- weps Tjitske-

Pff, ben ik net gestopt met mannen, breekt de lente uit. Na mijn paard, dat zich meer dan gewillig liet dekken door verschillende geknipte hengsten (de slet), ben ik dit weekend geconfronteerd met:

- Twee neukende en over de grond rollende eenden, dwars over mijn krant in het park
- Tot twee keer toe (Mijn vriendin: Ieks, hij heeft een piemel!, terwijl het groene koppie met zijn oranje stengeltje vlak voor haar neus paradeerde)
- Gillende reigers
- Krolse katers, gecombineerd met geile poezen
- Het voor- en naspel van diverse soortgenoten in de achtertuintjes onder mijn balkon, in het park en de dixo.

Een voordeel: we hebben de bioscoop niet meer nodig!


Geplaatst op zondag 25 april 2004 om 23:17 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Gert-

Vanaf vandaag hebben Tjitske en Erik er een wepsje bij, lees ik.
Dan moet ik maar gauw aan de slag want dat wepsje, dat ben ik, vrees ik.
Aangenaam.
Het gebeurt wel vaker dat mensen het met z’n tweeën niet meer af kunnen en mij er bij vragen. Daar krijgen ze doorgaans spijt van, maar dat heb ik Erik en Tjitske maar niet verteld. Ik moet er wel bij zeggen dat ik pas overstag ben gegaan na Eriks belofte om nog vier vrouwelijke wepsjes aan te trekken. Iedere dag een andere weps, dat is de bedoeling, zeven dagen lang.
Met Tjitske erbij maakt dat vijf wepsina's. We gaan met z’n allen met enige regelmaat om de tafel om de voortgang te bespreken (lees: het glas te heffen) en ik wil niet lullig doen maar dat is dus de enige reden waarom ik toegestemd heb eens in de week een bijdrage te maken.
Hoe meer vrouwen hoe meer vreugd, zegt het oud-Drentse gezegde.
Sorry Erik.
Ik moet je wel even waarschuwen. Ik houd er qua privacy en zo andere ideeën op na dan Tjitske en Erik. Voor mij geen schuilnamen en initialen, want moordenaars hebben we al genoeg in dit alsmaar verder afglijdende landje.
Ik ben sowieso een beetje een raar wepsje. Want ze noemen mij her en der op internet eigenlijk muggetje. En verder ben ik vooral een bezig bijtje.
Dus als ik eens een beetje in de war ben dan weet je hoe dat komt.

Geplaatst op om 10:25 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Erikkie-

Meerstemmig gezoem ... honing delen ... nestuitbreiding ... weps erbij!

Ja lieve lezers: we hebben er een weps bij. Weps Gert. Hij stond al langer in ons lijstje vliegbestemmingen op deze pagina en zijn lifelog blijft natuurlijk bestaan. Of niet. Maar dat maakt ons ook niets uit.

Vanaf deze week zul je wepsen van Gert tegenkomen op deze wepsite. En dat betekent dat er hier ook vaker iets te beleven valt. In de toekomst nog vaker: uiteindelijk hopen we met zeven wepsen evenzoveel dagen per week iets te publiceren. We zijn al aan het rondstruinen naar nog meer wepsen.

@ Weps Gert: Weps Tjitske en Weps Erik heten jou van harte welkom, mede namens de koningin.

PS: Ja, de onderhandelingen waren zwaar. Maar voor ons succesvol. En dat telt.


Geplaatst op zaterdag 24 april 2004 om 15:39 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Toen in maart de vogeltjes ’s ochtends begonnen te zingen, wist ik: het is lente. Een eerste lach brak door de winterse conservenlagen dag- en nachtcrême heen.
Toen een paar weken later de eerste bouwvakkers me begonnen na te fluiten, kwam er een ware smile op mijn face.
Toen de ene zwerver naar de andere riep: “Over tien minuten in het park!” en ik vervolgens ook werd uitgenodigd voor een biertje, kon mijn dag niet meer stuk.
Maar toen ik zag hoe mijn paard negen keer op een dag werd gedekt door een prachtige Friese hengst besefte ik: ik doe tóch iets verkeerd..




Geplaatst op maandag 19 april 2004 om 23:04 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Erikkie-

De fusie van de Drentse Courant/Groninger Dagblad met het Nieuwsblad van het Noorden tot het Dagblad van het Noorden in april 2002 zou een forse kwaliteitsimpuls met zich mee hebben moeten brengen.

Hoewel keihard een streep werd gezet door contracten met loyale freelancers die jarenlang voor beide voorgangers hadden geploeterd en ook een enkele veelbelovende medewerker het onderspit moest delven, bleven de gevolgen voor beide redacties beperkt. Ze werden ineengeschoven, zodat er een krant ontstond met ongeveer net zo veel pagina’s als elk van de voorgangers, maar wel met relatief meer journalisten om die pagina’s vol te pennen.

In zo’n situatie mag je verwachten dat de dames en heren journalisten meer tijd in hun verhalen kunnen stoppen en meer kwaliteit zullen brengen. Kwaliteit die volgens mij en volgens elk journalistiek leerboek bestaat uit bijvoorbeeld hoor en wederhoor, weging van meningen en een afgewogen verhaal als resultaat.

Dit en dit zijn daarentegen de gevolgen. Beide zaken speelden op dezelfde dag bij de Raad voor de Journalistiek en ze staan niet op zich, zo constateer ik bijna dagelijks.

Er wordt om wat voor reden dan ook geen wederhoor toegepast en dat is volgens de RvdJ niet zorgvuldig. Onzorgvuldige journalistiek bij een krant met een relatief forse en goedbetaalde bezetting is voor mij onbegrijpelijk.

Het is te hopen voor alle mensen die bij Hazewinkel Pers werken (onder wie veel collega’s die serieus met hun vak bezig zijn) dat er op dit moment geen serieuze concurrent voor het Dagblad van het Noorden komt, want dan is het echt dag, blad. Het bedrijf doet er mijns inziens zelfs verstandig aan de klok twee jaar terug te draaien en twee kranten uit te geven, die elkaar met serieuze journalistiek beconcurreren.

Dat laatste stel ik noch uit nostalgische overwegingen (ik was gisteravond als chaperon op een feestje van het bedrijf en dacht even met weemoed terug aan een feestje van de Drentse Courant/Groninger Dagblad twee jaar eerder waar ik als freelancer was), noch uit professionele overwegingen (als freelancer red ik het ook zonder Hazewinkel Pers), maar ook en vooral als abonnee die de krant op dit moment alleen maar houdt omdat hij journalist is.


Geplaatst op zondag 18 april 2004 om 16:11 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Brood, kuikentjes, chocolade, eieren, haasjes, bloesem, maar wat het leukst aan Pasen is, is het vuur. Vooral in het Oosten van het land kunnen pyromanen zoals ik hun hart ophalen in deze dagen. Twee dagen lang fikkie stoken, en wat voor fikkie! Enorme bulten, meters hoog, die na een spannende optocht met tromgeroffel ineens in de hens gaan! Er worden tegenwoordig natuurlijk wel extra veiligheidsmaatregelen genomen, zoals dranghekken en brandblussers, maar dat mag de pret niet drukken. Vooral niet als je journalist bent, en dus 'gelegitimeerd' het brandhaardje eens aan een nader onderzoek onderwerpt. Oftewel een van de dranghekken bestormt om aan de andere kant prachtige dansende vuursnippertjes op de foto te zetten. En om een filmpje te maken, zodat je ook in de nadagen nog aan je trekken komt. Heeft er iemand een groot scherm te leen? Dan heb ik mijn eigen open haard!


Mijn zus tussen de vuurspetters

Geplaatst op maandag 12 april 2004 om 22:19 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Erikkie-

Leve draadloos internet. Leve het mooie weer. Leve mijn hangmat.

Ja, lieve lezers, ik schrijf en publiceer dit verhaal vanaf mijn hangmat met mijn laptop op schoot. Terwijl de merel op het dak verwoede pogingen doet boven het geluid uit te komen van de Kinky 101 op Kink FM, door de openstaande tuindeuren. De merel kan het wel schudden. Leve de afstandsbediening.

Wat een heerlijke muziek, wat een heerlijk leven. Al schommelend zie ik rechts van mij een biertje staan. Het biertje staat bovenop de zandbak die ik gisteren heb gemaakt. Zogenaamd voor oppaskindje N.

Ha! No way. De zandbak heeft natuurlijk wel een deksel en staat heel toevallig precies naast mijn hangmatlocatie. Biertje en hot rice crackers voor het grijpen dus, terwijl ik nu naar Alive van Pearl Jam luister, om maar een van de vele schitterende nummers te noemen die vandaag op Kink FM voorbijkomen.

En oppaskindje N.? Tja, zielig is het misschien wel een beetje, komende zomer. 'Ee-ik, mag ik nu in de zandbak?' 'Nee N., nog niet, ik heb mijn biertje nog niet op. Ga nog maar even weer die video van Pippi Langkous bekijken.'

Geplaatst op vrijdag 9 april 2004 om 18:35 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Musea zijn de plekken bij uitstek om anoniem doorheen te lopen. Kunstwerken mag je niet aanraken, laat staan de suppoost. Die staat strak voor zich uit te staren, en kijkt al verstoord op als je even moet niezen.
Maar niet in het Van Abben-museum in Eindhoven. Behoedzaam loop ik in de eerste zaal om de suppoost heen, het enige 'object' in de ruimte. Begint ze ineens te zingen. Raak! Helemaal van mijn stuk gebracht, met plaatsvervangende schaamte, vraag ik of ze daar voor betaald wordt. Inderdaad, zegt ze, en er volgt een heel verhaal. Ik luister geduldig.
Een zaal verder krioelt er een suppoost over de vloer alsof ze enorm buikpijn heeft. Ook zo onaardig om niet even te vragen of het wel goed gaat. Gelukkig ziet mijn broertje die heldenrol wel voor zich.
Dan, in de derde zaal, wil de suppoost een discussie over markteconomie. 'Zucht, laat die kunst maar varen', denken we, en geven ook de derde suppoost waar hij om vraagt: aandacht.
Als we in de vierde zaal geconfronteerd worden met een mannelijke suppoost met een enorme buik die een dansje aan het doen is weten we het zeker: wegwezen!
Alleen jammer dat in de volgende zaal kleuters naar een pornofilm staan te kijken en in de kelder een bejaarde in een rolstoel rondrijdt..
Brrr, misschien moeten ze het museum omdopen in spookhuis. Of al die zieltjes een plekje geven in een inrichting, en voor hen in de plaats nog wat meer mooie schuttingen, takkenbossen en schilderijen plaatsen. Die hebben tenminste geen aandacht nodig.

Geplaatst op dinsdag 6 april 2004 om 00:12 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.