- weps Erikkie-

Groningen, Stadsschouwburg, zaterdagavond. Drie slungelige mafkezen naast elkaar op het podium. Onbewogen. We zijn getuige van het WK 'Doen alsof er niets aan de hand is'.

Na een paar spannende minuten, waarin de Amerikaanse favoriet bijna bezwijkt, maar net op tijd weer doet alsof er niets aan de hand is, haalt de Belgische kandidaat zijn zakdoek tevoorschijn omdat zijn neus bloedt. Hij wordt door de jury gediskwalificeerd. ,,Neenee, mijn neus bloedt niet echt, ik deed alleen maar alsof'', stamelt de wanhopige Belg, zwaaiend met zijn schone zakdoek. Ondertussen horen we op de achtergrond een schier onophoudelijke reeks pistoolschoten. De speaker meldt dat het WK 'Valse start' is begonnen. Daarna is er natuurlijk het WK 'Niet meedoen aan wereldkampioenschappen', dat glansrijk wordt gewonnen door een Italiaan die thuisgebleven is.

Een paar momenten uit de show van het Belgische trio Neveneffecten, dat het 17e Groninger Studenten Cabaret Festival heeft gewonnen. Melig? Ja, melig. Maar Monty Python was ook melig. En is groot geworden door acteertalent, timing en absurde wendingen. Die drie elementen vinden we terug bij de drie melige Belgen. De vergelijking met Monty Python komt overigens niet van mezelf, maar van de jury van het GSCF.

De publieksprijs ging naar Lot de Witte. Multitalentvol en energiek, maar haar Plienenbianca-achtige stemmetjes waren net even te Plienenbianca-achtig en de seks overheerste. Vond ik. Het publiek vond het wel ok, blijkbaar. Tsja, studenten in de zaal en seks op het podium, dat is vragen om een publieksprijs. Ach, wat mij betreft mag je zowel Neveneffecten als Lot gaan zien. In omgekeerde volgorde. Lekker in een deuk liggen na de seks.

Geplaatst op woensdag 29 oktober 2003 om 21:35 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Oh ja, de honing zat ook op de trappen van het portiek en, zo hoorde ik net, de gang van de buren, de trap van de buren, de keuken van de buren,... En ik heb best een grote buurman..

Geplaatst op om 10:44 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Een warm kado. Zacht, en licht prikkelend met zijn rubberen ribbels. Mooi felroze bovendien. En trouw is hij ook, deze bedgenoot. Waar gaat dit over? Nee, niet over het geslachtsdeel van een man of iets wat daarop lijkt.
Het gaat over een kruik. De kruik die ik zaterdag van een goede vriend kreeg. Goede vriend: bedankt!!! Het is echt een superkado. Zo kom ik de winter wel door in mijn eentje. Of was dat niet de bedoeling?


Geplaatst op om 10:18 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

God straft onmiddellijk. Dat geloofde ik altijd al en zo nu en dan wordt het bevestigd. Vandaag mocht ik een imker interviewen. Het was een aardige man van 65. Heel rustig en vriendelijk legde hij van alles uit, maar wel op een toon die geen onderbreking tolereert. Dus stonden de fotograaf en ik urenlang in de kou te blauwbekken rond een nest bijen, ondertussen horend hoe ze het liefst slapen en vliegen, welke bloemen ze lekker vinden en welke temperatuur. Heel voorzichtig liep ik stapje voor stapje richting zon, maar dit werd meteen door de fotograaf opgemerkt. Verontschuldigend (ik had een winterjas aan, hij slechts een trui) liep ik weer terug.
Twee uur later mocht ik terug naar de redactie, met een potje honing. Nu heb ik honing net ontdekt als heerlijk zacht goedje voor op brood en in het eten, dus na twee keer afslaan nam ik het aan, ook al gaat het tegen alle regels in. Eenmaal thuis stap ik uit de auto, pats! Pot op de grond. Voor mijn ogen loopt het vloeibare goud zo op straat. Ik gooi in paniek mijn jas op de grond, half erin, en probeer het potje andersom te draaien. Maar het is al te laat, alle honing loopt eruit. Snel ren ik naar mijn huis: jas vol honing, broek vol honing, schoenen vol honing, handen vol honing, sleutel vol honing, sleutelgat vol honing, gang vol honing, keuken vol honing en pfff, kraan en bestekla bereikt. Kleef kleef, plak, plak ren ik terug naar de plek des onheils. Daar zijn de buurtkatten het klusje al aan het klaren. Eerst jaag ik ze weg, maar als ik zie dat er niks meer aan te redden valt laat ik ze. Misschien dat die stomme kat, die altijd tegen de voordeur aanpiest en op het balkon poept, zijn tong wel aan het glas snijdt. Is het toch nog ergens goed voor, dat ik me zo in mijn eigen vingers snijd.


Geplaatst op maandag 27 oktober 2003 om 17:25 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Erikkie-

Wepsen zijn niet de enige dieren met een weblog, ben ik net achter gekomen. In Valthermond zit een stel fanatieke kippen dat al sinds 2000 bezig is. In het 'Dottenboek' lees je van dag tot dag hoeveel eitjes de dames leggen, wat kippenbaas Kees met die eitjes doet (cake, pannenkoek, omelet, eisalade, enzovoort) en of er nog een vos heeft toegeslagen. Wat me vooral trof was de tirade ten tijde van de vogelpest, ook wel kippengriep genaamd, in april dit jaar:

'De kippengriep gaat verder. Er moet in grote gebieden alles gedood worden volgens het stelletje maffiosi dat De Haag en de besturen van allerlei belangenverenigingen bevolkt. Preventief doden is de oplossing. Er verschijnen zelfs gemeentes die het goede voorbeeld geven door alle eenden in de gemeente af te schieten! De kolder heeft toegeslagen. Het betreft hier natuurlijk geen kippenvirus, het is een virus dat de menselijke hersencel aantast met als enige slachtoffers regenten en andersoortige abcessen uit de samenleving die in psychiatrische instellingen geholpen zouden moeten worden aan hun afwijkingen.'

En dat zo even tussen het kabbelende nieuws over eitjes en het weer door. Komt hard aan. Maar wat zouden wij wepsen schrijven als wij uitgeroeid dreigen te worden? Precies. Dus, Kees zijn kippen, ik ben het helemaal met jullie eens. Stelletje idioten daar in Den Haag. Laat ze niet aan ons wepsen komen als er een virusje rondwaart, want dan weten wij precies waar wij moeten steken. Den Haag is voor ons maar een klein stukje vliegen.


Geplaatst op zondag 26 oktober 2003 om 22:14 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Tjitske-

Wat een ziekelijke nieuwsgierigheid richting Mäbel Wisse Smit en haar avonturen op de boot van Klaas Bruinsma. Ik zou er eigenlijk geen woorden aan vuil willen maken, maar aangezien mijn compaan me zelfs met haar vergelijkt wil ik toch even van me afbijten. Het kan mensen geen fuck schelen wat voor goede dingen ze gedaan heeft, maar oh jee, ze heeft over haar relatie met Bruinsma gelogen -waarschijnlijk omdat ze weet hoe ziek wij Nederlanders zijn. Had ik ook gedaan in haar geval. Vervolgens bijten journalisten als ingehuurde pitbull-terriers zich vast in de zaak-Bruinsa. Alle belangrijke zaken op deze wereld worden aan de kant geschoven en wij journalisten gaan al onze hersencapaciteit verspillen aan of ze het nu wel of niet hebben gedaan, waar en hoe. Dat om allemaal lekker als roddelstof door te geven aan het lezers-, luister- en kijkpubliek. Hebben de saaie burgertjes onder ons weer eens iets om over te roddelen- vooral omdat ze niet het lef hebben hun eigen escapades te bespreken. Kunnen ze als ze ‘s nachts met hun uitgezakte vrouw of net iets minder uitgezakte minnares in bed liggen fantaseren over seks met de maffiabruid. En de volgende dag die verrekte Wisse Smit weer hoofdschuddend bespreken na het lezen van de ochtendkrant. Mäbel, ik ben trots op je en trek het je vooral niet aan. Jij doet wat menigeen in zijn stoutste dromen nog niet durft: eerst met een crimineel en daarna met een prins naar bed!

PS: Mag ik je handtekening?


Geplaatst op donderdag 23 oktober 2003 om 21:50 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Erikkie-

Mijn vader en moeder zijn geen opa en oma. Tenminste, niet als ik langskom. Dat zijn zo van die moeilijke momenten van een onverkozen leven zonder kinderen. Niet dat mijn ouders er op wat voor manier dan ook over beginnen, maar ik voel het af en toe gewoon.
Gelukkig is er oppaskindje N. van 2. Met wie ik elke dinsdag op toernee ga, waarbij ik de grote topattracties wel eens afwissel met een bezoekje aan mijn ouders.
Zo'n jochie ziet geen verschil tussen zijn echte grootouders en mijn ouders. Dat laat hij althans niet merken. Nee: al die grijze mensen die met wijde armen klaar staan als hij er aan komt hollen, zijn voor hem gewoon opa en oma. Klaar.
Als hij zoals vandaag zomaar tussen het spelen door ook nog even naar mijn moeder huppelt, haar een kus geeft en 'oma is lief' roept, vervolgens bij mijn vader op schoot jumpt om hem iets soortgelijks toe te vertrouwen, danneh ... tsja. Daar heb ik even geen woorden voor.

Geplaatst op dinsdag 21 oktober 2003 om 23:15 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Erikkie-

Er schijnt al enkele jaren in de cultcampwereld een seventies-revival gaande te zijn, maar tot deze zomer heb ik er nog niet veel van gemerkt. Tot deze zomer dus. Turbonegro op Hurricane, Björn Again en The Polyphonic Spree op Lowlands en vooral: The Darkness op radio en tv (nog niet live gezien). Hakkende gitaren, stampende ritmes en één-en-al glitter and glamour. O-o-o. Glamrock. Het is zoooo 'fout', maar ook zoooo leuk!

Hoor The Darkness en sluit je ogen: je waant je op een zaterdagavond in een sociaal-cultureel centrum, waar de lokale nerd (die toen nog niet zo heette) op het podium de bink staat te wezen met twee platenspelers en een mengpaneeltje en waar je in het gekleurde glitterbollicht op je plateauzolen en in je wijde pijpen staat te rocken.

Hmm. Volgens mij duurt het niet lang meer voordat ik in een halfopen fleurig overhemd en met een haaietand om mijn nek de disco kan betreden zonder de risee van de avond te zijn. Misschien zaterdag al? Nou neuh, ik krijg vriend H. met wie ik op stap ga nog niet zo gek, denk ik. Misschien moet ik maar even wachten tot 8 november, als The Darkness in Paradiso komt. Jaja: check het uit! In Engeland kun je trouwens het wel schudden: elk concert van The Darkness is daar al lang en breed uitverkocht.

Tsjonge, wat zit ik mij toch te verkneukelen als ik dit schrijf. 20 Jaar lang die seventies verfoeid en nu ... nu denk ik met een glimlach aan Kiss, Status Quo, Mud, Boney M., Rubettes, Hair, Pippi Langkous (oppaskindje N. van 2 is weg van haar), Zorro, All in the Family, Are you being served (vanavond nog een aflevering van gezien), Andre van Duin en al die andere seventies-iconen. En dan nu die nieuwe bands die dat gevoel van toen perfect weten op te pakken. Wil je weten wat voor een gevoel dat (ook alweer) was? Hier en daar vind je het allemaal.

Wie trouwens denkt dat ik ouder ben dan ik echt ben: ik maakte die tijd nu ook weer niet zo heel bewust mee. Toen mijn pubertijd begon hadden de Sex Pistols de boel allang omver geschopt. Maar ik pikte er als jochie wel wat van mee en ga het nu zeker uitchecken. Yeah!


Geplaatst op donderdag 16 oktober 2003 om 21:47 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Erikkie-

Oma's zijn goed voor veel dingen. Zoals voor je sokkenvoorraad. Vroeger breide ze ze voor me. Vrolijke wollen sokjes, in allerlei kleuren.
In de loop van de jaren werden de gebreide sokken langzamerhand vervangen door beertjessokken van een of andere textielsuper: mijn oma had geen zin meer in breien. Ook mijn moeder hield van beertjes. Mijn zus juist niet, maar zelfs dat had een positief effect op het beertjesgehalte in mijn sokkenla: alle afgekeurde Winnie's en Paddingtons verhuisden van haar naar mij.
Niet dat ik ze mooi vond, maar sokken zijn sokken. En in de loop van de tijd ontdekte ik de toegevoegde waarde van beertjes op sokken: ze zorgen ervoor dat de warmhoudertjes niet verdwijnen.
Een aparte ontdekking, maar een inspectie in de sokkenvoorraden van mijn vriendinnen verklaart een hoop. Mijn mooie zwarte neutrale HEMA‑sokken reizen wat af. Toegegeven, als iemand bij een bezoekje aan mij de la opentrekt valt er ook heel wat terug te pakken.
Dit is allemaal helemaal niet erg, want wat zijn nou sokken? Het maakt mij echt niks uit, behalve als de vier mijl in aantocht is. DE VIER MIJL, waarvoor ik van mijn oma de duurste sportsokken had gekregen die er bestaan. Die ik een aantal keer met trainen heb gebruikt, maar verder had gespaard voor het moment suprême. Dus vrienden en aanverwanten: draai uw sokkenla op slot! Want als ik met mijn beblaarde voeten van de in mijn voeten gedrukte beertjes langskom en de prachtige rechts‑ en links gemerkte badstofjes bij u vind bent u nog niet jarig!

Tjitske (hieronder staat dat Erik dit plaatste. Dat klopt wel, maar Tjitske schreef het).


Geplaatst op dinsdag 14 oktober 2003 om 13:35 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.

- weps Erikkie-

... bzzzzzzzz .... que? Ben ik al ontdekt? Oeps. Tjitske, we zijn ontdekt! Schrijf jij vandaag of morgen een verhaal? Dan doe ik dat woensdag of donderdag.

Beste lezer: elke week vind je op deze wepsite minimaal twee verhalen. We hebben nog geen reageerdinges, dat komt zo snel mogelijk. En onze weps komt er nog leuker uit te zien.

Veel leesplezier!

Geplaatst op zaterdag 11 oktober 2003 om 18:05 uur.

0 reactie(s)

Ik ben net zo benieuwd naar jouw reactie als jij naar mijn wepsjes.