- weps Tjitske-

Toch nog even een stemadvies: stem asjeblieft voor de Europese Grondwet! Want wat een geneuzel, al dat negatieve gedoe over de euro, de uitbreiding, een Europese minister van buitenlandse zaken (oeh eng!) enzovoort. Het gaat er juist om dat er iets verandert, omdat het nu niet goed is. De EU is nu log, traag en passief. Dus is het nu geen goed moment om ons druk te maken over het afgeven van een heel klein beetje beslissingsbevoegdheid. Het is de enige manier om een beetje daadkracht in de Unie te krijgen. Wat nu als alle landen denken zoals wij? Dood erger ik me aan de zogenaamd objectieve journalistiek van Netwerk, waarin allemaal fijne kritische vragen de lezer op het verkeerde been zetten. Ik ben absoluut geen Balkenende-fan, maar ik kan me voorstellen dat hij zich ergert aan een tien minuten durende spot over wat scholieren van Europa vinden, terwijl ze er geen bal van snappen. En aangezien de meeste wijze mensen die ik ken voor zijn, ga ik toch voor een 'ja'. Nu maar hopen dat de media het beeld niet te zeer vertroebeld hebben en de mensen morgen met vertrouwen naar de stembus gaan.

Geplaatst op dinsdag 31 mei 2005 om 23:23 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Een paar keer per jaar is het zover: dan is het hooitied. Toevallig gaat het altijd gepaard met mooi weer, en dus duizenden zweetdruppels of doorlopende straaltjes vocht aan alle kanten het lichaam uit. Het is daarom fijn weinig aan te hebben, maar al na twee balen met prikkende puntjes weet je weer waarom boeren toch meestal overalls dragen. Dan maar weinig eronder.
Traditioneel doet mijn vader met wat hulp het zwaarste werk, zet mijn moeder thee, en rijd ik op de traktor. Nu was mijn moeder op een familiefeest waar mijn vader later ook heen moest, en mochten wij jongelui het zware werk doen. Bovendien was er geen theezetter, dus kreeg ik een duo-baan.
Na al het bureauwerk vond ik het sjouwen van 200 30-kilo balen een leuke uitdaging en trok ik vol goede moed met RSI-armpje, bleke snoet en mobieltje het veld in.
Tja, een journalist moet wel bereikbaar zijn natuurlijk. Na elke lading balen checkte ik mijn telefoon in de borstzak van de overal, veilig achter een knoopje, maar gelukkig bleef iedereen met het mooie weer zitten waar hij zat en was er dus weinig te vertellen.
Bij de drie na laatste (ja dat wisten we toen nog niet natuurlijk) lading voelde ik opniew aan mijn borstzak en.. mobieltje weg! Aj, hoe zou ik dat uitleggen? Het veld in paniek afgezocht, de wagen en natuurlijk de enorme berg balen op zolder. Iedereen met het zweet op de kop in het hooi, het leek wel een door mij opzet plan! Maar het mocht niet baten: al was het geen speld, we hadden nog steeds te maken met een hooiberg.
Gelukkig bedacht ik even later dat de mobiel natuurlijk gewoon aanstond. Dus hoorde ik mijn telefoon na dezelfde hooi-route opnieuw te hebben afgelegd ineens rinkelen onder een bosje hooi in het land. Gelukkig, die was er weer, en gelukkig, weer geen nieuws. Het enige jammere is dat ik hem nu, terug in mijn mono-baan, nauwelijks nog kan tillen. Auauauauau, spierpijn!

Geplaatst op zondag 29 mei 2005 om 23:16 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-

Op niemand kun je zo ongegeneerd trots zijn als op familie. Ouders vervelen je met eindeloze verhalen over hun middelmatige kinderen. Vaders slaan vriendjes zonder uitzondering van de bank bij hun dochters. Oma's en opa's vertellen met blosjes op de wangen over babietjes die kunnen zitten en zussen roddelen over de vrouwen van hun broers.
Ik ben ook zo. Het beeld, wat ik heb van mijn zus heeft mythische proporties aangenomen. Ze brengt twee schatten van kinderen groot. Ze heeft de man gestrikt, die lijkt op mijn droomprins en ze schildert beter dan Paula Modersohn Becker.
Mijn zus is een topvrouw!

Toch liever zelf beoordelen? Ga maar kijken op haar website:
www.jokevanvliet.nl of naar de expositie in Villa de Bank.

Geloof je me nog niet?

Geplaatst op vrijdag 27 mei 2005 om 14:10 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Erikkie-

Behalve dat ik om voor mij moverende redenen evenals Tjitske ook voor de Grondwet stem, heb ik vandaag alleen te melden dat ik een belangrijke mededeling heb. De grond zakt een dezer dagen weg onder onze voeten.

Tsja, dat is niet zomaar even een mededeling, geef ik grif toe. Een thuishaven die droog komt te staan, een nest dat instort, het is niet niks.

Wat is er aan de hand? De server waar deze weps op draait gaat van het internet af. Of uit de lucht. Hoe noem je het eigenlijk?

In ieder geval kunnen wij niet meer gebruik maken van de virtuele ruimte op de computer waarvan ik en later wij jaren gratis gebruik hebben gemaakt (nog bedankt, Jaap!), omdat de betreffende server van het internet wordt losgeknoopt. Het internet is en blijft een dynamisch netwerk en ook in moderne dynamische netwerken geldt het aloude credo: 'er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan'.

Dat betekent dat ik de hele boel moet downloaden naar mijn computer, het vervolgens op een nieuwe server moet uploaden, en het adres van weps moet doorlinken naar die nieuwe server. Dat zijn van die dingen waarvan je vrijwel zeker weet dat er wel iets mis zal gaan.

Daarom meld ik nu maar alvast dat ons wepsennest straks misschien even niet te vinden is. In dat geval: niet getreurd, we zijn snel weer terug op het bekende adres, met nieuwe grond onder onze voeten. Hoop ik.

Geplaatst op woensdag 25 mei 2005 om 16:17 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Niet zo'n mooie titel voor een log. Kranten en persbureaus worstelen er ook mee. Maar omdat 1 juni nadert, duikt het woord steeds vaker op. Iedereen moet toch een keus maken: wel of niet naar de stembus gaan.
En mijn besluit is genomen: ik ga! Ik ben er eindelijk een beetje achter wat de grondwet inhoudt. Dat een veto-recht straks niet meer bestaat, dat het homohuwelijk en softdrugsbeleid Nederlandse beslissingbevoegheid blijven en dat dieren als wezens met gevoel moeten worden beschouwd. Maar welke rechten en plichten dat inhoudt staat nergens, behalve in het boekwerk zelf misschien. Ligt dat in de winkel?
Voorlopig vaar ik maar op de meningen van ngo's, die op de site van GroenLinks allemaal voor zijn. Ik vraag me wel af of zij wel een gefundeerde mening hebben, en of hier 'journalistieke selectie' is toegepast. Die enkele citaten uit de grondwet beloven weinig goeds.
En zo blijft de twijfel. Worden we met zijn allen om de tuin geleid, of is de EU werkelijk goed voor gelijkheid, (dieren)welzijn, asielzoekers enzovoort? Voorlopig zeg ik twee keer ja en geef ik het apparaat het voordeel van de twijfel. Dat scheelt volgend jaar in elk geval een hoop breaucratie-belasting

Geplaatst op dinsdag 24 mei 2005 om 22:50 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Erikkie-

Ik had gisteren een wepsje moeten schrijven, maar nee. Ik was van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat bezig met een verslag van een provinciale statenvergadering. Daar zou ik ook een weps over kunnen schrijven, wat ik nu heb gedaan.

Wel een beetje gemakkelijk van mij, hè?

Geplaatst op donderdag 19 mei 2005 om 16:27 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Hoe zorg je dat gasten zich thuis voelen? Vraag mijn moeder. Ze heeft er net twee weken met drie Canadezen opzitten en.. het was hartstikke leuk. Eindelijk eens mannen om haar heen die de hele tijd complimentjes maken, afwassen, koffie halen enzovoort. Daartegenover stonden drie extra overhemden plus ondergoed per dag, lakens, handdoeken en extra boodschappen.
Ook ik deed mijn best om aardig te zijn. Poseerde vriendelijk met mijn paard voor de camera in alle gewenste standjes, vijzelde mijn Engels op en nam enthousiast glimlachend een paar speldjes in ontvangst.
De Canadezen leken er aan het eind al bijna bij te horen. Tot de avond dat mijn ouders en zij terugkwamen uit Amsterdam. Ik had opgepast en verwelkomde het gezelschap. "Have you had a nice day?"Yes, thank you.""Great!", antwoordde ik met een vriendelijke glimlach. En toen tegen mijn moeder: "Zo, moe?" Ik deed het niet eens expres.

Geplaatst op dinsdag 17 mei 2005 om 23:17 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-



Ik ben een waterjuffer, een glanzende libelle met allerlei glinsterende kleurtjes en het vermogen om te vliegen. In mijn beleving ben ik een vurige draak, maar als er een vogel langs komt is het oppassen. Hap, slik, weg.
Ik kan heel goed veranderen. Ik kan zomaar wegvliegen van de werkelijkheid en in een illusie schuilen. Soms verander ik voor iemand anders, maar dat duurt nooit lang. Het is zo vermoeiend, dat ik vergeet te vliegen en in het water val.
Ik voel de tinteling in mijn kruin, weg is de libelle, achter blijft de herinnering aan een droom van vroeger.

Nanzz is een beetje overspannen en ligt op haar rug in het water naar de wolken te staren. Heksje neemt deze column tijdelijk van haar over. Zij wordt bijgestaan door Poemmah en Muis, twee onvolprezen raadgevende poezen en Jamie Sams en David Carson die het boek Medicijnkaarten hebben geschreven.

Geplaatst op vrijdag 13 mei 2005 om 21:10 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Erikkie-

Normaal gesproken zou er op een dag als vandaag geen hond komen opdagen in het niet-overdekte Verkeerspark Assen. Het is koud en het regent de hele dag door, conform de voorspelling. Alleen een spons zou er nog plezier aan kunnen beleven...

... en ja hoor, alsof je in een tekenfilm zit gebeurt dat op zo'n moment ook en blijkt er inderdaad een vrolijke spons in aantocht te zijn. De verveelde koppies van het niet in een trapautootje mogen rijden klaren in een keer op als hoofdagent Jan van Dijk -met krulsnor- in de overdekte evenementenhal bij het pretpark de entree aankondigt van Spongebob Squarepants.

Wie? Spongebob Squarepants! De markante spons die in het onderzeese Bikinibroek woont en samen met zijn vriendje Patrick de Zeester uiterst melige avonturen beleeft. Zowel peuters als pubers liggen in een deuk voor de tv en ik soms ook.

Spongebob alias Schwammkopf alias vele aliassen, heeft inmiddels de wereld veroverd. En als je eenmaal de wereld hebt veroverd, dan wordt er vanzelfsprekend een pop van je gemaakt waarin een student op zaterdagen in winkelcentra en pretparken peentjes mag zweten.

Zo ook vandaag. Arme student. Het verkeersparkpubliek heeft zich de hele dag verveeld en hongert naar avontuur. Wat is er dan mooier dan je grote idool voor het eerst in levende lijve te zien? Als vliegen op de stroop stormt het jeugdige volk dan ook op de nog onwennig schuifelende spons af. Eindelijk kunnen ze hem aanraken en knuffelen. Eindelijk!



Wat het kunstje ook was dat hij vandaag op het podium wilde doen, Spongebob komt er niet meer aan toe. Hij kan al snel geen stap meer verzetten als een muur van tientallen joelende peuters, kleuters en kids op hem af dendert. Wonderwel lukt het hem nog rechtop te blijven staan.

Nichtje R. die met ons mee is probeert in de chaos een gesprekje met haar doorgaans zo gevatte idool aan te knopen, maar zonder resultaat. De begeleider die met de spons meeloopt weet haar nog wel heel gevat mee te delen dat Spongebob alleen onder water kan praten en daarom nu niets terugzegt.

Ik heb eerder het vermoeden dat het andersom is. Dat de belaagde student in droge omstandigheden heel goed kan praten, maar nu tot boven z'n lippen in het angstzweet staat en alleen nog maar kan bubbelen. Ik hoop dat het een goed absorberende spons is waarin hij het komende half uur gevangen zit.

Geplaatst op donderdag 12 mei 2005 om 10:12 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Maandagochtend. Iedereen gaat aan het werk, ik kruip ook achter mijn pc. Droom wat weg, weet niet goed wat ik moet doen. Staar naar mijn agenda, en begrijp niet hoe ik alle dingen die ik heb opgeschreven in 1 dag zou kunnen doen. Hoe moet het ook alweer?
Zo'n weekendje Ardennen waait alle stress weg. Hoog aan een bergtop hangen in een tuigje, met de wind in de haren naar beneden zoefen op de mountainbike. Heel fijn, alleen jammer dat alle systeeminstructies daarmee ook verdwijnen.
Ik bel mijn oude mentor op. Hij heeft natuurlijk ook geen zin, na een week vakantie. We mopperen wat tegen elkaar aan, maar daarmee wordt de berg werk niet kleiner. Zucht steun, de faalangst lijkt veel erger dan ooit. En dan besef ik ineens wat er aan de hand is: de maandelijkse tijd komt er weer aan. Mag ik mijn bed alvast induiken?

Geplaatst op dinsdag 10 mei 2005 om 09:31 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-


Mijn poes geeft haar kopjes aan smerige auto’s
en piekt daardoor punk
Lichtvoetig loopt poes dan haar rondes en
ze stempelt de liefde daarna op mijn hand,
En ’t leer van de poot van de bank
Met zeep en met water en zonnenbloemolie
en alcohol ga ik tekeer.
Maar wat ik ook boen op ’t gepiek op haar koppie,
mijn snoezepoes krijg ik niet weer.

Nu loopt ze hier rond als de schrik van de buurt en
ze slaapt nog maar zelden in huis.
Ze jaagt alle katers de stuipen op’t lijf met
een nummertattoo in het oor.
Ze zeurt om een piercing in één van haar tepels,
maar dat gaat voorlopig niet door!

Geplaatst op donderdag 5 mei 2005 om 09:00 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Erikkie-

Windvlagen doen de bomen ruisen. Pianoklanken sterven weg. Geluiden vervagen. Vijfenveertighonderd mensen zijn stil. De schemer valt boven voormalig Kamp Westerbork.

Dodenherdenking 2005. Acht uur precies. De stilte wordt slechts onderbroken door een ingehouden snik. Was het een kampoverlevende? Misschien een Duitser? Een kind?

Of was het een getergde ziel? Een van de meer dan honderdduizend die nog boven het voormalige gruweloord zweven? Die mensen en bomen als dunne sprieten onder zich zien en zich afvragen: waarom zij wel en wij niet?

Toen zij beestachtig werden afgevoerd en hun ziel het lichaam verliet, stond er mens noch boom. Westerbork was een dorre vlakte. Nederland was kil. Murw. Want een apathische massa had zich achter een charismatische gek geschaard.

Twee minuten over acht. Kinderen leggen rozen op de gebogen rails. Zullen zij zich ooit achter een charismatische gek scharen? Worden wij ooit apathisch? Of blijven wij luisteren naar de getergde zielen?

Geplaatst op woensdag 4 mei 2005 om 21:22 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Honderden Marokkanen gingen maandag met bussen naar Westerbork, om daar de omgekomen joden te herdenken. Hiermee wilden ze het sein geven: het is ook onze geschiedenis. Daarbij hadden Marokkaanse organisaties uitgevonden, dat er ook veel Marokkanen gesneuveld zijn in de Tweede Wereldoorlog. Dus werd het ineens ook echt hun geschiedenis.

Voor het ANP maakte ik een verslag. Ik sprak met meisjes uit Meppel en jongens uit Amsterdam. Vooral enkele meiden verbaasden me: dubbele studies, zware banen. De paar jongens die ik sprak, waren jonge criminelen. Zij hadden bij hun Resocialisatie en Begeleiding-project prachtige woorden geleerd hadden over de jodenvervolging. "We zijn toch allemaal gelijk. Ik let daar niet op, hoor, wat iemand zijn achtergrond is." En iedereen gedroeg zich voorbeeldig.

Zo'n alinea paste natuurlijk mooi in mijn artikel: het was een geweldig initiatief dus dat wil je ook positief opschrijven. Tot ik net bij de laatste punt hoor dat een van de jongens betrapt werd met de hele drankvoorraad van de lunch in zijn rugzak.. Ik heb maar even een journalistiek oortje dichtgedaan.

Geplaatst op dinsdag 3 mei 2005 om 22:52 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.