Politieke opstelling- weps Josien- Hip in Duitsland en zusje van de familieopstelling: de politieke opstelling. Voor de oplossing van een probleem telt nu eens niet het denken, maar de onderliggende dynamiek. Het klinkt vaag en dat is het ook. Maar het kan zorgen voor meer inzicht. Het idee is simpel. Iemand stelt een prangende vraag. Een opsteller wijst mensen rollen toe die met de problematiek verband houden. De vraagsteller leidt hen naar een plek in de zaal. De rollenspelers gaan zich tot elkaar verhouden en verplaatsen zich als het "niet goed voelt." Inzicht ontstaat. Nynke schrijft haar scriptie over armoede en ongelijkheid in de wereld. “Ik wil dat veranderen.” Ze wordt uitgenodigd om mensen voor rollen aan te wijzen. Ik word “de scriptie” en een tweede vrouw speelt “Nynke zelf”. Vervolgens kiest ze een prachtige donkere jongen die “het onderwerp" uit moet beelden. Alledrie worden we opgesteld. Maar zowel voor mij als de andere vrouw voelt het niet goed. We zijn niet in contact met het onderwerp. Het trekt ons enorm aan. “Nynke” besluit wat dichterbij te gaan staan. "De scriptie” die ik ben, vindt dat ook superbelangrijk. Ik omhels de mooie jongen en laat hem niet meer los. Bij de nabespreking vraagt het stralende middelpunt van de opstelling geïnteresseerd aan Nynke: “Wat ga je er nu mee doen, met het onderwerp van je scriptie?” Ondanks de serieuze sfeer, schiet ik in de lach. Nynke doet alsof haar neus bloedt. “Dat ga ik uitgebreid bestuderen.” Geplaatst op dinsdag 29 juni 2004 om 19:01 uur. 2 reactie(s) En wie was de gelukkige? En dan bedoel ik even niet jou! Door Tjitske, op woensdag 30 juni 2004 0:43:00 uur CEST Ja, dat weet ik niet, a beautiful stranger! Ik zei nog tegen Nynke: zorg dat je z'n telefoonnummer te pakken krijgt, maar hij was vertrokken voor we het wisten... Door Josien, op woensdag 30 juni 2004 13:15:00 uur CEST Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Anders- weps Tjitske- Boerinnetje uit Grun in de metro in Amsterdam op zaterdagmiddag. De metro gaat naar de Isolatorweg, en hoe verder van het centrum, hoe zwarter de klandizie. En we gaan niet eens naar De Bijlmer. Iedereen staart voor zich uit. De enige andere blanke houdt haar blik geconcentreerd op de lijnennetkaart en vlucht twee haltes verder de metro uit. Ik blijf over, maar vermaak me wel met het bekijken van de twee jonge aso'tjes tegenover me. De een heeft een kale kop, de ander een groot aantal opzichtige gouden kettingen en dito horloge. Beide dragen ze wijde broeken en merk-shirts, en grote schoenen. Na een aantal minuten begin ik hun gesprek te volgen. "Heb jij ook altijd zo'n last van droge huid in de zomer?" "Ja, vervelend he?" "Weet je wat je dan moet gebruiken?" "Nou?" "Hydraterende creme. Van Nivea. Gebruikt mijn moeder ook altijd. Fijn spul joh!" Zaterdagavond. In de kerk in Delft zitten allemaal oranjegeklede christenen helemaal uit hun dak te gaan bij de voetbalwedstrijd. Zondag. Mijn vader (Friese boer met twee principes: tucht en hard werken) wil liever dat we thee drinken op de bank dan dozen verhuizen, "want dat is zo ongezellig". Maandagmiddag. Een boer krijgt een bekeuring omdat hij mobiel zit te bellen achter het stuur van zijn trekker. Heeft iemand misschien nog een ander setje vooroordelen voor me, zodat ook deze nieuwe wereld voor mij weer overzichtelijk wordt? Gert, jij misschien? Of hebben ze dat niet aan je meegegeven op de terugweg? 
Ook even anders dan anders: haasje spelen in de mais. Geplaatst op maandag 28 juni 2004 om 18:46 uur. 2 reactie(s) Ik heb er nog wel een: vrouwen kunnen slecht wegenkaarten lezen (ik ben je even voor, Gert). Door Erikkie, op maandag 28 juni 2004 19:31:00 uur CEST Die had ik natuurlijk ook kunnen bedenken, Erik. Maar ja, in een vliegtuig gebruiken ze vandaag de dag geen wegenkaarten meer. Er zouden dus best vrouwen in de cockpit toegelaten mogen worden. Maar ja, al die knopjes. Door Gert, op maandag 28 juni 2004 20:40:00 uur CEST Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Verandering- weps Gert-  Voetbal verandert de mens. Mijn iets jongere zusje was gisteren jarig maar een nog iets jonger zusje raadde mij ernstig af ’s avonds naar Enschede af te reizen omdat Gerrite en haar Janneman toch niet van voetballen zouden houden.
Dus ging ik ’s middags. Zou ik op tijd weer terug zijn in Nijeveen. ‘s Avonds stonden Gerrite, diezelfde Jan, Diana en ik te zweten in een Enschedees café. We sprongen, we juichten, we deelden een hartverzakking en na afloop van Nederland - Zweden waren we allemaal gelukkig en hebben we tot in de diepe uurtjes gedanst in Jansen & Janssen. Voetbal verandert de mens. Ruim een week geleden reisde ik met broer Reinout af naar Portugal. Niet in de laatste plaats omdat we nog twee drinkebroers ontmoetten werd het een zware week. Toen ik vrijdag terugkwam was ik een kilo of twee gegroeid. Voetbal verandert de mens. Toen ik terugkwam en even buiten Groningen Airport Eelde een opgestoken middelvinger kreeg van een Arriva-buschauffeur, die nota bene zelf fout zat, gaf ik niet eens een middelvinger terug. Voetbal verandert de mens. Vraag dat maar aan die hork van Edgar Davids. Geplaatst op zondag 27 juni 2004 om 16:13 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Oranjebitter- weps Erikkie- Eigenlijk had ik hier vandaag een foto willen plaatsen. Een foto zonder tekst, onder het motto ‘Beelden zeggen meer dan woorden’. Een veelzeggende foto op het moment dat ik hem maakte, daags na Nederland-Tsjechië. Maar ja, toen kwam de wedstrijd Nedertsjechië-Duitsletland. De wedstrijd die eindigde in 5-1, mij bijna geschift maakte en onze afstandsbediening bijna kapot. Die ervoor heeft gezorgd dat ‘we’ vanavond tegen de Zweden spelen in de kwartfinale, woensdag tegen de Portugezen in de halve finale en volgende week zondag wederom tegen Tsjechië in de finale. En omdat de Engelsen het penaltysyndroom van Nederland hebben overgenomen, winnen ‘we’ de strafschoppenserie na de 3-3 in de verlenging van de finale ook nog en kunnen we de week erna weer in de Amsterdamse grachten plonsen. Daarom is de foto die ik wilde plaatsen nietszeggend geworden… …hoewel: stel dat Dick Advocaat vanavond weer ‘fout’ durft te wisselen, dan is ie hier alvast voor morgen. Geplaatst op zaterdag 26 juni 2004 om 19:00 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. synchroniciteit- weps nanzz- Van werken wordt je moe, heel moe. Maandag al dacht ik, ik zou wel eens een dagje uit willen slapen. Maar dat zat er niet in. Een dag niet werken betekend voor een uitzendkracht een dag geen geld. Dinsdagochtend moest ik me uit bed slepen. Traag, traag, traag. Eigenlijk geen tijd meer om te eten. Gelukkig had een huisgenoot een cake gebakken en alvast een stukje afgesneden. De cake keek me boos aan, maar dat was natuurlijk verbeelding. Snel op de fiets, om voor acht uur nog een bakkie te doen met de collega’s. Ik voelde me duizelig, dus ik tapte een sloot zwarte koffie. Het leek wel of er een stijve band ontstond in m’n nek en m’n schouders, de wereld begon onwerkelijk te draaien. Rustig blijven, dacht ik, ik sta gewoon als laatste op, dan ziet niemand het. Mijn benen verstijfden ondertussen horizontaal. Het was onmogelijk om in deze toestand te werken, ik moest met de billen bloot. Ans, ik voel me niet goed. Ik heb vanochtend cake gegeten, en volgens mij zat daar iets in. Ans reageerde met de rust van iemand, die alles al eens meegemaakt heeft. Ze legde een natte doek in m’n nek en liet me vervolgens thuis brengen met de auto. Ik wilde haar wel omhelzen, het leek wel of ik nu pas zag, hoe lief zij was en ik zelf ook. En hoe onbeschrijfelijk mooi ze was. En tegelijkertijd schaamde ik me zo, dat ik de cake gepakt had en dat alle collega’s me zo gezien hadden. Ik schaamde me dieper, dan ik ooit voor mogelijk gehouden had. Thuis kroop ik in bed met de liefste poezen van de wereld om te slapen, heerlijk te slapen. De rest van de week heb ik me raar gevoeld en moeten lachen om grappen over space-cake. Geplaatst op om 00:10 uur. 2 reactie(s) Niks spacecake, je was gewoon te moe van het werk joh, dat snapt iedereen. Niks om je voor te schamen... Enneh, een bekertje drinkontbijt kan in de toekomst ook zonder dat jer er te veel tijd mede kwijt bent ;-) Door Roos, op zaterdag 26 juni 2004 0:37:00 uur CEST dank voor de tip Door nanzz, op zaterdag 26 juni 2004 9:51:00 uur CEST Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Elena Simons- weps fiavisser- Het weekblad Margriet heeft een paar weken geleden aan haar lezeressen een prijsvraag voorgelegd. “Hoe veelzijdig is uw leven….” En daar heb ik met veel enthousiasme op gereageerd. – Roos...; dat mag hoor als je de vijfenveertig gepasseerd bent.- Een persoonlijk statement door te verhalen over mijn maandagochtend-tekenlessen. Over dat jaar in de bijstand na de scheiding. De Melkert-baan-periode. Dat ik mijn basisinkomen verdien door part-time als opmaker te werken bij de krant. Die heerlijke nieuwe liefde in mijn leven en de aquarelportretten die in opdracht gemaakt worden. Over het vormgevingsbureautje dat langzaam van de grond gekomen is. Moeder zijn voor onze twee pubers. Enzovoort. De hoofdprijs is een nieuwe auto. En die wil ik wel winnen. Als je positief denkt, en je je eigen authenticiteit leert (her)kennen, schijnt het een wet te zijn dat het leven met je meegaat. Zoiets als een parkeerplek voor de inmensdrukke IKEA vinden door er intensief aan te denken. Of je mijmert over je vriend en tegelijkertijd belt hij. Synchroniciteit heet zoiets; leven in contact met 'de stroom', een manier van leven die niet alleen het natuurlijke evenwicht herstelt, maar een wereld opent van ongekende mogelijkheden waar we voorheen slechts van konden dromen. Zie voor meer info: synchroniciteit. Mijn grote voorbeeld van deze natuurwet is Elena Simons (25), een onbegrepen studente die van de Rietveldacademie afgeschopt is en die een expert blijkt te zijn in het doorbreken van vastgeroeste gedachtepatronen en de verveling te lijf gaat door kunstprojecten als: IM - het winkeltje met immateriële geschenken. Een gesprek met bisschop Muskens bijvoorbeeld, dat u als cadeau kunt kopen voor 25 euro en leuk kunt laten inpakken. Of haar “Pret-met-Moslim” geschenkenboek. Ze heeft ook het fameuze Instituut voor Economische Disharmonisatie opgericht. Wat dat is kunt u lezen op: Bewonder.nl. Echt de moeite waard! Geplaatst op donderdag 24 juni 2004 om 19:00 uur. 13 reactie(s)
Hoi Fia, Door stefan kamphuis, op vrijdag 25 juni 2004 10:40:00 uur CEST Uiterst synchroon gedacht maar het mocht niet baten: de beide links werkten niet en geen vriendin die 'plots' belde om mij te helpen. Toen maar parallel geprobeerd maar de andere PC heeft geen lijntje naar het net, dus uiteindelijk weer gewoon serieel aan de slag, dat werkte wel, zoals Henri Ford negentig jaar terug ook al wist. En, zijn er groten opgestaan uit chaos? Is de opzettelijk veroorzaakte chaos in Irak op 30 juni ineens opgelost? Hou ons maar scherp Fia met je Elena, begrijpen doen we het wel maar er moet Irakese benzine in mijn tank,'links' moeten werken en af een toe schept wel iemand de boter van mijn hoofd. Door Roel, op vrijdag 25 juni 2004 15:00:00 uur CEST Dit bericht is verwijderd door de beheerder van een blog. Door Erikkie, op vrijdag 25 juni 2004 18:27:00 uur CEST Dit bericht is verwijderd door de beheerder van een blog. Door Erikkie, op vrijdag 25 juni 2004 18:28:00 uur CEST Dit bericht is verwijderd door de beheerder van een blog. Door Erikkie, op vrijdag 25 juni 2004 18:28:00 uur CEST Dit bericht is verwijderd door de beheerder van een blog. Door Erikkie, op vrijdag 25 juni 2004 18:29:00 uur CEST Dit bericht is verwijderd door de beheerder van een blog. Door Erikkie, op vrijdag 25 juni 2004 18:30:00 uur CEST Dit bericht is verwijderd door de beheerder van een blog. Door Erikkie, op vrijdag 25 juni 2004 18:30:00 uur CEST Dit bericht is verwijderd door de beheerder van een blog. Door Erikkie, op vrijdag 25 juni 2004 18:31:00 uur CEST test Door Erikkie, op vrijdag 25 juni 2004 18:32:00 uur CEST
@ Roel en Stefan: de links werken inmiddels. De chaostheorie is vanaf dag 1 op ons nest in de praktijk gebracht door een aantal chaoten (ik zal geen namen van vrouwen noemen) en ik heb mij er bij aangepast, zodat ik nu ongevraagd in Fia's weps durf in te grijpen. Trouwens: wedden dat ze er nu net aan dacht om mij er over te bellen of mailen? Dat hoeft nu dus niet meer, ik heb de overbodige spaties inmiddels verwijderd. En passant ontdekte ik de truc van Fia om met target-blanc te werken, zodat de links in een nieuw venster openen. Leve de chaostheorie! (wat overigens geen vrijbrief voor Tjitske is om nu maar 12 stukjes achter elkaar te plaatsen op donderdag, maar dat even ter zijde). Door Erikkie, op vrijdag 25 juni 2004 18:34:00 uur CEST Dit bericht is verwijderd door de beheerder van een blog. Door Erikkie, op vrijdag 25 juni 2004 20:34:00 uur CEST En hier reactie 12. Het is wat als je in de experimentele fase zit. Maar het resultaat van het gefreak mag er zijn: als je in de linkerkolom op Donderdagweps Fia klikt zie je haar foto, haar profiel en enkele van de schitterende portretten die ze heeft getekend. Snel er naar toe! Door Erikkie, op vrijdag 25 juni 2004 20:35:00 uur CEST Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Kwaarterlijfkrijsis- weps Roos- Volgend jaar word ik dertig. Tja. Daar doe je niks aan. Daar wil ik ook niks aan doen want ik vind dertig worden best koel. Nadeel is alleen dat iedereen er over zeikt. Als je zegt dat je bijna dertig bent, schijnt dat een uitnodiging te zijn voor mensen om ongegeneerd te vragen of je al last van rammelende eierstokken hebt. Of of je al aan je pensioen denkt. Of of je al vier dagen wilt gaan werken. Of of je al een quarterlife-crisis hebt. Een kwaarterlijfkrijsis!? Nee, ik heb helemaal geen krijsis. Er is slechts één dingetje waardoor ik merk dat ik ouder word: mijn katers duren steeds langer. De afgelopen weken stonden bol van de borrels en wemelden van weekaa-avonden. Tja, die breng ik niet door met een Fristi in de hand. En daarom heb ik nu een permanente kater. Gelukkig zijn mijn vrienden net zo bejaard als ik. We delen onze katerervaringen (“Goh, wat lag ie weer slecht vandaag”), en concluderen dat we ouder worden. En zijn vervolgens nog jong genoeg om onverstandig te zijn en weer eens een biertje in te schenken. Geplaatst op woensdag 23 juni 2004 om 16:12 uur. 2 reactie(s)
Ik had vandaag (donderdag) ook een kater, maar die lag erg goed. Hooollaaaand!!! Door Erikkie, op donderdag 24 juni 2004 13:46:00 uur CEST Ik word volgend jaar 50! Dat is pas koel. Door Gert, op zondag 27 juni 2004 16:22:00 uur CEST Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. En het liep slecht af- weps Josien- "Vanavond ga ik naar de opera!" zei ik tegen mijn collega-vrijwilligers. Buiten onze werkzaamheden voor het festival hebben we niet zoveel belangstelling voor elkaars leven. Ik was al op weg naar buiten, maar wilde snel scoren. Uit onverwachte hoek kwam plotseling een vraag: "Welke speelt er?" Dat wist ik niet. De live uitgezonden opera op een groot scherm in het Oosterpark in Amsterdam is gratis en voor het gewone volk. Voor mij is het evenement synoniem aan uitgebreid picknicken, bijkletsen met vrienden en veel rosé. Met de muziek en het verhaal als een soort trage soap op de achtergrond. Na even googlen had ik het antwoord. Het bleek "Don Carlo" van Verdi te zijn. "O," zei de jongen, "Verdi". Heel mooi... Ook heel toegankelijk." De voorstelling was prachtig. Elke leek zal er enthousiast over zijn. Lastig te weten dat kenners dat weten. Geplaatst op om 00:17 uur. 1 reactie(s) ajaj, dat geldt ook al voor oerol. "Oerol? Niks aan. Half uur klucht, uit de kleren en klappen maar" zei een collega. Gelukkig heb ik ook nog enkele wel hoogstaande dansvoorstellingen met en zonder bloot gezien. Door Tjitske, op woensdag 23 juni 2004 12:37:00 uur CEST Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Amsterdammers- weps Tjitske- 's Nachts in je eentje op pad met een fiets zonder licht is misschien niet het meest slimme om te doen op het vasteland, maar wel op Oerol. Onderweg bij de pinautomaat een leuk gesprek, en een nog veel beter gesprek in de snackbar met een 37-jarige Tukker. Heerlijke mensen, die wijzen uit het Oosten. Twee uur later dan toch nog zoals afgesproken naar het cafe, dus maar even doorfietsen. Komt een groepje mensen met licht achter me fietsen: altijd fijn. Als de jongen van het groepje toenadering zoekt, beginnen de meiden er omheen als idioten te krijsen, te giechelen en andere vrouwlijke oerkreten uit te stoten. Een van hen roept: "Je kan toch niet zomaar naast een meisje gaan fietsen? Wie is dat eigenlijk? Ken je haar?" Pff, komen zeker uit de grote stad: niet gewend aan sociaal contact buiten de eigen kring, laat staan aan de vrijstaat Oerol. En ja hoor, want wat antwoordt hij met dubbele tong? "Thuis misschien niet, maar het is hier toch een groot dorp." Dus daarom hebben de eilanders een hekel aan Amsterdammers die zichzelf uitlaten. Misschien moet de bourgouisie eerst even een tussenstop maken in Groningen en vast wennen aan het sociale contact, zonder liters bier. Moi! Welkom in Grun! En nog even om recalcitrant te zijn (we mogen maar 1 stukje per keer vindt Weps): Waarom is het niet erg om na een leuke vakantie weer naar huis te gaan? Antwoord volgende week Geplaatst op zondag 20 juni 2004 om 20:55 uur. 2 reactie(s) Dit bericht is verwijderd door de beheerder van een blog. Door , op maandag 21 juni 2004 20:01:00 uur CEST Fijn dat je weer thuis bent. Het is toch wel een beetje stil als je er niet bent. Maar je stukkies blijven wel heel humorvol en informatief. Ben benieuwd naar je volgende webs. Door fiavisser, op dinsdag 22 juni 2004 15:28:00 uur CEST Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Weer- weps Gert- Op het moment dat je dit leest zit ik in het zonnetje en jij niet. Dat weet ik omdat er weersvooruitzichten bestaan. En die zien er voor mij een stuk gunstiger uit dan voor jou. Op het moment dat jij dit leest zit ik ergens in de Algarve in het zonnetje en jij ergens in Nederland te blauwbekken. Verschil moet er zijn. Wie niet weet wat koud is zal nooit weten wat heet is. Op het moment dat ik dit schrijf is dat verschil er nog niet. Deel ik nog mee in jullie ellende. Staar ik naar buiten en kijk ik voor alle zekerheid nog eens op de kalender. Ja, het is 18 juni. Ik zou voorbereidingen moeten treffen voor een barbecue en later vandaag de buurvrouw moeten uitnodigen voor een glas rosé. Maar in plaats daarvan tik ik dit stukje en ga ik zo voorbereidingen treffen om dit land te ontvluchten. Op het moment dat je dit leest weet jij of de vluchtpoging geslaagd is. Want ja, het kan natuurlijk ook altijd zijn dat een vliegtuig neerstort. (In dat geval kreeg dit stukje een bijzondere lading.) Op het moment dat jij dit leest weet je dat Nederland zo goed als zeker is uitgeschakeld voor het vervolg van het EK voetbal. Dan denk je dat ik in het zonnetje zit. Maar neem maar van mij aan dat ik dan het gevoel heb van de regen in de drup terecht te zijn gekomen. Geplaatst op om 14:00 uur. 1 reactie(s) Gelukkig klinkt Gert Meijer Duits en kun je je daar in Portugal altijd nog voordoen als Duitser. Dan ben je in ieder geval iets minder schlemielig (juist woord?), de komende dagen. Door Erikkie, op zondag 20 juni 2004 14:14:00 uur CEST Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Oudjes- weps Erikkie- Duikt er een vrouw uit Libanon op die zegt dat ze 126 jaar oud is. Ze heeft 'wat documenten uit 1932' waaruit zou blijken dat ze de oudste ter wereld is. Een week eerder beweerde een Russische 118 en de oudste van de wereld te zijn en nog een week eerder werd 'onze' 113-jarige Hendrikje van Andel uit Hoogeveen tot 's werelds oudste bestempeld. Het schijnt dat alleen Hendrikje haar leeftijd kan bewijzen. Maar wat is bewijs? Welke bureaucratie is geloofwaardig en welke niet? Ik weet wel wat ik geloof, al 37 jaar lang. En vraag mij daarom af waar iedereen zich druk over maakt. Hendrikje en die twee anderen zijn toch bij lange na niet de oudste? Sinterklaas is veel ouder. 
Geplaatst op zaterdag 19 juni 2004 om 18:05 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. voetbal is oorlog- weps nanzz- Voetbal is oorlog. Maar voetbal is ook een communicatiemiddel. Zembla deed verslag van het hoopvolle succesverhaal van de voetbalclub MYSA in Mathare, een sloppenwijk in Kenia.. Jongeren kunnen alleen lid zijn, als ze gemeenschapstaken vervullen, voorlichting over drugs, over aids of het opruimen van zwerfvuil in de wijk. Er is een heel puntensysteem aan gekoppeld. Gemeenschapstaken leveren zes punten op, een gewonnen wedstrijd drie. Met de punten kun je sparen voor je schoolgeld. Er zijn succesvolle jongens- en meisjesteams. Aan de club is een opleiding tot trainer of scheidsrechter gekoppeld. Omdat de donorgelden terugliepen is een profclub opgericht. Eerst hadden de spelers nog als bijnaam ‘Slumboys’, maar naarmate ze stegen op de ranglijst werd het ‘Darlings of Kenia’. De profspelers moeten eerst zestig uur dienstverlening doen, voordat ze toegelaten worden tot het Eerste. Het jongste project van MYSA is een hulpprogramma voor straatkinderen, die in de gevangenis terecht zijn gekomen. De vrijwilligers sporen de familie op en brengen de kinderen thuis. Het lijkt te mooi om waar te zijn. Voetbal als buurtwerk. Succesvolle profspelers, die de jeugd in een sloppenwijk inspireren. Maar het komt me bekend voor. In de sloppenwijken in Afrika waar ik ben geweest (Zimbabwe, Moçambique, Kameroen) was de voetbalclub net zo belangrijk als in Mathare. Voetbal is de droom van jongens en meisjes, die de uitzichtsloze armoede willen ontvluchten. De andere manieren om geld te verdienen zijn prostitutie en drugshandel. Natuurlijk worden talentvolle voetballertjes uit hun omgeving weggehaald en geexploiteerd door de clubs in Europa. Natuurlijk zijn er veel meer kinderen die dromen dan die de droom ook waar maken. En natuurlijk is onderwijs niet de oplossing voor alle problemen in de sloppenwijk. Dit succesverhaal staat in schril contrast met de dertig procent HIV-geïnfecteerden in Kenia. Toch wordt ik ontroerd door dit project, waar al die kinderen zo enthousiast en hoopvol tegen beter weten in aan werken. Geplaatst op om 14:52 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Je geld of je leven- weps fiavisser- Je geld of je leven… Minder besteden is het advies van consuminderaars. Is dat slecht voor de economie? Consuminderaars produceren wel minder maar doen veel meer dingen zelf. Dat heft elkaar op zou je zeggen… Je hebt geld nodig en moet je werken nietwaar? Om je primaire behoeften te kunnen bevredigen. Neem nou mijn vriendin Simone. Gelukkig getrouwd en in het bezit van kind en goede baan. Enige tijd geleden zijn ze op zoek gegaan naar een ander huis. Uiteindelijk hebben ze een project gekocht wat nog gebouwd moet worden. “En” vroeg ik verheugd. “Hoe staat het met het huis?” Tot mijn verbazing gromde ze dat één van de grootste beslissingen in een mensenleven, een woning kopen, ook meteen de grootste ellende is. Het begint al met het aanvragen van een hypotheek. “We wilden geen beleggingshypotheek maar voordat je het weet douwen ze je toch eentje door de strot. Wel onder een andere naam! En wat zeg je van deze aanbieding? Lage rente, lage maandlasten en een gratis Philips Home Cinema Set!!!” Hoeveel mensen zullen zich niet in de shit gewerkt hebben door verkoopterreur dacht ik en vroeg: “er bestaat toch zoiets als een Stichting Waarborgfonds Eigen Woningen? Die letten toch op betrouwbaarheid?” De financiële wereld is langzamerhand één wereldwijd netwerk van banken, verzekeraars, pensioenfondsen en beleggingsinstellingen. Ja zeker, deze bedrijven worden wel gecontroleerd, daar niet van, maar er is een woud ontstaan aan bijvoorbeeld hypotheekaanbiedingen. “Een standaard keuken???? Leen eventjes 20.000 euro bij voor een luxe bruynzeel keuken en koop die vooral daar en daar.” Een buis voor de TV-kabel in de slaapkamer? Ben je 500 euro verder. De aannemer moet ergens aan verdienen als de projectontwikkelaar uitzuigt tot op het bot. Zuchtend vertelt Simone dat ze zich uit de naad werkt om alle mogelijkheden uit te pluizen en te controleren die makelaar, projectontwikkelaar en de aannemer hen aanbiedt. En men wil vooral dat je snel beslist. Leven we hier eigenlijk nog wel met een vrije wil of is dat ook een reclameboodschap. Geplaatst op donderdag 17 juni 2004 om 07:00 uur. 2 reactie(s) We hebben een nieuw reactiesysteem. Het is nog even de vraag of de oude reacties nog te lezen zijn. Ook is het de vraag of en hoe deze reactie te lezen is. Vandaar deze test. Als het goed is kun je nu onbeperkt reageren (in het oude systeem kon dat maximaal vijf keer en met maximaal 400 karakters). Dus: reageer er op los! Door Erikkie, op zaterdag 19 juni 2004 0:59:00 uur CEST Dit bericht is verwijderd door de beheerder van een blog. Door , op zaterdag 19 juni 2004 1:40:00 uur CEST Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Nieuw- weps Roos- Het is het toverwoord van de laatste jaren: nieuw. Alles is spiksplinternieuw. Een idee, een televisieprogramma, een sportdrankje. Het moet allemaal nieuw zijn, anders willen de mensen het niet. Ik heb een hekel aan nieuw. Als een gezichtscrème wordt aangeprezen met de mededeling dat ik me na gebruik weer als nieuw voel, laat ik hem liggen. Ik houd ook niet van nieuwe mannen. Geef mij de gegroefde maar, met een iets oudere huid en een minder gevoelig ego. Ik heb er helemaal een hekel aan om ergens nieuw te zijn. Je moet zoveel over jezelf uitleggen, je moet maar hopen dat ze je grappen begrijpen en maar afwachten of het ooit vertrouwd gaat voelen. Afgelopen zaterdag bezocht ik als nieuwkomer de wepsenvergadering. Toen ik net binnen was, voelde ik me heel erg nieuwnieuwnieuw. De meeste wepsen bleken elkaar al jaren te kennen. Ze refereerden aan gemeenschappelijke kennissen en gebeurtenissen uit het verleden. Maar wat er gebeurde weet ik niet. Of het nou door de beloofde champagne kwam (heerlijk ouderwets drankje) of door de prettig chaotisch verlopende vergadering, plotseling voelde ik me niet meer nieuw. Om mijn grappen werd gelachen, door mijn weblog bleken sommige wepsen me al te kennen en hoefde ik niets uit te leggen en voor ik het wist had ik mezelf tot voorzitter verklaard. De nieuwigheid was er af. Ik verheug me nu al op de volgende bijeenkomst. Lekker oud vertrouwd. Geplaatst op woensdag 16 juni 2004 om 19:37 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Schoonheid, succes en de val- weps Josien- Sinds de komst van een Indische huisgenote is mijn keuken schoner dan ooit. De muizen weten niet waar ze het zoeken moeten.’s Nachts houden ze me uit m’n slaap met gewroet in mijn tas. Eén van hen ontdekt een val die al maanden geleden was uitgezet. Het lelijke jonge kaasblokje krijgt opeens enorme aantrekkingskracht. Een leven eindigt met een gebroken nek. Succes is een doel, een strategie en veel geduld. Ik durf de Indische niet te vragen of ze het lijkje uit de val wil peuteren. Wij vegetariërs hebben het niet zo op dode dieren. Twee vreemde mannen slapen in mijn keuken. Ze zijn twintig jaar ouder, maar hielden het in de kroeg vele uren langer vol. Een walm van alcohol en sigaretten verdrijft de lijklucht. De volgende morgen blijf ik hameren op het belang van een doelstelling. Zij roepen dat ze al genoeg hoofdpijn hebben. “We willen gewoon leuke stukjes schrijven!” Ik kom tot een beangstigende conclusie: ik word te serieus. Later die dag gooi ik de val met prooi en al de vuilnisbak in. Ze verdient het niet, maar gaat aan haar succes ten onder. Geplaatst op dinsdag 15 juni 2004 om 00:05 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Oer- weps Tjitske- Nu al helemaal hieper, hotel de botel en verliefd op.. Oerol! Wat een walhalla van zon, zee strand en vooral.. leuke mensen. Een paar sfeerschetsjes: Wegwezen! Met een enorm rood hoofd, een vouwfiets en zeven tassen spring ik in de trein. Tien seconden later liggen de tassen op het balkon, twintig seconden later begin ik mijn vouwfiets te ontmantelen. "Die mag hier niet, die moet op het andere balkon. Of je moet een kaartje kopen.." Meneer ik hou van zeiken pakt zijn boekje al. Ik spring uit de trein en neem mijn fiets mee naar het andere balkon. Meneer gooit mijn tassen uit de trein. "En neem die zooi ook mee." Sneldienst boot, twee uur later. Twintig meter voor de boot: "Die fiets moet uit elkaar, nu." "Maar daar hangen al mijn tassen aan.""Als je het niet kunt dragen ga je maar met de volgende boot." Gelukkig zijn er Oerol-gangers genoeg: een jongen neemt de andere helft van de fiets en mijn tassen mee... Snel weg van hier! Eindelijk met spullen op de camping. Vriendin had gezegd: je herkent mijn tentje zo. Grijs iglo'tje met luifel. Ik wist niet dat er zoveel dezelfde tentjes bestaan.. Heerlijk knus, de tentjes zo lekker hutje mutje. Je waant je in je eigen huisje, maar Tent 1: 'Bas, doe zachtjes, je kunt hier alles horen.' Tent 2: 'Wat valt er te horen dan?' Tent 3: Ah, 't begon net spannend te worden.' Tent 1: 'Hoe heten jullie eigenlijk?' Tent 4: Ik heet Martijn, of mag ik niet meedoen?' En voor je het weet heb je de diepste gesprekken.. Onze coordinator: Ik ben verslaafd aan Oerol, werk hier de hele maand.' Wat doe je de rest van het jaar dan? Afkicken Wie gaat er voor mij vast op zoek naar een afkickplekje? Geplaatst op maandag 14 juni 2004 om 15:21 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Amsterdam- weps Gert- Daar zitten ze dan. Zes wepsjes om een gammele tafel in een studentenkamer in Amsterdam Oud-West. Bijeen om nu eens eindelijk spijkers met koppen te slaan. Te zeggen waar het op staat. Kritiek te uiten op mede-wepsjes die niet functioneren omdat ze niet begrijpen wat de doelstelling is. Eh… doelstelling? Of omdat ze te prikkelend zijn, kan ook. Maar de kritiek blijft beperkt tot een lafhartige aanval van twee niet nader te noemen vrouwspersonen, louter bedoeld om de angel uit dit arme wepsje te halen en mij uit mijn evenwicht. Dus ging het daar om die gammele tafel toch vooral om een kennismaking met de Amsterdamse poot van dit log. En dan moet u niet direct denken aan een tafelpoot. Er zijn mensen die denken dat de wepsjes op dit weblog bij elkaar komen als alibi voor een gezellig middagje onder het genot van een glaasje champagne. Dit is onjuist. De wepsjes zijn bij elkaar gebracht om te bomen onder het genot van twee flessen volkomen foute witte mousserende wijn. Au. Geplaatst op zondag 13 juni 2004 om 12:21 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Klootzak- weps Erikkie- Hé klootzak! Het zal je maar gezegd worden. Of je zult het maar tegen iemand zeggen. In beide gevallen levert het geen vrolijk samenzijn op. Tot voor kort. Als ik het vroeger zou wagen iemand zo te noemen, kreeg ik geheid een pak rammel, hetzij van de desbetreffende klootzak zelf, hetzij van mijn ouders. Dat leerde je dus wel af. Zo niet de vier kleuterboys die ik buiten zie spelen. Een half uur geleden zag ik ze elkaar met zand in het gezicht gooien en liep een van hen blèrend naar zijn moeder, een kwartier geleden zag ik ze met zijn vieren genoegzaam aan evenzoveel ijsjes lurken en nu hoor ik kleuter 1 tegen kleuter 2 roepen: 'Hé klootzak!' Ik sta al in de startblokken om twee vechtende kleuters uit elkaar te halen, maar nee. Geen reactie. Niks. Nada. Noppes. Kleuter 2 accepteert het klootzak-zijn. En moeder 1 en moeder 2? Niks. Nada. Noppes. Vrolijk met elkaar bij de koffie aan het beppen over klootzak zus en klootzak zo. Dus. Zo hangt de vlag er bij. Nou. Om nog een beetje aansluiting bij de komende Pinkpop-generatie te houden, neem ik mij dan maar voor om in het vervolg iedereen zonder scrupules klootzak te noemen. 't Is wel even wennen hoor. Maar ach, dat gold ook voor mijn opa toen hij voor het eerst 'potjandorie' riep. Geplaatst op zaterdag 12 juni 2004 om 19:00 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. nesten- weps nanzz- Mijn lief en ik gaan een huis kopen. Romantisch, dacht ik. Het valt tegen. De zenuwen gieren ons door de keel. Sinds we dit plan hebben doen we ons best om het uit te stellen. Aan elk huis, dat we bekijken mankeert wel wat. Het mooiste huisje had een pracht van een scheur in de buitenmuur. Een huis, dat aan de buitenkant prima leek, was van binnen deprimerend donker. Een enorm pand, waarschijnlijk alleen bestaand uit de voorgevel, was verkocht, voordat we de makelaar hadden gebeld. Vandaag hebben we een huisje bekeken, waar ik enthousiast over ben. Het heeft uitslaande tuindeuren en een inspiratievolle zolder. Mijn enthousiasme heeft op mijn lief een effect, alsof hij met z’n rug tegen het prikkeldraad staat, terwijl een stier op hem afstormt. Vertwijfeld mompelt hij iets over vochtige kruipruimtes en houtrot in draagconstructies. Het huis blijkt zelfs asbest te bevatten. Redeloos begin ik te ruzieën tot het onderwerp ‘een huis kopen’ is veranderd in ‘uit elkaar gaan’. Het lijkt wel of tegelijk met het kopen van het huis alle diepe conflicten moeten worden uitgevochten. Ondertussen is het schitterend weer en genieten we toch wel van het samen plannen maken. Binnenkort zullen we ons nieuwe nest dus wel vinden. Geplaatst op om 01:08 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Spelling- weps Roos- De spellingchecker is mijn grote vriend. Dat is een behoorlijke confessie, aangezien ik Nerderlandsche taal- en letterkunde heb gestudeerd en me officieel Neerlandicaresse mag noemen. Dan moet je natuurlijk wel weten waar de deetjes en de teetjes moeten staan. Nou kan ik ook wel spellen maar typen, ho maar. Dat is lastig voor een journalist. Het is een beetje alsof je een kleurenblinde schilder bent of een hardloper met een houten been. Maar ja, ik ben altijd te lui en te eigenwijs voor een typecursus en dus ram ik mijn verhaaltjes alleen met mijn wijsvingers op het beeldscherm. Overigens kan ik dit weer wel in een adembenemend tempo, want ik ben natuurlijk geen slome tuthola, dat begrijpen jullie. Maar ja, twee wijsvingers die met adhd-snelheid over een toetsenbord bewegen, die raken nogal eens een verkeerde letter, waardoor mijn teksten er soms eerder uitzien als Sanskriet dan als Nederlands. Goddank weet mijn spellingchecker mij dan weer te redden. Wat ik dus niet snap is dat lang niet iedereen dit handige hulpmiddel gebruikt, met name als het op zijn zachtst gezegd lullig is als er typefouten in een tekst staan. Mijn morbide inborst dwingt me dagelijks de overlijdensadvertenties te lezen. Niet omdat ik denk dat er bekenden in staan genoemd, maar gewoon, omdat iedere dag stilstaan bij de dood me wel ligt. Jaja, ok, en omdat ik een sensatiebak ben inderdaad. Het is ongelofelijk hoeveel spelfouten er in overlijdensadvertenties staan! Zo worden de bezoekers regelmatig uitgenodigd in het crematrorium, voor de kofie en staat er soms een hartenkreet boven als “Papa, ik hou van jouw!”. Klaar is papa daarmee. Nu weet de hele wereld dat zijn Sharona woordblind is. Hoewel ik nog lang niet van plan ben de pijp uit te gaan, toch dit verzoek: haal de spellingchecker even over je advertentie heen zodat ik me niet hoef om te draaien in mijn graf terwijl ik er nog niet eens in lig. Of schrijf hem in Sanskriet, kun je fouten maken wat je wilt, het valt toch niet op. Geplaatst op woensdag 9 juni 2004 om 11:05 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Betrapt- weps Josien- De wereld wordt steeds meer 'één groot dorp'. Dat ondervond ik aan den lijve toen ik vorige week mijn weps publiceerde. Ik was compleet in de veronderstelling dat niemand daar in het verre noorden zou weten waar ik het over had als ik de woorden 'festival' en 'globalisering' liet vallen. Maar ondanks de grootste voorzichtigheid omtrent het onthullen van mijn ware identiteit, werd ik onmiddelijk betrapt door een van onze lezers: Beste mensen, ik ben een wereldleider! Laten we het debat over globalisering dan maar meteen verder aanzwengelen... Alles verandert! Grenzen zijn steeds minder belangrijk en migratiestromen gaan de hele wereld over. Bedrijven worden internationaler en zoeken de goedkoopste landen voor hun productie. Overal ter wereld eten mensen hamburgers van de McDonalds, kijken ze MTV en lopen ze op Nike's. Ons voedsel halen we niet meer uit de moestuin, maar onze appels komen uit Nieuw Zeeland en onze spercibonen uit Egypte. En dankzij moderne communicatiemiddelen weten we binnen minuten welke schokkende gebeurtenissen zich aan de andere kant van de wereld afspelen. Er is veel te kiezen en dat is hartstikke beangtigend! Veel mensen perken daarom bewust hun mogelijkheden in. Zo ben ik vegetariër (dat scheelt met kiezen in een restaurant), tegen vliegtuigen (minder potentiële vakantiebestemmingen) en kijk ik tijdens het uitgaan alleen naar zwarte mannen. Anderen gaan hangen aan hun nationale groepsidentiteit en lopen de hele dag met vlaggen te zwaaien. Of ze beginnen met roeien (en daar wordt je leven echt simpel van). En omdat heel veel mensen niet weten dat al deze processen daadwerkelijk gaande zijn, organiseren een aantal jonge, vooral linkse, meest hoogopgeleide mannen en vrouwen -op vrijwillige basis en puur uit idealisme- een festival over het onderwerp. Ik ook. Dit om het maatschappelijk debat op gang te helpen. Komt allen!!!! www.ikbeneenwereldleider.nl Geplaatst op dinsdag 8 juni 2004 om 19:12 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Nachtelijke activiteit- weps Tjitske- Vrijdag is het dan eindelijk zover: ik zal mijn eerste Fridaynight skate beleven. Vol goede moed maken mijn vriendin en ik onze skates schoon (zij heeft drie jaar oude skates, die van mijn zijn twee weken nieuw maar hebben onlangs de zandduinen in de straat overwonnen): wieltjes eruit, lagertjes uit wieltjes, tandenborstelen, in een waterbakkie, cleanser erop en olie en... stroef dat ze gaan! Nog een keer en nog een keer en dan toch maar de straat op. Piep kraak, piep kraak, je kan ons van ver horen aankomen. In een prachtig Noorderplantsoen zijn slechts enkele skaters te bekennen: Het heeft geregend dus het gaat niet door. Voordeel van skaten is dat dat ook prima in je uppie of met zijn tweeën gaat: dus lekker alsnog zwieren in het plantsoen. Daarna is het cafe een goede pleisterplaats, de mede-skateliefhebbers zitten al aan het bier. Maar dan.. moet je nog naar huis. Ik heb nog nooit zo gezwierd. Geen auto's, een breed stuk asfalt voor jezelf. Wie gaat er mee met een tocht van twaalf uur 's nachts tot het licht wordt? Ergens net na midzomernacht? Bijvoorbeeld vrijdag 2 juli? Geplaatst op maandag 7 juni 2004 om 20:34 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Te koop aangeboden- weps Gert- Te koop aangeboden, tegen ieder aannemelijk bod: twee reizen naar de Algarve in Portugal, vertrek op 18 juni vanaf Eelde, terugreis 25 juni, verblijf in een driekamerbungalow in Praia da Oura, op 550 meter van een zandstrand, inclusief twee tickets voor de voetbalwedstrijd Nederland - Tsjechië op zaterdag 19 juni in Aveiro, inclusief kaartjes voor de ongeveer acht uur durende busreis naar de voetbalwedstrijd en de – vermoedelijk nog veel langere – busreis terug. Want U begrijpt dat het laatste greintje enthousiasme er na die oefenpotjes van de laatste weken er helemaal af is, zeker als bedacht wordt dat Oranje sinds het EK in 2000 in eigen land nog precies één uitstekende wedstrijd heeft gespeeld (de 5-0 winst op Schotland) en er gisteravond na afloop van Nederland - Ierland (0-1) zowaar nog iemand enthousiast raakte van Andy van der Meyde terwijl die man als een kip zonder kop over het veld smelde en alleen maar opviel omdat hij bij elke slechte lange trap in zijn richting zijn duim opstak naar zijn medespelers. Ja, maar de bedoelingen zijn goed. Dan ga ik nu weer snel voor de tv zitten, waar de KRO op Nederland 1 een avondvullend programma brengt onder de titel Oranje anders. Oranje anders. Ik hoop dat Dick Advocaat ook kijkt. Geplaatst op zondag 6 juni 2004 om 21:02 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Sadomasochisme- weps Erikkie- Hoe kom je er achter dat je van sadomasochisme (SM) houdt? Gaat er een fikse ruzie met je partner aan vooraf, die ontaardt in een kloppartij waarbij uiteindelijk een van de kemphanen niet 'hou op' roept, maar 'ga door'? Of is de 'gewone' seks zo saai dat billenkoek en kaarsvet nog de enige spanning in het liefdesnestje brengen? Volgens mij speelt toeval een belangrijke rol. Een vriendin ontdekte het op een doordeweekse dag tijdens de gebruikelijke vrijpartij na het avondeten. Vriendjelief had een zinnenprikkelende hot & spicy pizza gemaakt met veel verse rode pepers, maar was na het snijden van de pittige pepertjes vergeten zijn vurige vingers te wassen ... Geplaatst op zaterdag 5 juni 2004 om 19:00 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. waterlanders- weps nanzz- Op 17 mei staat een foto, die de inspiratie liet stromen. In werkelijkheid was het vreselijk, dat wadlopen, vermoeiend, vies en langdurig. Kortom, ik raad iedereen aan om het 1 keer in z'n leven mee te maken. waterlanders onder opkomend tij golft het zand naamloze vogels steken af tegen verten achter een groep – die de oversteek gaat wagen – drijft een eiland op het middaglicht ze vertrouwen op de gids met z’n stevige stap en verwaaide grijze haren hij leidt hen zwijgzaam over vroeger paden ingekleurd door het kiezelwier bij rode boeien gaat het kniediep een schol graaft zich in en zijdelings maken krabbetjes zich uit de voeten de groep oogst mosselen van de bank dan, de einder komt in zicht en een enkeling waant zich in de haven wendt plots de gids de steven en koerst weerom op de terugweg aan verbaasd volgt de groep het diepere spoor en vecht met grijpgrage glibberkrachten de gids houdt straf zijn tempo aan tot ze hem zien verglijden in ’t slijk verwoed worstelen ze maar komen niet meer boven de laatsten wachten wanhopig voor ’t opkomend tij achter hen doemen twee grijze gestalten op als verstilde modderfiguren Geplaatst op donderdag 3 juni 2004 om 20:49 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Ginseng- weps fiavisser- Wadloopgids van 44 sterft aan een hartaanval in Holwerd. Je zult maar een diploma EHBO hebben en de arme man in de modder moeten reanimeren. (Sliktroep aan je lijf is best lekker is mijn ervaring.) Eigenlijk bijzonder als je er over nadenkt. In stijl doodgaan als je toch moet. Denkt u er wel eens over na hoe u het liefst zou willen sterven? Een macabere gedachte maar ook intrigerend. Toch griezel ik ook bij de gedachte aan Hennie van Andel die nu de oudste mens op aarde blijkt te zijn. Mijn goede vriendin B. en ik zijn verslaafd aan de Ginseng. Een extract van de wortels van deze plant. Je hebt oosterse en Amerikaanse Ginseng, de Siberische en de woestijn Ginseng. We zijn ervan overtuigd dat we langer zullen leven als we dit spul slikken. Wij als oudere dames denken dat dit goedje helpt tegen rimpels, slappe borsten, hangbillen, wallen onder de ogen en spataderen. Geen vermoeidheid en stress meer. (Echt waar.) Met gemak zo oud worden als Hennie. Iedere maand hebben wij dan ook een uitstapje naar Bunde. Net over de grens bij Nieuweschans. Nog geen uur rijden om een paar kratten van dit levenselixer te kunnen scoren bij de Duitse Aldi. Afgelopen zaterdag wederom naar onze dealer. Toen wij verheugd onze boodschappenkar wilden vullen, keken we naar een gigantisch groot gat op de schappen. Op!! Half Groningen, Duitsland en Drenthe was ons voor geweest. Geen Ginseng!!!! Pas komende zaterdag zouden de voorraden weer aangevuld worden. Dat moeten we dan in hemelsnaam maar zien vol te houden. Geplaatst op om 19:00 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Google-gangers- weps Roos- Poe hee, dit wordt mijn eerste bijdrage als weps en ja hoor, ik ben meteen te laat. Maar ik heb een buitengewoon goed excuus, want ik ben deze week gewoon een dagje achter. Kijk, als ze vanwege Pinksteren op maandag het hele land op slot gooien en ik noodgedwongen een extra dag vrij moet nemen waardoor ik dinsdag pas begin met werken en daardoor denk dat dinsdag maandag is en woensdag dinsdag, dan kan ik daar toch niets aan doen? Bij deze roep ik vandaag uit tot woensdag en iedereen die t tegendeel beweert is gek. Klaar. En zo marchandeer ik eigenlijk altijd met de tijd... Sinds ik zelf een weblog heb, klinkt er iedere dag een stemmetje in mijn hoofd: je moet posten, je moet posten, je hebt nog niet gepooooost! En ja, ik weet altijd talloze excuses om niet te posten, maar uiteindelijk luister ik heus wel naar mezelf. Want ik kan al mijn dagelijkse lezertjes natuurlijk niet te lang teleurstellen. Hoewel... naast vrienden en bekenden begin ik te merken dat ik steeds meer nieuwe gasten krijg op http://www.rozig.com (en nu worden het er vast nog meer). Pas sinds kort heb ik gemerkt dat ik ook na kan gaan waar die mensen vandaan zijn gesurft voor mijn pagina lezen. Met name de google-gangers hebben me flink geschokt. Wat moet ik van mezelf denken nu ik weet dat mijn loglezers op mijn site terecht zijn gekomen door in google de zoekvraag "Frans Bauer en Marianne Weber De Regenboog" in te tikken? Of "spijt roos plaatje"? En "naakt weblog"? En "gedichten + bijbelfiguur"? Ik weet, ik heb een gevarieerde website en ik schrijf over van alles, maar ik vraag me af of deze webzoekers bij mij vinden wat ze willen vinden. Ik sta bijvoorbeeld geenszins naakt op mijn weblog en gedichten over bijbelfiguren schrijf ik ook niet. Maar goed, op deze manier krijg ik natuurlijk wel een heel gemêleerd publiek en daar is ook wat voor te zeggen. Dus bij deze, om weps een beetje nieuwe lezers te geven: seks, cavia, bonbonnière, vleugelmoer, Hans Kazan, plassen, Haagse hopjes, gaap, verdovende pepdrugs, telefoongids, routeplanner, bloot, voorgevel, habijt, Menno Buch, Nederlands elftal, penalty, porno, bijbel. Komt u maar! Geplaatst op om 10:21 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. Alle aandacht is positief?- weps Josien- Een vriendin van mij werd gestalkt door een verliefde collega. De hele dag hing hij zo’n beetje om haar heen en bij alles wat ze zei of deed, knoopte hij een gesprek aan. “Ga je kopiëren? Dat kan je heel handig zo en zo doen.” Hij belde haar op vanaf het terras tegenover haar huis en voordat zij kon zeggen: “ik ben er niet”, zei hij verheugd: “ik zie je staan!” Zij veranderde haar vriendelijke houding in een “als je nu niet oprot, ga ik met mijn hoofd tegen de muur beuken” pose, maar dat veranderde niks aan de aanbiddende blik in de ogen van de jongen. Ze werd ronduit onaardig, maar hij bleef geïnteresseerd. De andere collega’s hadden de situatie allang doorzien. Allemaal werken zij als psychologen bij het RIAGG en hebben dus sowieso veel inzicht in het functioneren van het menselijk brein. De professionals op het gebied van omgaan met gevoelens gaven haar het advies de jongen helemaal geen aandacht meer te geven. Geen positieve, en geen negatieve. Dan zou het allemaal wel ophouden. Een tweede vriendin –met minder luxeproblemen - smste naar de box en kreeg een aantal reacties terug ( a € 0,70 p.o.b.). Ze ontmoette achtereenvolgens een vers gescheiden man met liefdesverdriet, een gabber-bouwvakker uit Rotterdam en een pathologische leugenaar uit Maastricht. Nu doet ze het even wat rustiger aan. Ikzelf heb me aangesloten bij de organisatie van een festival over globalisering en ben opeens enorm populair. Elke dag zit mijn mailbox vol met verzoeken, wijzigingen, vragen, sollicitaties en aanvullingen. Maar medeorganisator en man van mijn dromen K. zat afgelopen weekend met zijn nieuwe vriendin in Parijs. Waar vind je nog positieve aandacht als het niet bij het RIAGG, de Box of een club vol jonge enthousiaste linkse hoogopgeleiden is? Aanstaande zaterdag gaan we gedrieën uit op het Leidseplein in Amsterdam. Geplaatst op dinsdag 1 juni 2004 om 18:30 uur. 0 reactie(s) Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes. |
 |
Hier vliegen twee wepsen rond: Weps Erik en Weps Tjitske. Zij schrijven af en toe iets nieuws op deze website. Neem dus regelmatig een kijkje en voel je vooral welkom in ons warme wepsennest. Bzzz!
