- weps Tjitske-



Dit is een professionele, gemaakt van blokken uitgezaagde vaste sneeuw. J en ik hebben zaterdagnacht met echte Hollandse sneeuwballen een 2 meter hoge iglo gemaakt. Tja, je moet wat als je geen zin hebt in nog een nachtelijk en koud avontuur op de Nederlandse wegen. Dus geen bedrijfsfeestje of housewarming, maar glibberen naar de overkant van de IJssel. Daar hebben we in het holst van de nacht ons eerste gezamenlijke huisje gebouwd. Romantisch he? Maar wel koud! Hoop dat de kachel in mijn nieuwe huisje het beter doet. Een foto volgt, als J's camera zonder flits tenminste iets heeft opgevangen op het ouderwetse fotorolletje..

Geplaatst op zondag 27 november 2005 om 21:31 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-


Lachen doe ik met mijn zus. Ik vertel een ernstig verhaal en zij maakt een grap. De eerste drie kwartier komen we niet meer bij van het lachen.
Alle andere mensen die lachen, vriendjes en huisgenoten incluis, ervaar ik als bedreigend. Vroeger veel gepest vandaar. Wat was ik jaloers op de populaire meisjes, die de klas uitgestuurd werden omdat ze samen in een stuip lagen.
Een groepje mannen moet lachen om een slechte sexgrap in de kroeg, net als ik langs kom lopen. Hoogrode konen!
Er worden weinig portretten van lachende mensen gemaakt. Misschien waren mensen vroeger serieus of het portret moest een beetje indruk maken, het had tenslotte veel geld gekost. En het is ook niet zo makkelijk poseren met een volle lach.
Gisteren deden we bij mijn vage cursus op donderdag een lachmeditatie. Eerst gezellig met z'n allen yahoohen. En dan twintig minuten lachen. Glimlachen. Grinniken. Lachen met je mond omdat de leraar zegt dat je moet lachen. Lachen omdat de anderen lachen. Lachen om jezelf, om een hoge uithaal van iemand anders, omdat je moet hoesten, omdat je moet kokhalzen, gieren omdat iemand tegenover je ook moet kokhalzen, lachen om niks, vanuit je buik, het andere lachen.
En dan twintig minuten stil zijn. Een vreemde spierpijn voelen in je achterhoofd. Warmte voelen voor je gezicht en in je buik. Het gevoel, dat alle snotbuizen en hoestkriebels lekker schoongeblazen zijn. Liefde voor de mensheid. De glimlach in je buik. Best lekker: lachen om een slechte grap.

Geplaatst op vrijdag 25 november 2005 om 13:26 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Zijn het de donkere avonden of is het de vaste baan die het leven zo onuitstaanbaar overzichtelijk maken? Het is werken werken werken, haast ren sjees de rest van de (sociale of agrarische) verplichtingen en daarna zucht, puf, puf tot er geen 1 pufje meer overblijft om nog spontane dingen te doen. Wat eraan te doen? Weekendje mountainbiken in Nijmegen was leuk, echt een aanrader (wat een stad, alweer verliefd..) maar daarna komt alles twee keer zo hard aan.
Zoals met twee abacadabra opdrachten op pad gestuurd worden tijdens de landbouwbeurs (een achtergrondverhaal over de nieuwste technieken op melkmachinegebied, slik, en een verhaal over suikerbieten) terwijl ik erheen ging om lezers te ontmoeten. Of de modder die mijn auto doet vastslippen als ik weg wil rijden om paardrijles te halen. Of mijn vader die weg blijkt te zijn met auto-met-trekhaak als ik na twee uur file eindelijk thuiskom om paard op te halen, of de zooi mails die staat te wachten op antwoord, of de stapel rechtbanklijsten die een zorgvuldige selectie vereisen.



Ik denk dat ik aan een lange, zonnige en vooral lege zomer toe ben! En velen met mij, want de geluiden uit mijn omgeving klinken niet veel beter. B, E en collega F, wat denken jullie ervan? Gaan we ginds lekker stukkies tikken over mooie zonsondergangen..

Geplaatst op dinsdag 22 november 2005 om 20:22 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-



Vorig jaar probeerde ik of ik nog op noren kon schaatsen. Toen er in de verste verte niemand meer te bekennen was bond ik de schaatsen om en richtte me voorzichtig op. Bibberig stond ik een tijdje voordat ik me waagde aan de eerste afzet. Wakken, scheuren en brokkelijs stonden een vloeiende beweging in de weg.
Schaatsen was vroeger heerlijk. Ik hield het uren en uren vol zonder het koud te hebben. Het landschap had iets kalmerends, waargenomen door rietkragen en vanaf lage positie. Maar dat was nog op kunstschaatsen.
Dit jaar ga ik voor het eerst in mijn leven op ski's staan. Ik ben bang om uit te glijden en voor gek te staan door op mijn kont te vallen. Ik heb het gauw koud en altijd last van wintertenen. En toch ga ik op wintersport naar Noorwegen met mijn complete schoonfamilie. Ik vraag als kado van de kerstman een lege batterij in de digitale camera.

Geplaatst op vrijdag 18 november 2005 om 12:51 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Mmmmm zucht zwijmel
wat is verkering toch een leuk iets

vooral op zondagochtend
en op woensdagmiddag
en op vrijdagavond
zelfs op maandagochtend

tot de wekker gaat

Geplaatst op zaterdag 12 november 2005 om 12:37 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje huisje

Worden jullie er al gek van?

Geplaatst op om 12:37 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-

Tussen zoemende apparaten
En rinkelende bellen
Zit de telefoniste / receptioniste
Het weekend uit te stellen

Nee meneer, zij is er niet,
maandag pas weer.
Zal ik een mailtje voor u maken
Of belt u liever zelf nog een keer?

Op SKY RADIO zingt een band
Let me come home
Voor de derde keer vanmiddag
Haar hoofd voelt zo loom

Thuis wacht de vaat van gisteren
En de boodschappen voor het weekend
P e r u u r E E N t e l e f o o n t j e
De vrijdag is ZO vervelend.

Ze neemt nog maar een bakkie
En een SNICKERS voor de lekkere trek
Haar buik voelt opgeZWOLlen
Stijve spieren in haar nek

Toen ze nog werk zocht
Leek het haar heerlijk, deze baan
Zelfstandig zijn, eigen geld verdienen
Elke dag een doel om op te staan

En ze is ook wel gelukkig
Met de nieuwe spullen in haar huis
Ze kan er alleen niet van genieten
Want ze is zo zelden thuis

Nog maar t w e e u u r n i k s e n
Weer die zelfde muziek
Ze schiet raak tegen de koffie-
automaat met een elastiek

Leef ieder uur als was het je laatste
Tel je zegeningen EEN VOOR EEN
Vol dankbaarheid en passie
En vergeet er GEENEEN

Geplaatst op vrijdag 4 november 2005 om 16:18 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Verkopen kan ik wel. Dat moet ook wel als freelancer. Maar onderhandelen over de prijs vond ik al moeilijk, en met het kopen van een huis is het helemaal eng. Want je moet weten wat je wilt en je niet teveel verplaatsen in de tegenpartij.
Dus was ik bij dat M. helemaal uit Groningen kwam afreizen om voor mij de onderhandelingen te doen. Zijn strategie: Bedenk wat de verkopers als laagste prijs willen. Ga er dan voor je openingsbod net zoveel onder zitten als het verschil met de vraagprijs. Dan gaan ze met je in zee. Eenmaal in de boot staat hun hoofd op verkoopstand en zullen ze eerder geneigd zijn met je verder te gaan, dan wanneer ze in het begin je eindbod weten.
En het werkte. Ons openingsbod was goed, ons eindbod wat aan de lage kant. Dat werd eerst afgeketst, maar de verkopende makelaar deed een goed woordje (het was immers al bijna rond) en tadaa, 8.000 euro eraf. Niet slecht, gezien de populariteit van het huis, de plek en de tuin. De verkopers wonen nu zelf aan de andere kant van het plein in een groter huis, dus blijkbaar is hun de plek inderdaad goed bevallen. Wie komt er volgend voorjaar basketballen in onze gezamenlijke tuin?

Geplaatst op om 10:02 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Waar ben je met je zweepje gebleven Erik?

Geplaatst op woensdag 2 november 2005 om 12:20 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.