- weps Tjitske-

"U bent toe aan een Daewoo", zei mijn vader meermaals spottend als er iets met mijn auto aan de hand was. Ok, de radiateur sneuvelde onderweg naar Zwitserland, de accu hield er in Groningen mee op en de banden moest ik om de week oppompen, nog niet gesproken over de keren dat de auto afsloeg, de tien minuten dat hij erover deed om te starten enzovoort. Maar het was mijn eigen auto, en meestal deeed ie het! Dan gleed hij over de weg als een jaguar, elektrische raampjes open, muziekje aan en rijden maar! LPG kost weinig en al met al viel onderhoud ook best mee. Ik reed voor 11 cent per kilometer inclusief alles. Maar toen de uitlaat eronder weg viel en de nieuwe APK voor de deur stond werd het toch tijd afscheid te nemen en een opvolger te vinden.
Na lang zoeken en speuren zag ik de perfecte auto: een kleine Suzuki, zuinig in gebruik en op gas, afkomstig van een zeer betrouwbaar uitziende hoefsmid. Nu is een auto vinden 1 ding; je eigen auto verkopen is heel wat anders. Ik zag mezelf geen honderd bezoekjes van handelaren afwachten, dus probeerde het via garages. En zo kwam ik bij een garage die deals doet met exporteurs. Kilometerstand en merk was alles wat ze wilden weten en ik zou 750 euro krijgen. Leek me een prima prijs. Tijdens het laatste telefoontje werd het 600, en eenmaal daar 500 min een nieuwe uitlaat, dus 400. Ik ging akkoord, mits de autoradio mee kon. Dat kon. J liep met de sleutel en een garageman naar de auto, die ook nog een proefritje wilde maken.. Ik rekende af, kreeg 400 in mijn handen plus een vrijstelling. J komt binnen, en zegt dat het proefritje gaande is. We wachten de papieren af en samen sprinten we naar de auto. Op het moment dat de proefcoureur de oprit oprijdt, rijden wij eraf. Ik kijk om en zie dat de auto afslaat. Had J de auto alvast even gestart toen de man een schroevedraaier haalde..

Heb vandaag de gebruiksinstructies nog maar even op de post gedaan. Want ook al naaiden ze mij net zo hard, het zou toch zonde zijn als de Pool zijn mooie Daewooo onthouden wordt.

Geplaatst op zaterdag 31 december 2005 om 16:59 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-

Noren van zekere leeftijd vieren kerst in een hotel. Eerst staan ze in de rij te wachten, terwijl de gegevens nauwkeurig worden geverifieerd. Daarna wordt de tafel gewezen en begint het grote eten. Er is zoveel, je kunt niet eens alles proberen. Zalm, gestoomd of gerookt, kreeften en garnalen, mosselen en Rakfisk, Noren eten alles uit de zee. Maar je kunt ook elandbiefstuk, walviskoteletjes of rendierlapjes kiezen. De toetjes komen uit alle windstreken, vooral marsepeintaarten zijn onweerstaanbaar. Vier dagen later kun je nog steeds niet ademen!
Na het eten wordt er gestijldanst op muziek uit vroeger tijden, voor wie nog bewegen kan. Drank wil wel eens helpen.
Noren halen die vis zelf uit fjorden en meren. Met Pasen boren ze een gat in het ijs en dan maar zwemmen met die pieren lekker in het lentezonnetje. Zoiets doe je niet met kerst, als het min veertien is en de zon niet boven de berg komt. Dat kunnen alleen die idiote Hollanders bedenken!


Geplaatst op donderdag 29 december 2005 om 14:04 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-


Hier is-ie dan!

Geplaatst op woensdag 28 december 2005 om 23:45 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Onder de riem, voor iedereen die net als ik zit te werken. Kom op jongens!

Geplaatst op dinsdag 27 december 2005 om 13:08 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Nog nooit was ik zo blij met een kerstboom. Maar het is dan ook mijn eerste. Ik had al bedacht dat het er ondanks het eigen huisje dit jaar nog niet van zou komen, tot ik bij de bouwmarkt een gratis kleine, superscheve en asymmetrische boom in mijn handen gedrukt kreeg, toen ik met twee volle tassen en een hoop planken naar buiten sjouwde. Mijn ogen hadden vanachter de planken geen kans deze nieuwe aanwinst kritisch te bekijken, dus werd hij in een donkere auto naar huis vervoerd en in de vensterbank geplant, achter de verfblikken.
Een week later kwam A. op bezoek en had meegenomen: kerstballen! Hele kleintjes, van zilver. De ballen belandden op het aanrecht, tussen de kwasten. Weer een week later kwamen de eerste eters. Vijf minuten nadat de vers geverfde tuintafeltjes hun nieuwe plekje in de tuin vonden, de dozen achter een deur waren verdwenen en de rommel in de kelder, ging de bel.
"Heb je geen kerstboom?" was een van de eerste opmerkingen. "Jawel, in de vensterbank." D. en E vonden natuurlijk dat de ballen in de boom moesten, net als de grote kluwen kerstboomlampjes die nog ergens in een doos lag. Zelfs touw was voorhanden om te dienen als minikerstbalophangers. Dus even later stekker erin en na een aanvankelijke weigering sprong het licht bij ons gezelschap vanzelf aan. Foto volgt.

Geplaatst op maandag 19 december 2005 om 18:13 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-

Komt allen tezamen had Jezus geschreven
De tafel was gedekt met brood en wijn
Nimrod droeg zijn verjaardagskroon
Tenslotte was hij vandaag echt jarig
Hij had zijn moeder meegenomen
Zij had de altijd groene boom in het licht gezet
Zo kwamen de hekseballen mooi uit
die Venus en Hecate samen hadden uitgezocht
toen ze in Engeland waren wezen winkelen
De planeten zaten gezellig naast elkaar
Saturnus, God van de Landbouw
raakte Zonnekoning Jupiter eventjes aan
omdat Regulus zo helder naast Venus stond te stralen
Mithras werd steeds weggeroepen voor staatszaken
Heren en dames, welkom, zei Jezus
Het is weer ons aller verjaardag
(Nimrod fronste even zijn voorhoofd
Maar zijn moeder legde haar hand op zijn arm
En wees subtiel naar Mithras,
die nu ook was gaan zitten
en een slokje van zijn eigen bloed nam)
maar daar is op Moedertje Aarde niet veel van te merken
Hij trok aan een koord om zicht op de werkelijkheid te onthullen
Oorlogen, ruzies en slechte gedachten vormden een bont tafereel
Daartussendoor buitelden mensen en dieren als sneeuwvlokjes
Is dit nu een vreedzaam en veilig koninkrijk
Waarin alle volkeren zijn verenigd? Ik zie weinig welbehagen!

Het bleef even stil

Toen begon iedereen met moeilijke woorden en grote gebaren
Dwars doorelkaar bezweringen te prevelen
Op Aarde begon het te hagelen en te stormen
Zeven dagen en zeven nachten liet de zon zich niet zien
Jammerkreten gingen in de storm verloren
Slaven werden meesters, meesters werden slaven
Het filmscenario werd herschreven, dit ging ieder menselijk begrip teboven
Tot aan de oostelijke horizon een Supernova verscheen
Om de Nieuwe Tijd aan te kondigen
En in het Land Van Ooit werd een prinsesje geboren



Geplaatst op vrijdag 16 december 2005 om 15:48 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-


Op vrijdagochtend fiets ik van een vriendelijke man met een eigen kijk op de werkelijkheid, die ik help met schoonmaken, naar mijn enige vioolleerling. Een tochtje van een kleine drie kwartier naar een wereld van verschil.
Nu ik Amersfoort een beetje leer kennen, kan ik al te drukke routes vol hieperdepieper-scholieren- met-drie-naast-elkaar vermijden. Ik neem de historische wegen met knotwilgen en boeren slootjes, langs een bos, dat vroeger buiten de stad lag en nu als stadspark in gebruik is.

Onderweg ligt een vennetje te lonken in het zonnetje.

Zal ik het doen? Zal ik eventjes alle kleren uittrekken en me in het zonnetje en dit pure koude decemberwater onderdompelen? IJskoud en daarna tintelend warm snel weer op de fiets. Mijn vioolleerling wacht.

Geplaatst op vrijdag 9 december 2005 om 15:07 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Aan de nieuwe internet- en dus ook weps-verbinding wordt hard gewerkt. Maar het gaat bij de Nederlandse KPN niet veel sneller dan bij de Amerikaanse UPC, dus de wepsen zullen even wat onregelmatiger voorbij vliegen.

"Met R.K. van KPN internet en digitale televisie"
"Met Tjitske Ypma"
"Wat een mooie naam, waar komt die vandaan?"
"Uit Friesland"
"Ben je daar wel eens geweest"
"Ja, regelmatig"
"Mooi is het daar he?"
"Ach ja, ieder zijn smaak"
"Ken je het eiland Samos? Daar ben ik een keer geweest"
"Het eiland Samos ligt niet in Friesland hoor"
"Jawel, het is een van de bekendste eilanden van Griekenland"
"Ik had het over Friesland"
Stilte
"Die provincie in het Noorden van Nederland"
Een nog stillere stilte, dan gauw:
"Hoe is uw adres?"
"Praebsterkamp 5, Zutphen"
"Kunt u dat even spellen?"

Geplaatst op om 00:49 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-







de overtreffende trap geschenkenkoorts
treft ons, deadline dichters,
die de lijn niet binnenhalen
vol van vraat- en familiezucht
balen dat de schoonouders
alweer als eerste
de datum mochten bepalen

met geslepen surprise vernuft
wordt goedkope commerciele zooi verpakt,
die het weekend niet overleeft
en nog een jaar niet weggegooid
maar in de weg staand
herinnert aan de mooie
dromen die je had.

dan in een vloek en een zucht
naar een ander feest vol van genade,
barmhartige vergevingsgezindheid
waar softe tranentrekkers klinken
en normen en waarden kaartjes naar
herinnering van vroeger verstuurd
tot het einde van de fles knalt
en we van heil en zegen drinken
om tolletje rond
het nieuwe jaar in te rollen.

Geplaatst op vrijdag 2 december 2005 om 14:30 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.