- weps Tjitske-

Het paasvuur is uitgevonden als ontmoetingsplek, zo legt mijn oma uit. "Het is De Plek om nieuwe verkering te krijgen." Maar mee wil ze niet helaas. Gelukkig komen de andere dorpsbewoners wel tevoorschijn uit hun winterholletjes en drinken met elkaar het nieuwe jaar in. De lentekriebels vliegen als levensechte vonkjes door de lucht, en een paar uur later staan de eerste nieuwe stelletjes elkaar al bij het vuur te liefkozen. Ouderen zwijmelen mee, met wellicht gedachten van vroeger.
Mijn paasvuurliefde is er ook, en zoals altijd dollen we er wat op los. Mijn toekomstige 'echtgenoot in geval van nood' is bezet, maar gelukkig lijkt de nood niet nabij. Onder het genot van '7 op de schaal van richter' schreeuwen we elkaar wat gelukwensen toe. Heerlijk: 't Dorp is weer bijeen, een nieuw begin geboren.

Geplaatst op maandag 28 maart 2005 om 23:57 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-



Vier banen geeft een ander perspectief op het leven. De ene dag leg ik aan een vriendelijke man uit, dat hij beter eerst de aardappels kan koken en pas daarna de doperwtjes opwarmen. Als ik zijn badkamer boen beginnen we een competitie in heks-achtige lachjes. Ik fiets altijd naar huis met een grote glimlach. De andere dag neem ik beleefd volgens protocol de telefoon op om vervolgens ferm en beslist mensen af te wimpelen, die op goede vrijdagmiddag beslist een bepaalde persoon moeten spreken. Dat diegene er niet is is reden voor theorieen over waar het naartoe gaat met Nederland in het algemeen en mijn werkgever in het bijzonder. In die baan kan ik al mijn opgekropte agressie lekker kwijt. Heerlijk, die diversiteit in mijn leven.
Voor al die banen moet ik natuurlijk 24 uur per dag bereikbaar zijn. Ik heb een telefoon naast mijn bed met voicemail, een mobieltje met voicemail, mensen kloppen regelmatig op mijn deur of bellen aan, ik heb vier soorten visitekaartjes, een agenda, een weekagenda, vier verschillende deklaratieformulieren, twee verschillende protocollen, een internetcolumn, een emailadres en een wekker. Toch kwam ik deze week op één afspraak niet opdagen en was een andere zonder dat ik dat doorhad afgebeld zodat ik voor Jan met de Korte Achternaam naar kantoor gefietst was. Gisteren heb ik de laatste stap gezet. Ik sta tegenwoordig een half uur eerder op om al die informatie op me in te laten werken.

Geplaatst op vrijdag 25 maart 2005 om 01:57 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Sta ik in een winkelcetrum in Berlijn net mijn droge haarpuntjes eraf te trekken, komt er iemand vragen of ik een dansje voor hem wil doen. Haha, da's nog eens een goed idee, want die collega doet wel erg lang over geld pinnen. En hoe kun je je tijd beter doorbrengen? Twee stappen verder sta ik vet te dansen, staat er ineens een cameraploeg voor me. Als waar tv-ster dans ik er nog lustiger op los. En ja hoor, in een klap beroemd!
Offe, ken je me misschien toch nog niet? Nou ik ben dat meisje dat in Duitsland op de tv te zien is: strak in het pak, dansend in een winkelcentrum in Berlijn.
Maar ik begrijp het hoor, als de link met het Groningse paardenmeisje niet meteen duidelijk is. Misschien was het ook wel een droom. Morgen maar eens in de koffers kijken of ik het contract nog ergens terugvind..

Geplaatst op maandag 21 maart 2005 om 23:47 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-



Ik hou niet van mannen waar de ambitie vanaf druipt. Die vlammende ogen op duidelijke doelen richten. Die weten wat ze willen en de werkelijkheid met regels begraven. Ik hou niet van mannen, maar verliefd worden kan ik wel. Kernkwaliteit. Verliefd worden en daarna harten breken.
Verlaten kan ik als de beste.

sex, wijn, tijdverdrijf
verslaafd aan hechten
ik wil dichtbij zijn
bij iemand
- maakt niet uit wie -
die ander leren kennen
misschien al teveel moeite
de volgende sensatie
nieuw steeds minder lang
alles zinloos
leidt nergens toe

Mannen, jullie zijn dus gewaarschuwd, Nanzz is weer op jacht.

Geplaatst op vrijdag 18 maart 2005 om 20:24 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Dol ben ik erop: Nutrucia's Olvarit. Banaan, peer, sinaasappel en appel, geschild, geprakt en in een potje gestopt. Je hoeft niets meer te doen dan happen, proeven en doorslikken. Het gemak van een snack, maar dan gezond. Hero heeft het ook ontdekt: fruit in een potje. Maar dan voor volwassenen, genaamd Fruit2day. Een mix van vruchtensap en stukjes, verkrijgbaar in de supermarkt en een enkele snackbar. Het verschil: Fruit2day is afhankelijk van de olvarit-smaak ongeveer 1 euro duurder. Dus pak ik op mijn werk tegen elven mijn 'Vanaf 8 maanden' potje. En lepel er lekker op los.

Altijd handig en gezond dus, zo'n potje in je tas. Behalve als je een werkbezoek gaat afleggen. Op bezoek bij de concurrent schud ik handen, houd hier en daar een praatje en ga na een klein uurtje weer weg.
Thuis op de wc ontdek ik enkele klodders banaan met sinaasappel, precies links en rechts op de verkeerde plek.
Geen wonder dat de waz-collega's me een 'natuurlijke schoonheid' toedichtten. De volgende keer neem ik toch mijn slabbertje maar mee. Moeilijk hoor, babyeten.

Geplaatst op maandag 14 maart 2005 om 21:40 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-

Mijn moeder zingt in een koor, dus ik zie wel eens een optreden. Eén keer per jaar is er een korendag waar een tiental koren voor elkaar optreedt. Shantikoren, semiprofessionals met een uitgewerkte show, vrouwenkoren met ijl repertoir maar ook beginnende beatlekoren, die welwillende ondersteuning krijgen van het gehele publiek.
Niet alles gaat goed. Uit pure zenuwen staan sommige zangers de hele show zichtbaar te playbacken. Nu en dan wordt een solo vals ingezet. Of één koorlid zet nogmaals het refrein in, terwijl de anderen stilvallen. Halverwegen vallen weifelend solidaire stemmen bij. Menig koor zakt tijdens het optreden een toontje lager.

Een vak apart is het wiegen. De sopranen – voor de kijker links – wiegen van rechts naar links. Dan staat er een vrouw, die als het ware wiegt in stilstand. Ze kan niet anders. Naast haar wiegen de bassen en tenoren van links naar rechts.


Geplaatst op vrijdag 11 maart 2005 om 10:19 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Na een interessant en openhartig interview met moslimvrouwen over emancipatie, wilde ik het onderwerp ook eens met Turkse mannen bespreken. Dus polste ik overbuurman en shoamraverkoper B. Ja, hij wilde wel, mits ik 's avonds kon en in het cafe.
Eigenlijk zou hij ook nog vrienden uitnodigen en eigenlijk zou hij het bewuste artikel lezen, maar toen hij 's avonds alleen opdook zonder krant (oh ja) ging ik toch maar akkoord.
Hij had me in zijn zaak al veel over zijn (liefdes)leven verteld, dus daar keek ik niet meer van op. Uiteraard vertelde ik hem dat ik niet beschikbaar ben en ging ik niet te dichtbij zitten.
Allemaal vrienden en bekenden kwamen bij het raam zwaaien en staken hun duim of een waarschuwende wijsvinger in de lucht. De ober zat ook in het complot, en gaf me een groot in plaats van een klein glas bier en zogenaamd acoholvrije sect. B. kwam steeds iets dichter bij zitten, raakte me steeds vaker aan en begon over mijn mooie ogen.
Met dat laatste heb ik natuurlijk geen enkel probleem, met dat andere kon ik slechter uit de voeten. Waar leg je de grens? Ik geloof ergens tussen de 1 en 3 seconden, ergens tussen knie en bovenbeen. Mits de informatiestroom niet opdroogt.
En dat gebeurde niet, dus verliet ik rond middernacht met een schriftje vol informatie het cafe, uiteraard in gezelschap. B. stond erop mij naar mijn auto te rijden, aangezien wel duidelijk was dat ik alleen naar huis zou gaan. Met zoveel getuigen kon hij moeilijk iets verkeerds doen, dus ging ik mee.
In de auto hield ik hem mooi op afstand, maar bij mijn wagen werd het even moelijk. Hij wilde een afscheidszoen, ik niet. Gelukkig sta ik mijn vrouwtje en zat ik even later veilig in mijn eigen auto. Met schrift EN foto's.
Bouw, lieve mentor, je hebt gelijk. Journalisten zijn allemaal prostituees.

Geplaatst op maandag 7 maart 2005 om 23:43 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps nanzz-

Ons konijn lag vanochtend stijfbevroren in het hok. Ik zag verschillende dames waar de fiets onder weggleed. Auto's konden niet meer starten omdat de ijspegels vastgevroren zaten aan het riool. Zomaar een aantal ongemakken als het plotseling gaat vriezen in maart.

Zwervers werden vannacht verplicht binnengehaald. De bus rijdt niet meer, de trein nauwelijks. De buren doen boodschappen op de lange latten.

Deze week kregen we een brief van SCW, onze verhuurder. Of we op zoek wilden gaan naar onbesneeuwde daken. Ik ben meteen op m'n fietsje gesprongen. Nooit te beroerd om iets te betekenen voor de Goegemeente. Ik vond twee dampende daken: het ketelhok van de openbare basisschool en een plat afdakje achter de Super de Boer. Zouden daar nu hennepkwekerijen zijn?

Nog een versje voor de SCW:
klikspaan, boterspaan
je mag niet door mijn straatje gaan


Geplaatst op vrijdag 4 maart 2005 om 17:41 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.