in een vat vol kleurige papagaaienveren. Au! Ik word een beetje wakker omdat mijn witte poes met haar nagel in mijn arm prikt.
Pas op Muis! zeg ik.
Ik heet geen Muis! Ik heet Halve Maan, zegt ze, en ze laat zich kroelen. Pas als ik weer slaap besef ik dat ze geen sorry gezegd heeft.

Geplaatst op vrijdag 27 januari 2006 om 14:00 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

De nieuwe buurt brengt behalve een heerlijk eigen plekje ook allerlei mij nog niet geheel eigen mensen met zich mee. Zo is er de Afrikaans-Canadese stalker die me 's nachts in dronken toestand zijn liefde betuigt, de achterhoeker die om aandacht verlegen achter de gordijnen zit en zijn er de Marokkaanse bovenburen die twee dagen na het offerfeest een geslacht schaap in de gang hebben hangen. Maar dit is wel precies wat ik leuk vind: een beetje leven in de brouwerij. Zo verheug ik me op de arabische televisiezender die ik straks ook kan ontvangen omdat we niet alleen internet maar ook schoteltelevisie gaan delen, heb ik een heerlijk stukje schapenvlees gekregen en kan ik wanneer ik wil met mijn Turkse buurman gratis meerijden op de truck naar Frankrijk en Denemarken. De werkloze achterhoeker veegt het pad, Freddy verzorgt met zijn Vitaminebar mijn wekelijkse vitamine C en de buurkinderen spelen flesje draaien in de speeltuin en brengen zo onbewust wat zorgeloos vermaak. In de lente zal ik daar ook mijn steentje aan bijdragen en mijn skate-talenten vertonen op de ronde in ons gezamenlijke parkje. Oost west, (bijna) thuis best.

Geplaatst op donderdag 26 januari 2006 om 22:34 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Blauwe plekken, stijve spieren, maar alle botten nog heel. Oost west, thuis best!

Geplaatst op om 09:28 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-

Regelmatig ben ik boos. Niet op telkens dezelfde persoon. Niet om telkens dezelfde reden. Wel telkens na ongeveer een kleine maand. En dan zeg ik daarna sorry. De ene keer gaat het me makkelijk af. Ik was onredelijk en die ander kent me langer dan vandaag. De andere keer stel ik het eindeloos uit of zeg ik helemaal niets. Dat is slecht voor je Karma.


Bij de Indianen was er meer begrip voor de maandelijkse boosheid der vrouwen. Alle vrouwen gingen met volle maan gezellig gezamelijk boos zitten zijn en klagen en zaniken in de maantent. Mannen mochten daar niet komen. Ze keken wel link uit!

Geplaatst op dinsdag 17 januari 2006 om 14:16 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

God straft onmiddelijk? Oude brakje de deur uit, nieuwe auto onder de kont. Ik begin maandag vrolijk aan mijn zelfbedachte klusje in Friesland om mijn oude pleegfamilie weer eens op te zoeken, om daarna door te rijden naar het bekende Groningen. Maar even voorbij Zwolle laat de Suzuki het al afweten. Hij pruttelt nog wat, laat allerlei enge lichtjes zien die normaal uit zijn en als ik net weer van de parkeerplaats op de weg ben, begeeft hij het helemaal. Met meteen een file van 3 kilometer tot gevolg. De chauffeur van een auto achter me stopt om me in de berm te duwen. Ik vind dat die mensen best even kunnen wachten, maar ben na drie mislukte startpogingen overtuigd. Auto in de berm, wegenwacht gebeld. En dan blijkt mister X zijn auto niet meer in te kunnen: is in het slot gesprongen. Dus wij samen in mijn koude auto. "Ach, het leven is ook in je eentje best mooi", begint hij. Hellup!!! Maar ik houd het 1,5 uur uit, terwijl ik de vraag of ik het echt niet koud heb klappertandend negeer.
Als de wegenwacht na 1,5 uur eindelijk komt opdagen, is zijn auto zo weer van het slot. Mijn auto moet door een bergingsbedrijf worden geruimd. Dan is 1750 euro dus toch te duur..

Geplaatst op donderdag 12 januari 2006 om 20:51 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-


Lenig he?



Bij deze nodig ik jullie lieve lezers allemaal uit voor mijn housewarming op 4 februari. Adres: Praebsterkamop 4, 7203 BE Zutphen. Als ik mijn benen niet breek op wintersport ga ik met jullie allemaal de dansvloer op! Tot over 2 weken, volgende week ben ik er niet.

Geplaatst op om 20:48 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.