- weps nanzz-


Toch weer gezwicht voor een tuintje. Aardbeitjes gepoot, kruidjes geplant, twee kropjes sla, tien pootaardappeltjes. Het wachten is op een maaltje biologisch naast de deur. Vergeten is de pijn in de onderrug, het uitgeput uitrusten op de bank na een eindeloze spitsessie. Vergeten zijn de slakken, die schaamteloos de oogst verteren, terwijl ik argeloos op vakantie ben, de verdroogde kropjes doorgesloten sla. Vergeten is de hooikoorts, die het oogsten in juni tot en met augustus in de weg staat.

De ringen onder m’n nagels zijn niet weg te poetsen. Een cliënt wijst me erop. Het is inderdaad geen gezicht voor een gastvrouw: Sorry, zeg ik, mijn naam is Corrie.
Mijn naam is fles, ik deed het expres, antwoordt de cliënt. Nu is de beer los: Mijn naam is Piet, ik deed het niet. We barsten in lachen uit. Dit gaat over in onvervalste heksenlachjes over en weer: gngngngnuh! Als altijd op donderdag fiets ik met een grote glimlach op m’n gezicht naar huis. Het regent pijpenstelen: goed voor de plantjes.


Geplaatst op donderdag 28 april 2005 om 21:23 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Erikkie-



Woon je in een vooroorlogse kleine huurwoning met 2 kamers? Zet jij je fiets buiten op slot en loop je 's avonds liever geen blokje om? Heb je auto noch vaatwasser? NS-kaart noch cd-speler?
Reageren je vrienden niet op je e-mailtjes en vergeten ze je verjaardag? Begrijpt niemand jou?
Schop jij mensen de portiek uit als ze je vragen om vrijwilliger te worden?
Word je al moe bij de gedachte aan een wekelijkse zangavond of een potje badminton, heb je maagzweer, gal- en nierstenen, hoge bloeddruk, last van migraine en duizeligheid, ben je stotterend en slechtziend, voel je je wel eens moe, lusteloos, verdoofd, duizelig, kortademig en heb je zo nu en dan rug- en hoofdpijn?
Ga je nooit op vakantie en raak je in de stress bij de gedachte een tentje te moeten opzetten?

Ja? Geeft verder niet zo veel hoor. Maar vul toch maar niet deze lijst in. Beetje deprimerend.

Ik heb het wel -eerlijk- gedaan en zit met 112 aan de goede kant van de streep. Hoe zit het met jou?

Geplaatst op woensdag 27 april 2005 om 22:18 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Keuzes maak ik de hele dag door; geen probleem. Zou het ook niet mogen zijn voor een journalist. Maar soms sta je voor keuzes, die het verschil maken tussen een leven op Antarctica of in de woestijn. En het vervelende is: je weet niet hoe koud koud is en hoe warm warm. En het ene moment heb je het koud, het andere juist warm. Dus wat kies je dan? Als de deadline komt op een koud moment kies je voor de woestijn, anders voor Antarctica. Brr, ik krijg al rillingen als ik alleen al denk aan het deadline-telefoontje. Misschien dat nog 1 nacht in mijn warme bedje helpt..

Geplaatst op dinsdag 26 april 2005 om 00:39 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-



gedachtenrook trance van vuur
knetter jazz ondermijnd door merels
en alcohol, de zomer likt
aan de zolen van m'n voeten
in de avond

geluksillusie
dichtbij weekend-
gevoel en lust naar
onbekenden

ondermaans gezellig gelul
van happy singles onder invloed
mag dat mobieltje uit?

sterren beelden vorig leven
in regressie, wanneer
ben jij eigenlijk jarig
een stier, dacht ik al

nog een wijntje? ik
wist niet dat jij ook
en toen al, spannend zeg!

ik zag je kijken, de
hele avond al, mag
alsjeblieft dat kutmobieltje uit

Geplaatst op vrijdag 22 april 2005 om 22:20 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Wat? Ja, internet, maar dan over de kabel.
Of zoiets.
Nou ja, ik heb er nog steeds geen verstand van.
Wel van kabels delen met je buurman.

Die een halve meter verderop woont.
Nier ver, maar wel dik. Die muur bedoel ik.

Zelfs mijn superboor kon er niet tegenop.
Ook niet met een tweezijdig front.
Een hoop gaten en een berg stof op de grond.

Toen de Praxis maar eens geraadpleegd.
Ergens uit een stoffige doos
haalde de verkoper een lange ijzeren staaf.
Die ik voor 5,50 een dagje mocht lenen.

Waar ik ook verstand van heb tegenwoordig:
aftrekposten voor het eigen bedrijf.

Maar zoals mijn ex-mentor al opmerkte:
"Hoe wil je dat dan omschrijven: illegale aftapparktijken: 5,50?"

Denk dat ik de volgende keer toch maar het geheime luikje onthul..

Geplaatst op donderdag 21 april 2005 om 23:16 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Nee, hij is geen sluipwesp, maar een oude bekende. Jullie kennen hem vast wel, degene die ineens met bekladde hunebedden aan kwam zetten. Op mijn dag, de maandag. Welkom Erik, welkom in je oude wepsennestje. We zullen proberen je wat minder hard te steken, he Nanzz?

Geplaatst op om 23:12 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Erikkie-

'Hunebed beklad bij Exloo', luidt het nieuws dat door ons bureau stroomt. Omdat ik vlakbij het onderhavige rijksmonument woon, besluit ik nog dezelfde avond de fiets te pakken -ook goed voor het wegwerken van de overtollige Turkije-kilo's- en een kijkje te nemen.

Op weg er naar toe probeer ik op voorhand mijn mening te vormen en zwalk zodoende tussen linker- en rechterberm alsmede twee gedachten: 'dit is verschrikkelijk en de daders verdienen een rotschop' en 'het is de ultieme kunstuiting van een vrije ziel in een vrije wereld'.

Eenmaal ter plaatse valt de laatste af. Het is werkelijk niet om aan te zien, er is maar wat gekliederd met verf en zeker niet vanuit een creatieve gedachte. Geen graffiti dus. Kijk en oordeel zelf:



Nu valt de verf er wel weer af te halen, verzekert een expert mij te plaatse en ik geloof hem als ik over een van de kleurvakken strijk en gele verfresten aan mijn vingers blijven kleven.

Toch zet zo'n daad van vandalisme je aan het denken. Temeer als je weer naar huis fietst en onderweg al die plastic flesjes en chipszakjes ziet, althans in de bermen langs de schoolfietsroutes.

Goed, tot ruim dertig jaar geleden zag je dat ook, maar daarna toch enige tijd niet meer. Tot voor kort, dus. Toevallig valt die periode van drie decennia samen met die waarin we ons even druk maakten over het milieu en een leefbare toekomst voor onze kinderen. Of zou het geen toeval zijn?

Drie decennia. Een schijntje vergeleken bij de leeftijd van hunebedden.

Geplaatst op maandag 18 april 2005 om 22:48 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-



Ik geloof altijd al in vorige en volgende levens, maar nu heb ik een maatje gevonden om een en ander mee te bespreken en de ervaringen vliegen me om de oren. Er komen allerlei interessante boeken op mijn pad met aanwijzingen wat ik precies moet doen. En er zijn ineens heel veel mensen om mij heen om me in de gaten te houden en nu en dan de goede kant op te sturen. Ik herinner me een droom. Ik zit in een knalrode Ferrari. Ik concentreer me op de zandweg, voel m’n maag zweven als we door de kuilen stuiteren. Achter het stuur zit mijn man, een revolutionair en rijke player-boy. Ik ken hem in dit leven van milieukunde, we hebben tijdens de studie nooit een woord gewisseld. We crossen erop los. Achter ons een douanebusje. Voor ons een zandhoop. Wij missen hem, zij niet. We slippen met de kar. We rennen eruit, klimmen over het hek en duiken in een gangenstelsel. M’n hart bonst in m’n oren.
Op een ander moment zie ik mezelf lopen, moeder van kinderen, in een zwart kleed, versiert met kleurig weefsel. De geur van zand en de smaak van de maïs.


Geplaatst op vrijdag 15 april 2005 om 13:48 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Ik ben een klein klein meisje in een huis heel groot. Tja, wat een luxe, denk je dan. Maar net als mijn oma in haar grote hus zonder opa, trek ik me ook steeds meer terug in een hoekje. Want wat is er heerlijker dan slaapkamer, tv, studeerkamer en keuken ineen? Een hand uireiken en een glas pakken, met een andere de afstandsbediening bedienen en met een gieter aan je grote teen de plantjes water geven? Om vervolgens van de bank af te rollen en in je bed te ploffen. Heerlijk: buiten de wijde wereld in, binnen de kleine wereld in. Lekker overzichtelijk. Ik voel me weer even net student. Wie wil zijn kamer ruilen voor mijn huis?

Geplaatst op dinsdag 12 april 2005 om 00:04 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-


Ik doe de tv uit en pak een boekje van de nieuwe-boeken-stapel op tafel. Ik leg mijn benen op een stoel en begin te lezen. Er is niemand op straat, de mensen zijn thuis, het is vrijdagavond. Nu en dan kijk ik even naar de witte rozen op tafel en overdenk een mooie zin. Het is stil in huis, alleen het spinnen van Muis, mijn spierwitte kat is te horen. En de regen. Het raam staat een eindje open en gestadig valt de regen. De wind vlaagt door het ritme. Ik vergeet te lezen en staar naar buiten, ik voel de koelte op m'n huid en besef dat ik gelukkig ben.

Geplaatst op vrijdag 8 april 2005 om 22:16 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Een kriebel in mijn neus, in mijn buik en.. in mijn hoofd! Ik kan er bijna niet van slapen. Wat een adrenaline giert er door mijn aderen. Wat is er aan de hand? Nou, Tjitske is begonnen met haar Eigen Bedrijf. Heerlijk: geen enkele grens, the sky is the limit. En de tijd, want over zeven uur gaat de wekker alweer voor de volgende werkdag. Ben benieuwd hoelang ik het volhoud met mezelf. Dus ik zou zeggen: trek me alsjeblieft af en toe eens mee naar het cafe, nodig jezelf eens uit en vooral: jat af en toe eens mijn pikettelefoon en maak een mooi ANP-tje als hij afgaat!

Geplaatst op dinsdag 5 april 2005 om 00:07 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-

Ik ben afgesneden van de wereld. Mijn provider beweert geheel ten reinste onrechte, dat mijn wachtwoord niet klopt. Nou ja, ik typete gewoon net als anders xxxxxxxx in en ik heb nog nooit iemand mijn wachtwoord verteld. Wachtwoorden zijn als poencodes, die hou je geheim. Zo’n wachtwoord verzin je niet. Daar komt toch niemand achter, tenzij… ik bel m’n ex. Heb jij misschien ehh… omdat je boos was ofzo, ehh.. Zeg het maar? Nou ja, jij kan toch mijn wachtwoord veranderen? DAT ZOU IK NOOIT DOEN! Ex boos, hoewel, hij moest erom lachen. Maar ja, je kan nooit weten. Zoiets gaat later aan je vreten, als je in de trein terug naar huis zit. Hoe durft ze dat te vragen, het kreng. Hoe durft ze dat van mij te denken!

Mijn vier werkgevers proberen me tevergeefs te bereiken om afspraken aan en af te zeggen. En ik heb al op één lucratief onderzoekje van CG-selections over glossy tijdschriften niet kunnen inschrijven, scheelt 35 euro belastingvrij! Kan ik dat even declareren bij XS$ALL? Maar je kan toch je wachtwoord veranderen zegt een bevriende twaalfjarige. O? Je hoeft alleen maar de gegevens in te typen en als die kloppen kun je gewoon een nieuw wachtwoord invoeren. Dit keer een wachtwoord wat echt niemand kan raden: Di26gi04be67ta.

Geplaatst op vrijdag 1 april 2005 om 16:40 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.